ΤΑ ΠΙΟ ΓΕΡΑ ΚΛΕΙΔΙΑ

Χαίρετε κ.Νικήτα,
Καθώς χάζευα κάποια λειοκανα s.pose είδα πως κάθε μάρκα έχει σχεδόν διαφορετικό κλειδωμα κ κλειδια.
Επίσης σε κάποιο άρθρο σας για το πιο γερό “δεσιμο” αναφέρατε πως λειοκανα δικανα χωρίς γέφυρα στην βάση δεν είχα κανένα πρόβλημα αντοχης.
Η ερώτηση μου είναι ποιά λειοκανα δικανα, ( για να μην τα ξεχωρίσω ανά μάρκα ) έχουν το πιο γερό κλεισιμο;
Επίσης είχα διαβάσει πως κατά τον πυροβολισμό ενός φυσιγγίου η βάση στο σημείο όπου πατάει ο κάλυκες δέχεται μια δύναμη κ μια ακόμη που κάνει τις κάνες να “πηγαίνουν” προς τα μπροστά, γι’ αυτό το λογο το σχήμα που έχει το beretta 686 σε βάση κ κάνες μήπως του δίνουν αυξημένη αντοχή;
Τέλος διάβασα πως πολλοί κατασκευαστές “ζηλεύουν” το κλείδωμα του Browning cynergy κ του Toz 34 που μοιαζουν.
Τελικά ποιά κλειδωματα είναι τα καλυτερα κ συγκεκριμενα σε ποιά δικανα υπάρχουν;
Ευχαριστώ εκ των προτερων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Μια έρευνα στην Οπλογνωσία βάζοντας τη λεξη “κλειδιά” στο ψαχτήρι θα βγάλει αρκετά άρθρα. Αυτό θα αποφύγει την επανάληψη εδώ.

Η θεωρία λέει ότι τα πιο γερά συστήματα κλειδώματος είναι εκείνα που έχουν την μέγιστη απόσταση μεταξύ πίρου καννών και κλειδιού. Ετσι στα σουπερποζέ έχουμε το σύστημα Valmet, και Krieghoff όπου το συρταρωτό καπάκι-κλειδί έχει την μέγιστη δυνατή απόσταση από τους πίρους των καννών. Στα πλαγιόκαννα συστήματα όπως το L.C. Smith και Fox κλειδώνουν την προέκταση της κάννης και δεν χρειάζονται κλειδιά κάτω από τις κάννες.

Το κλείδωμα του ΤΟΖ διαφέρει αφού αντί για πίρους έχει σιδηροδρόμους που προσφέρουν τεράστια επιφάνεια στην απορρόφηση των δυνάμεων που αναπτύσσονται κατά την πυροδότηση. Τα ίδια κλειδιά σε μορφή σιδηρόδρομου έχουν το Cynergy και το Caprinus.

Στην αντοχή του κλειδώματος παίζει ρόλο και η ποιότητα του ατσαλιού. Αλλη η αντοχή ενός ατσαλιού με ελαστική αντοχή τους 40 τόνους ανά τετραγωνική ίντσα και άλλη αυτή ενός που έχει αντοχή 90 τόνους! Τα σύγχρονα ατσάλια έχουν σημαντικά περισσότερη αντοχή από τα παλιά ατσάλια του 1900, με συνέπεια τα σύγχρονα κλειδιά, με τις ίδιες διαστάσεις με τα παλιά, να είναι πολύ πιο ανθεκτικά.

Το κλείδωμα Beretta χρησιμοποιεί τους τραπεζοειδείς ώμους για να απορροφήσει τις δυνάμεις της πυροδότησης. Η τάση των δυνάμεων αυτών είναι να κόψουν τη βάση στη μέση και όχι να ανοίξουν το όπλο. Παρόμοια δουλειά κάνουν και οι εσωτερικές εξοχές της βάσης στο σύστημα Boss, καθώς και η εφαρμογή “στον κύκλο” στα πλαγιόκαννα (υπάρχει αναφορά σε παλιά άρθρα για αυτό). Η διαφορά του συστήματος Beretta είναι ότι δεν πλαταίνει η βάση όπως στο σύστημα Boss και έτσι το όπλο διατηρεί την “σιλουέτα” του.

Τι ακριβώς γίνεται κατά την στιγμή της πυροδότησης σε ένα σπαστό όπλο είναι θέμα πιθανολόγησης. Οσοι λένε ότι το έχουν αναλύσει δεν αναφέρουν καθόλου το φαινόμενο Poisson που καλύπτει την συμπεριφορά κυλίνδρων χοντρού τοιχώματος όπως ειναι η κάννες στην περιοχή της θαλάμης. Οπως επίσης κανένας ειδικός, από όσους έτυχε να διαβάσω τουλάχιστον, δεν αναφέρι το αίτιο που δημιουργεί έντονα αποτυπώματα των καννών στον καθρέφτη. Αν οι κάννες όντως θέλουν να φύγουν από τη βάση γιατί αφήνουν τόσο έντονο αποτύπωμα στον καθρέφτη;

Αυτά και άλλα αναφέρονται σε παλαιότερα άρθρα.

Αν και η συζήτηση έχει τεράστιο ενδιαφέρον για τον οπλόφιλο και τον μελετητή τείνει να παραμεριστεί από τα αυτογεμή. Με μικρή επιφάνεια κλειδώματος σε σύγκριση μετα σπαστά δίκαννα, τα αυτογεμή δεν παρουσιάζουν το φαινόμενο του “κουνήματος” των κλειδιών. Περιέργως ουτε αυτό δεν έχει απασχολήσει τους ειδικούς.