ΠΕΡΙ ΖΥΓΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ

Το ζύγισμα στα όπλα συχνά γίνεται “ξερά” τοποθετώντας το όπλο σε κάποιο σημείο και κρίνοντας που είναι το κέντρο ισορροπίας των δύο άκρων. Λέγεται ότι το ιδανικό σημείο ισορροπίας για ένα κυνηγετικό δίκαννο, (πλάγιο ή ποζέ) είναι στον πίρο των καννών, ενώ για ένα σκοπευτικό λίγο μπροστά από τον πίρο.

Το θέμα είναι ότι αυτό το ξερό ζύγισμα δεν λαμβάνει υπόψη την αίσθηση που δίνει το όπλο στα χέρια. Είναι γνωστό το φαινόμενο του όπλου που ζυγίζει εκεί που λένε οι “ειδικοί” αλλά στα χέρια έχει την αίσθηση τούβλου.

Η αποδοχή του ξερού ζυγίσματος έχει οδηγήσει σε αλλαγές σχεδίασης στα δίκαννα. Οι νέοι σχεδιαστές φέρνουν το χέρι που κρατά τη λαβή, το δεξί στους περισσότερους, κοντύτερα στη βάση. Προφανώς κρίνουν ότι το δυνατό χέρι, όντας πιο κοντά στο πιο βαρύ στοιχείο του όπλο, τη βάση, θα έχει μηχανική υπεροχή και θα χειρίζεται το βάρος ευκολότερα. Αυτή είναι η μοντέρνα προσέγγιση. Ας δούμε δύο φωτογραφικά παραδείγματα από σύγχρονα σχεδιασμένα πλαγιόκαννα.

Εδώ το Boxall & Edminston δείχνει πόσο κοντά στη βάση είναι οι σκανδάλες και πως ο υποφυλακτήρας εισβάλλει στο χώρο της βάσης εξέχοντας αρκετά μπρστά από τη γραμμή του πίσω μέρους της βάσης.

Εδώ ένα ωραίο Ferlib Euro. Οπως εξηγεί ο φίλος Ιβάνο Τανφολιο που το σχεδίασε, η μεταφορά των σκανδαλών προς τα εμπρός έγινε ακριβώς για να δώσει καλύτερο ζύγισμα.

Οι παλιοί κατασκευαστές είχαν άλλη άποψη. Λέει ο Peter Powell της ομώνυμης εταιρείας που κατασκεύαζε αγγλικά δίκαννα ύψιστης ποιότητας:

“Η αίσθηση στα χέρια ενός όπλου ύψιστης ποιότητας εξαρτάται απόλυτα από την κατανομή βάρους κατά μήκους του όπλου. Στο όπλο με ολόκληρες φωτιές το βάρος κατανέμεται σε διπλάσιο σχεδόν μήκος από ότι σε ένα όπλο με μισές φωτιές και έτσι δίνει μια πιο ζωντανή αίσθηση στα χέρια”. Επίσης λέει ο Peter Powell ότι λόγω του κοντού και συμπαγούς μηχανισμού, ένα όπλο με μισές φωτιές τείνει να δίνει την αίσθηση ότι είναι πιο βαρύ από ότι ένα όπλο ίδιου βάρους αλλά με ολόκληρες φωτιές.

Η αντιμετώπιση τα παλιών κατασκευαστών που δούλευαν το όπλο συνεχώς στο χέρι και έτσι κατανοούσαν άμεσα το θέμα βάρους και ζυγίζσματος διαφέρει από την σύγχρονη πρακτική της μεταφοράς του χεριού προς τα εμπρός. Ας δούμε τις φωτογραφίες.

Ενα σύγχρονο Westley Richards με μισές φωτιές έχει τον υποφυλακτήρα αρκετά πιο πίσω από ότι τα πρώτα δύο δίκαννα πιο πάνω.

Το Dickson Round Action δεν έχει μισές φωτιές αλλά λόγω απουσίας ολόκληρων φωτιών και συμπαγους βάσης ζυγίζει πιο πολύ σαν όπλο με μισές φωτιές. Προσέξτε πως ο υποφυλακτήρας είναι αρκετά πίσω από τη βάση.

Επίσης Dickson, 20άρι, ελαφρύ στα 2,6 κιλά, έχει τον υποφυλακτήρα πολύ πίσω από τη βάση. Οσοι κράτησαν το συγκεκριμένο θαύμασαν την ζωντανή αίσθηση στα χέρια.

Τελικά τι γίνεται με το ζύγισμα και την αίσθηση ζωντάνιας στα χέρια; Ποιοι έχουν δίκαιο;

Η απάντηση δίνεται από το παλιό τεστ που αναφέρθηκε πλαιότερα και αποτελεί προσωπική ανακάλυψη κατά κάποιον τρόπο. Για να έχει ζωντανό ζύγισμα το όπλο κάθε του μέρος ξεχωριστά, όταν κρατιέται από το σημείο όπου θα είναι τα χέρια σε συνήθη χρήση πρέπει να ζυγίζει προς το κέντρο. Η φωτογραφία το δείχνει:

Οταν κρατάμε τη βάση με το κοντάκι από τη λαβή, εκεί που πάει το χέρι συνήθως, η βάση πρέπει να ζυγίζει ζωηρά προς τα εμπρός. Με αυτό το κριτήριο υπόψη είναι προφανές ότι το στρίμωγμα του χεριού κοντά στη βάση (αλά Boxall & Edminston) δεν θα αφήσει τη βάση να πάει ζωηρά προς τα εμπρός. Οταν το χέρι είναι λίγο πιο πίσω, όπως στο Dickson, το βάρος της βάσης θα ζυγίσει έντονα προς τα εμπρός.

Το τεστ έχει επαναληφθεί ξανά και ξανά σε όπλα όλων των τύπων και έχει επαληθευθεί από τον γράφοντα και άλλους. Είναι παράξενο πως αυτό που είναι άμεσα εξακριβωτέο με μια απλή δοκιμή, που ήταν γνωστό στους παλιούς κατασκευαστές, έχει παραμεριστεί χωρίς ώφελος από τους υπολογισμούς που κάνει αυτόματα το πρόγραμμα CAD. Διότι η αλλαγή σχεδίασης έχει γίνει μέσω CAD όπως δηλώνουν όσοι την έχουν κάνει.

Καλή η τεχνολογία, αλλά σε μερικά πράγματα η ανθρώπινη αίσθηση είναι ακόμα μοναδική.

Τα παραπάνω ισχύουν για κάθε τύπο κυνηγετικού και σκοπευτικού λειόκαννου. Τα συμπεράσματα που εξάγονται μπορούν να εφαρμοστούν για να βελτιώσουν την αίσθηση τόσο σε δίκαννα όσο και καραμπίνες. Η βελτίωση γίνεται είτε με την αφαίρεση είτε με την πρόσθεση βάρους για να επέλθει η επιθυμιστή αίσθηση σε κάθε μέρος του όπλου ξεχωριστά. Οταν ζυγίσει το κάθε μέρος (βάση, κάννες, πάπια) το σύνολο θα αποκτήσει την επιθυμιτή αίσθηση στα χέρια.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ-Ενα ύψιστης ποιότητας William Powell με πλαινό μοχλό (side pedal). Δείτε την τοποθέτηση του υποφυλακτήρα σε αυτό το δίκαννο!