LEBEAU KAI COURALLY, ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα δίκαννα Lebeau-Courally είναι ποιοτικά. Το θέμα είναι άλλο και αφορά περισσότερο το μάρκετινγκ ως τακτική παρά την οπλουργική.

Ο Auguste Lebeau ήταν γόνος οπλοκατασκευαστών, που μετά από μια σχετικά ταραχώδη σταδιοδρομία που περιείχε αγωγές και πτωχεύσεις, έστησε την δική του κατασκευαστική επιχείρηση γύρω στο 1870. Ενα ενδιαφέρον στοιχείο που ανέδειξε η έρευνα είναι ότι ένας άλλος μεγάλος Βέλγος κατασκευαστής, ο Guillaume Defourny υπήρξε υπάλληλος του Auguste Lebeau αλλά παραιτήθηκε το 1894. Φαίνεται επίσης ότι ο Lebeau ήταν για κάποια χρόνια μέλος του διοικητικου συμβουλίου της Τράπεζας Δοκιμών της Λιέγης, ένδειξη του σεβασμού που έχαιρε στην πόλη των οπλοκατασκευαστών.

Ο lebeau πέθανε το 1896 δεν είχε άμεσους κληρονόμους και η περιουσία του, μαζί με τα εμπορικά σήματα και πατέντες περιήλθε στη νύφη του και στον αδελφό του.

Εδώ αρχίζουν τα περίεργα καθώς ο συνεταιρισμός με τον Courally χρονολογείται μια δεκαετία μετά το θάνατο του Lebeau! Φαίνεται ότι ο Courally που ήταν περισσότερο έμπορος παρά κατασκευαστής όπλων αγόρασε τα εμπορικά σήματα και την ονομασία από τους κληρονόμους του Lebeau και τότε, το 1905 ξεκινά η “ένδοξη” πορεία του διδύμου Lebeau Courally!

Η αγγλικη επιρροή είναι προφανής στο δίκαννο που υιοθετεί τις αποσπώμενες φωτιές τύπου Ανσον-Ντήλυ από το αγγλικό πρότυπο της Westley-Richards.  Οπως εμφανής είναι και η επιρροή του τύπου Holland στην εισαγωγική φωτογραφία.

Τα όπλα της εταιρείας ήταν καλά, για αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Βασισμένα κυρίως σε αγγλικά πρότυπα, δηλαδή τις μισές φωτιές Ανσον-Ντήλυ καθώς και τις ολόκληρες φωτιές τύπου Holland, πάντα σε ποιοτική εκτέλεση, τα όπλα επάξια κέρδισαν οπαδούς. Ωστόσο κεντρίζει το ενδιαφέρον η τακτική του έμπορου Courally στην προώθηση των όπλων αυτών.

Οπλα των αυτοκρατόρων και βασιλέων, ήταν ένα σλόγκαν που χρησιμοποιούσε στις διαφημίσεις ο Courally. Ως πειστήριο έδειχνε μια ρετουσαρισμένη φωτογραφία του Τσάρου Νικόλαου με ένα δίκαννο που ο αναγνώστης μπορούσε να εκλάβει ως δίκαννο της εταιρείας. Δύο άλλοι γαλαζοαίματοι, Ισπανοί και οι δύο, αγόρασαν όπλα Lebeau Courally καθώς και ένα μεταχειρισμένο που αγόρασε του 1940 που αγόρασε ο βασιλιάς του Βελγίου και δώρισε στον στρατηγό Ντεγκώλ.

Η ασφάλεια στο πλάι της βάσης έρχεται κατευεθείαν από το αγγλικό Greener.

Το άλλο εμπορικό τέχνασμα, που είναι δημοφιλές μέχρι σήμερα, ήταν η χρήση εξωτικών ονομασιών για τα ατσάλια όπως αυτά αναφερόντουσαν στους καταλόγους της εταιρείας. Τρεις διαφορετικές ονομασίες ατσαλιού προσφέρονταν και υπήρχε σημαντική διαφορά κόστους ανάλογα με την επιλογή. Οι τρεις ονομασίες είχαν κατοχυρωθεί με την Διεθνή Ενωση Προστασίας Εμπορικών Σημάτων στην Ελβετία το 1910 περίπου.

Είναι άγνωστες οι διαφορές μεταξυ των ατσαλιών καθώς η κατοχύρωση αφορά μόνο τα ονόματα. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι η Lebeau Courally δεν παρήγαγε ατσάλι, και επίσης είναι γνωστό ότι η εταιρεία αγόραζε το ατσάλι από την Cockeril!

Αν δούμε το γενικότερο εμπορικό σκηνικο της εποχής γίνεται κατανοητή η τακτική του Courally να δώσει βασιλική αίγλη και εξωτικά ατσάλια στα όπλα του. Ηταν αντιμέτωπος με αγγλικά ονόματα που είχαν φάτσα κάρτα τα Royal Warrants, τις βεβαιώσεις ότι προμήθευαν βασιλείς και τιτλούχους της Μεγάλης Βρετανίας. Τα ίδια αυτά αγγλικά όπλα είχαν κάννες σφραγισμένες με τον τύπου ατσαλιού, συνήθως Whitworth ή Vickers. Προφανώς ο Courally αποφάσισε ότι κάτι έπρεπε να κάνει ώστε να αντισταθμίσει την αγγλική τακτική. Η διαφορά όμως είναι ότι τα αγγλικά χαρτιά περί βασιλικών προμηθειών και οι σφραγίδες προέλευσης του ατσαλιού ήταν απόλυτα ακριβή.

Στην εμπορική φόρα που πήρε ο Courally δεν κατάλαβε, ίσως να μην ήξερε αρκετά από την κατασκευή των όπλων, ότι δεν χρειάζονταν τεχνάσματα για να προωθηήσει τα όπλα του. Ούτε φαίνεται να καταλάβαινε ότι αυτά τα τεχνάσματα ήταν μια έμμεση προσβολή στους εξαιρετικούς μαστόρους που δούλευαν τα όπλα που έφεραν την ονομασία Lebeau Courally. Τέτοια δουλειά δεν χρειάζεται κόλπα για να εκτιμηθεί. Οι τεχνίτες της Lebeau Courally κατάφεραν να φτιάξουν δίκαννα με σύστημα Beesley, το ίδιο με αυτό των Purdey, ένα από τα πιο δύσκολα συστήματα σε πλαγιόκαννο όπλο που σπάνια αντιγράφεται από άλλους κατασκευαστές. Οι περισσότεροι προτιμούν το πιο βατό σύστημα Holland.

Μια εξέταση οποιουδήποτε Lebeau Courally δείχνει όπλο ανώτερης ποιότητας. Οι κάννες είναι στην πλειονότητα ντεμιμπλόκ, οι φωτιές άριστα φινιρισμένες εσωτερικά. Εξωτερικά είναι από τα πιο όμορφα δίκαννα που έχουν ποτέ κατασκευαστεί. Η Lebeau Courally ήταν ανάμεσα στις πρώτες εταιρείες που έδωσαν κυρτότητα στο πλαγιόκαννο ενώ το σκάλισμα του οίκου θεωρείται από τα πιο όμορφα και διατηρεί την ονομασία Lebeau Courally μέχρι σήμερα.