ΚΟΥΝΗΜΑΤΟΣ ΞΥΛΟΥ ΠΟΛΛΑ ΕΠΟΝΤΑΙ

Με αριθμό 3 είναι η μπροστινή εγκάρσια βίδα, με αριθμό 33 η πίσω βίδα. Ο αριθμός 3 δείχνει τον αποστατήρα που εφάρμοζε η Winchester στο μοντέλο 21.

Φίλος μου έφερε πρόσφατα να εκτιμήσω ένα δίκαννο που τον τρόμαξε στα τελευταία κυνήγια της σαιζόν.

“Μόλις το έκλεισα έριξε!” Μου είπε με μια τρομαγμένη έκφραση. “Ευτυχώς που το είχα προς το έδαφος!”

Δεν ήταν η μόνη φορά. Το ίδιο έγινε τρεις φορές ακόμα σε επόμενο κυνήγι.

“Ηταν μια χαρά για χρόνια. Δεν το πείραξα ποτέ, για να πω ότι έγινε κάτι παράξενο στο όπλο” μου είπε καθώς το συναρμολογούσε.

Ομως είχε γίνει κάτι. Είναι δίκαννο με εγκάρσιες βίδες στη λαβή και πρόσεξα ότι η σχισμή της βίδας κάτω από τον μοχλό ανοίγματος δεν ήταν στην ευθεία των καννών. Η απόληξη της δεύτερης βίδας, πίσω από την ασφάλεια εξείχε από την επιφάνεια της ουράς της βάσης.

“Αυτή η βίδα σφίχτηκε, και αυτή” του είπα και τότε θυμήθηκε ότι το κοντάκι παρουσίασε ένα κούνημα και το πήγε σε οπλουργό. Αυτό είχε γίνει πέρυσι τον Ιανουάριο. Δηλαδή το 2017.

Βλέποντας πιο προσεκτικά ήταν πρόδηλη η επέμβαση στις βίδες του υποφυλακτήρα, τις ξυλόβιδες. Αρχισα να υποψιάζομαι τι είχε γίνει. Το λύσιμο το επιβεβαιώσε.

Το κοντάκι “μάζεψε” και κούνησε. Η γρήγορη και επιπόλαιη λύση ήταν το καργάρισμα στις δύο βίδες της λαβής. Η μια είναι κάτω από το μοχλό και βιδώνει προς τα κάτω, από την πάνω ουρά προς το μπλοκ της πλάκας της σκανδάλης. Η άλλη βιδώνει προς τα πάνω, διαπερνά την πλάκα της σκανδάλης και πιάνει στην ουρά της βάσης πίσω από την ασφάλεια.

Για να υπάρχει πρόσβαση στην πίσω βίδα πρέπει να βγει ο υποφυλακτήρας, να ξεβιδωθουν οι δύο ξυλόβιδες. Αυτές είναι μαλακές βίδες, το λάθος κατσαβίδι εύκολα χαλά τις σχισμές τους, πράγμα που έγινε.

Ο τεχνίτης που επέλεξε να διορθώσει το κούνημα προφανώς δεν ήθελε μπλεξίματα με γεμίσματα του κοντακιου. Κάργαρε τις δύο βίδες, χωρίς να λύσει κάν το όπλο να δει τι γινόταν παραμέσα. Σταμάτησε το κούνημα. Επανατοποθέτησε τον υποφυλακτήρα, κάργαρε τις δύο ξυλόβιδες και το κοντάκι δεν κόυναγε πια.

Δεν κούναγε, αλλά το σφίξιμο άλλαξε τις γωνίες αγκίστρωσης των σχαστηριών προς τις σφύρες. Αυτό γίνεται στα δίκαννα που έχουν εγκάρσιες βίδες και μισές φωτιές. Οι σφύρες στεγάζονται στην βάση. Οι σκανδάλες όμως στεγάζονται στην πλάκα της σκανδάλης. Οταν σφίγγουν οι βίδες η πλάκα της σκανδάλης μετακινείται προς την ουρά. Ενδέχεται οι σκανδάλες να πιέσουν τις σχαστηρίες και να μειώσουν την αγκιστρωση στις σφύρες. Και ενίοτε η αγκίστρωση μπορεί να ελαφρύνει σε σημείο που το όπλο ρίχνει όταν δεχτεί τράνταγμα, πχ όταν κλείνει ή όταν ρίχνει την πρώτη κάννη.

Αυτό το εγγενές πρόβλημα του κοντακιού με εγκάρσιες βίδες μπορεί να προληφθεί κατά την κατασκευή. Η Winchester το έκανε στο μοντέλο 21 με ένα απλό και πάμφθηνο τρόπο: Τοποθέτησε έναν ατσάλινο αποστατήρα μέσα στη λαβή και έτσι όσο και αν σφίξει η βίδα η απόσταση μένει ίδια.

Εδώ φαίνεται ο αποστατήρας, με ασημί χρώμα, που διατηρεί σταθερή την απόσταση μεταξύ ουράς και πλάκας της σκανδάλης όσο και αν καργάρει η μπροστινή εγκάρσια βίδα.

Αλλά όταν δεν υπάρχει τέτοια πρόβλεψη, και στην συντριπτική πλειονότητα όπλων δεν υπάρχει, πως διορθώνεται το μπόσικο στο κοντάκι;

Με γέμισμα με ξύλο, ή μίγμα εποξικής ρητίνης και ειδικού γεμιστικού υλικού (σε μορφή μικροσκοπικών υαλοσφαιριδίων) και με επανεφαρμογή των μεταλλικών μερών στο κοντάκι. Γίνεται δηλαδή μερική ανακατασκευή του κοντακιού που είναι δύσκολη και χρονοβόρα δουλειά. Ο στόχος του κοντακά είναι να επαναφέρει τα πράγματα στην εργοστασιακή μορφή και να μην αλλοιώσει καμία γωνία στα εσωτερικά μέρη.

Και τώρα ήλθε η ώρα για μερικές κακίες.

Οταν ο φίλος σχεδίαζε την αγορά, είχε καταλήξει σε δύο υποψήφια όπλα. Αυτό που τελικά αγόρασε και ένα γνωστής μάρκας με κοντάκι βιδωτό με τζαβέτα και βάση μονομπλόκ. Του είχα εξηγήσει τότε το πλεονέκτημα της βάσης μονομπλόκ, ότι διατηρεί μόνιμες σχέσεις μεταξύ μερών του μηχανισμού, αφού λόγω σχεδίασης η ουρά και η πλάκα της σκανδάλης είναι αμετακίνητες.

Τα άκουσε αυτά ο φίλος, άκουσε όμως περισσότερο τις σειρήνες των πωλήσεων που μίλησαν για “μοναδικές τουφεκιές” που βγάζει το αγορασθέν και πείστηκε. Στην ατυχία του όμως είναι τυχερός. Ο τεχνίτης δεν προχώρησε σε τρόχισμα των εγκοπών σχαστηρίας-σφύρας, κάτι που γίνεται όταν ένα δίκαννο διπλοτουφεκάει. Διότι όταν γίνει και αυτή η επέμβαση πάνω στο υπόβαθρο του αυθαίρετου σφιξίματος τότε η επισκευή απαιτεί αλλαγή σχαστηριών, (αν δεν έχουν πειραχτεί σφύρες) και το κόστος της επισκευής για ένα μέτριας ποιότητας όπλο ανεβαίνει στα ύψη.

Το κοντάκι φτιάχτηκε από άτομο που ασχολείται με μοντελισμό και ξέρει τη χρήση σύγχρονων υλικών. Πρώτα γέμισε η υποδοχή της ουράς της βάσης, δηλαδή η πάνω μεριά. Στη συνέχεια εφαρμόστηκε και η πλάκα της σκανδάλης. Μπήκε και αποστατήρας ώστε να μην μπορεί να καργάρει η πάνω βίδα υπερβολικά. Εγινε γέμισμα με αργκόν στις σχισμές των ξυλόβιδων και νέα βαφή. Το όπλο τώρα κατοικοεδρεύει στην Κύπρο και δουλεύει απροβλημάτιστα.