ΠΡΟΣΟΧΗ! ΜΕΓΑΛΟΣΥΛΛΕΚΤΗΣ!

Αν έπαιρνα ένα νέο, όχι ένα πρόσθετο στην ανύπαρκτη συλλογή, θα ήταν αυτό το 620.

Στέλεχος του κυνηγετικού συνδικαλισμού με έχει σταμπάρει ως “μεγαλοσυλλέκτη” και το διαδίδει. Εχοντας γράψει άρθρα κατά της δραστηριότητας της συλλογής αυτό με παραξενεύει. Δεν περιμένω από τους συνδικαλιστές να διαβάζουν ότι γράφω, αλλά διάολε, όταν χαρακτηρίζεις κάποιον και λες πρόσεχε διότι είναι “μεγαλοσυλλέκτης” και δρά ανάλογα, καν’το με στοιχεία!

Προσπαθώ να εντοπίσω τον λόγο που ο συγκεκριμένος άνθρωπος με χαρακτηρίζει συλλέκτη. Αμυδρά στην μνήμη μου έρχονται κάποιες συναντήσεις όπου τρίτα άτομα με ρωτούσαν για μεγάλα ονόματα στον κόσμο των όπλων. Ερωτήσεις όπως “τι ποιότητας είναι τα Purdey” και απαντούσα αντικειμενικά “είναι εξαιρετικά” και εξηγούσα γιατί. Ισως από αυτές τις απαντήσεις να βγήκε το συμπέρασμα ότι προσωπικά επιθυμώ να έχω και να μαζεύω Purdey και παρόμοιας κλάσης δίκαννα. Κάτι που δεν ισχύει, δεν έγινε ποτέ, ούτε θα γίνει.

Ο προβληματισμός δεν είναι αν είμαι ή όχι συλλέκτης, μεγα- ή μικρο- δεν παίζει ρόλο. Είναι η ανικανότητα να κατανοήσει κάποιος σε τέτοιο πόστο την διαφορά μεταξύ αντικειμενικής κρίσης και υποκειμενικής επιλογής. Οτι δηλαδή όταν λες ότι το Χ είναι καλό αυτόματα σημαίνει ότι σου αρέσει. Αντίστοιχα θεωρείς καλό ότι σου αρέσει και απορρίπτεις τα υπόλοιπα. Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση για να γίνει κατανοητό το θέμα.

Αν ο συγκεκριμένος συνδικαλιστής μιλούσε με κοινούς γνωστούς θα άκουγε και την άλλη άποψη. Οτι ο Νικήτας “είναι αθεράπευτος μινιμαλιστής και πρόσεχε τον, διότι αν δεν τον προσέξεις θα μας βάλει όλους να κυνηγάμε με μονόκαννα”.

Μινιμαλιστής ναι, είμαι, αλλά σε σημείο επιβολής προσωπικών επιλογών μου σε άλλους, ποτέ.

Μετά από πολλά χρόνια επαφής με κάθε είδους κυνηγετικού συμπράγκαλου κατανοώ την διαφορά μεταξύ του “θέλω την εμπειρία χρήσης του Χ” και την επιθυμία απόκτησης του. Ο μινιμαλισμός μπαίνει στην μέση όταν η απόφαση απόκτησης ενός αντικειμένου έχει ως προϋπόθεση την απομάκρυνση κάποιου άλλου. Ναι, θέλω μια χράπα χρούπα Stevens 620 εικοσάρα, αλλά όταν την βρω θα διώξω κάποιο άλλο, δεν θα αποκτήσω ένα ακόμα. Ισα βάρκα ίσα νερά που λέμε.

Για να ελαφρύνουμε την συζήτηση, τι είναι ελκυστικό σε μια 620 Stevens;

Την σχεδίασε ο μεγάλος Browning και φέρει τα αποτυπώματα της ευφυίας του. Εχει εξαιρετικά απλό και ανθεκτικό μηχανισμό, σύστημα γρήγορης αποσυναρμολόγησης, ατσάλινη κατασκευή, ομαλή λειτουργεία που ανταγωνίζεται τις πιο ομαλές χράπα χρούπα. Βασικότερο στοιχείο όμως είναι ότι φτιάχτηκε κατά εκατοντάδες χιλιάδες, ΔΕΝ είναι συλλεκτική, κάθε άλλο μάλιστα, θεωρείται φτηνοτούφεκο. Εχει όμως την γραμμή της Art Deco, άρα και κάποια δόση εκείνης της κουλτουριάρικης υφής που δίνει ψυχή στα άψυχα αντικείμενα.

Πολύ θα ήθελα να είμαι στο διπλανό καρτέρι από τον συνάδελφο που με χαρακτήρισε “μεγαλοσυλλλέκτη” με την 620 ανά χείρας, όταν αυτός κραδαίνει το πανάκριβο του ποζέ, και να του εξηγώ υπομονετικά γιατί το δικό του είναι καλύτερο από το δικό μου αλλά προτιμώ το 620.

Αραγε, θα αλλάξει άποψη και από μεγαλοσυλλέκτη θα με λέει τσιφούτη;