ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΟΠΛΑ

Σε αρκετά φόρουμ παρακολουθώ διάφορες αντιπαραθέσεισ σχετικά με τα Τούρκικα όπλα και την τεχνολογία η την ποιότητά τους.Πολλές φορές με περικοκλάδες άχρηστου Εθνικισμού και αστηρικτων ισχυρισμών ακόμη με χαρακτηρισμούς από τη μια ή άλλη άποψη.
Ευτυχώς κάπου έρχεται η λογική με τη μορφή βίντεο που εμπεριέχει κάποια στοιχεία πωλήσεων από το Η.Β. βάζοντας τα πράγματα στην πραγματική διάσταση.

Πάνος

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Πως ανέπτυξαν την βιομηχανία λειόκαννων όπλων οι Τούρκοι;

Πήραν κάποια έτοιμα πρότυπα, κυρίως ιταλικά και τα αντέγραψαν. Δεν πρωτοτύπησαν. Πριν έναν αιώνα οι Βέλγοι, Ισπανοί και Ιταλοί έκαναν το ίδιο μόλις έληξαν οι αγγλικές πατέντες, ειδικά αυτή του Ανσον-Ντήλυ.

Οι Ιταλοί όμως, μεταπολεμικά, επένδυσαν χρήμα και φαιά ουσία και ανέπτυξαν δικά τους πρότυπα. Η Franchi 48Al, η Beretta 300, ο μηχανισμός Brescia στα σουπερποζέ, και πολλά άλλα είναι αποτέλεσμα ιταλικής δουλειάς. Δανειζόμενοι έτοιμα πρότυπα οι Τούρκοι δεν επιβαρύνονται με το κόστος ανάπτυξης, το R&D. Ιταλία-Τουρκία σημειώσατε 0-1.

Στην Ιταλία, όπως και την Ιαπωνία, ισχύουν δρακόντειες περιβαλλοντικές διατάξεις που επιβάλλουν, για παράδειγμα, κλειστά κυκλώματα ψυκτικών υγρών σε κάθε εργαλειομηχανή. Κλειστό θάλαμο στην κατεργασία ξύλου. Ειδικά συνεργεία επιθεωρητών περνούν συχνά πυκνά από κάθε ιταλικό εργοστάσιο και ελέγχουν την εφαρμογή των περιβαλλοντικών όρων. Μετά περνούν επιθεωρητές εργασίας και ελέγχουν τις συνθήκες και ασφάλεια του προσωπικού. Αυτά τα διαπιστώνω άμεσα όταν πηγαίνω στην Ιταλία για δουλειά. Η Μόιρα Ριτζίνι μου είπε ότι δεν έχει δικαίωμα να πάρει αποκόμματα ξύλου από τα κοντάκια και να τα κάψει στο τζάκι της, τόσο αυστηροί είναι οι κανονισμοί. Στην Benelli η καφετέρια του εργοστασίου έχει λινά τραπεζομάντηλα και μπουφέ που συναγωνίζεται πεντάστερο ελληνικό ξενοδοχείο για το προσωπικό.

Σε αντίθεση, στην Τουρκία δεν υπάρχουν περιβαλλοντικοί έλεγχοι. Συνάδελφοι που επισκέφθηκαν πρεστιζάτα εργοστάσια είδαν υγρά βαφής καννών να αποθηκεύονται σε ανοικτές δεξαμενές σε υπαίθριους χώρους. Η αποφυγή περιβαλλοντικών όρων σημαίνει και αποφυγή του κόστους τήρησης τους. Ιταλία-Τουρκία σημειώσατε 0-2 λοιπόν.

Η Τουρκία εφαρμόζει ένα γενναιόδωρο σύστημα επιδότησης εξαγωγών, καθώς και ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση σε ότι αφορά την εγκατάσταση και αδειοδότηση αυτών των επιχειρήσεων. Αυτοί οι όροι κάνουν την διαφορά μεταξύ επιβίωσης και πτώχευσης σε εποχές οικονομικής κρίσης.

Στην Ιταλία, λόγω συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ενωση, απαγορεύονται οι ενισχύσεις και επιδοτήσεις εξαγωγών. Επίσης λογω συμμετοχής στο Ευρώ η Ιταλία δεν μπορει να υποτιμήσει το νόμισμα και να κάνει τις εξαγωγές τις πιο φτηνές. Ιταλία-Τουρκία σημειώσατε 0-3.

Το θέμα δεν σταματά στα οικονομικά πλεονεκτήματα που επιτρέπουν στους Τούρκους εξαγωγείς να ανταγωνίζονται σε επίπεδο τιμών τους υπόλοιπους.

Μετά από τόσα χρόνια κατασκευής των ξένων προτύπων υπάρχει έστω μια τουρκική πρωτοτυπία στα λειόκαννα; Αν υπάρχει δεν την έχω δει. Υπάρχουν όμως ουσιαστικές τούρκικες πρωτοτυπίες στα αεροβόλα. Αρα όταν υπάρχει κίνητρο μπορούν να πρωτοτυπήσουν και να εξελίξουν δικά τους πρότυπα, που είναι αξιόλογα και ανταγωνίζονται ισάξια τα ξένα.

Ναι, αλλά είναι καλά του τούρκικα λειόκαννα; Ο κύριος στο βίντεο τονίζει πως το συγκεκριμένο αντέχει χιλιάδες βολές και την συνεχή επαφή με μαθητευόμενους σκοπευτές απροβλημάτιστα.

Εχω όμως και εγώ τις εμπειρίες μου. Εξέτασα πλαγιόκαννο με περαστό κλειδί στο οποίο η υποδοχη είχε διάμετρο έξη χιλιοστών και η περόνη διάμετρο πέντε χιλιοστών και στο κλείδωμα δεν έχει ΚΑΜΙΑ επαφή. Ο εφευρέτης του περαστού κλειδιού ο Γκρήνερ στο βιβλίο του περιγράφει πως αυτή η επαφή περόνης και τρίτου κλειδιού καννών πρέπει να είναι τόσο σφιχτή που να σηκώνει το στρώμα κάπνας εφαρμογής.

Το όπλο που εξέτασα και έχει αυτή την “εφαρμογή” με χάσμα μισού χιλιοστού γύρω από το τρίτο κλειδί δεν είναι επικίνδυνο. Κατασκευάζεται από ατσάλι 4140, έχει γερά κλειδιά κάτω από τις κάννες. Το τρίτο κλειδί μπήκε απλά και μόνο ως κράχτης για μάρκετινγκ σε όσους θέλουν ένα ΦΤΗΝΟ αντίγραφο του Merkel 47.

Είναι καλό όπλο ένα αντίγραφο του Merkel με άχρηστο τρίτο κλειδί αλλά γερή κατασκευή από ατσάλι 4140; Ειδικά όταν πουλιέται στο ένα πέμπτο της τιμής του Merkel;

Για κάποιον που θέλει την ψευδαίσθηση του Merkel είναι καλό. Για κάποιον που αναμένει μια ελάχιστη δόση εμπορικής ακεραιότητας από τον κατασκευαστή δεν είναι. Ο καθείς κάνει τις επιλογές του λοιπόν.

Η Αγγλία είναι μικρή αγορά λειόκαννων όπλων. Η Αμερική είναι ο παράδεισος του κάθε κατασκευαστη φτηνών όπλων, ειδικά δίκαννων. Αυτό διότι οι Αμερικανοί συνάδελφοι αγοράζουν με κριτήριο την χαμηλή τιμή και δεν έχουν παράδοση στο σπαστό όπλο, άρα δεν έχουν αυστηρά κριτήρια επιλογής. Αγοράζουν κυρίως τα φτηνά εισαγόμενα. Και όντας κάπως πιο ευθείς στις εκτιμήσεις τους από εμάς τους συνεσταλμένους Ευρωπαίους γράφουν τις εμπειρίες τους σε ιστοσελίδες. Δεν θα επαναλάβω τις άκομψες φράσεις τους, μπορεί ο καθένας να τις διαβάσει κάνοντας μια σύντομη έρευνα στο Διαδίκτυο.

Και αφού γίνει αυτή η έρευνα δείτε τι λένε για γνωστές ιταλικές μάρκες μεσαίας κατηγορίας όπως τα Rizzini και τα Caesar Guerini.

Μέρα με τη νύχτα που λέμε.