MASAI ΚΑΙ ΤΟ BENELLI CLICK

Αξιότιμε κ. Κυπρίδημε,
Έχετε αναφερθεί πολλάκις και αναλυτικά για τα τούρκικα όπλα που έχουν κατακλύσει τις αγορές τα τελευταία χρόνια. Φαίνεται όμως ότι πρόσφατα παρουσιάστηκε μια τούρκικη εταιρία κατασκευής όπλων που ξεφεύγει από το στάδιο του απλού αντιγραφέα και μεταβαίνει σε αυτό του δημιουργού. Αναφέρομαι στην εταιρία Ratay Arms και στο προϊόν της που ενδιαφέρει ειδικά τους κυνηγούς, την καραμπίνα Masai Mara. Εξ’ όσων γνωρίζω τα προϊόντα της συγκεκριμένης εταιρίας δεν εισάγονται στην χώρα μας. Ωστόσο ο λόγος που την αναφέρω έχει να κάνει με τα εγκωμιαστικά σχόλια που έχει κάνει γι’ αυτήν ο γκουρού των κυνηγετικών όπλων (για τους Αμερικάνους τουλάχιστον) Randy Wakeman. Ο εν λόγω κύριος κάνει ειδική μνεία στο επίτευγμα της Ratay Arms, στην εξάλειψη του γνωστού φαινομένου “Benelli click”, εφόσον και αυτή η εταιρία χρησιμοποιεί στα κυνηγετικά όπλα της τον διάσημο μηχανισμό αδρανείας της Benelli. Λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε στο “http://randywakeman.com On the Retay Arms Inertia Plus Action.htm”. Αν έχουν όντως έτσι τα πράγματα, τότε η θέση των Ιταλών και Αμερικανών κατασκευαστών προμηνύεται δεινή αν λάβουμε υπόψη και την χαμηλή τιμή των τούρκικων όπλων. Ποιά είναι η δική σας άποψη,κ. Κυπρίδημε, σαν γνώστης που είστε του αντικειμένου;
Με εκτίμηση.

Δ. ΧΑΛΚΙΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Πολύ πριν εμφανιστεί η καραμπίνα Μασάι Μάρα, ένας Αμερικανός συνάδελφος κυνηγός πουλούσε την προσωπική του μέθοδο εξάλειψης του Benelli Click και αν δεν κάνω λάθος έχει αναρτήσει και σχετικό βίντεο στο Youtube.

Μιλώντας για κλικ, στην ιστοσελίδα του κυρίου Γουέηκμαν, που αυτοαποκαλείται ανεξάρτητη πηγή πληροφόρησης κυνηγών, υπάρχει “κλικαρίσιμη” διαφήμιση της εν λόγω εταιρείας, αλλά καμία διαφήμιση από την Benelli. Με ένα κλικ σε πάει στην ιστοσελίδα της εταιρείας όπου παραθέτει εικόνες για την καραμπίνα της που φατσικά τουλάχιστον είναι αντίγραφο της Montefeltro.

Το σύστημα αδρανείας που τόσο διαφημίζει η εταιρεία εφευρέθηκε από τον Ιταλό Bruno Civolani και αναπτύχθηκε από την Benelli. H Benelli πρέπει να ξόδεψε πολλά λεφτά για να εξακριβώσει τις αντοχές του συστήματος, να βγάλει σχέδια παραγωγής και να φτάσει στο σημείο να προσφέρει την καραμπίνα αδρανείας ως προϊόν προς πώληση. Το κόστος ανάπτυξης είναι σημαντικό.

Στο μοντέλο Ethos η Benelli προσφέρει κλείστρο χωρίς το Click. Η παρουσία της καινοτομίας δεν έκανε το συγκεκριμένο μοντέλο πιο δημοφιλές στην Αμερική όπου έγιναν παράπονα για το Click. Εκεί παραμένει πρώτο στις προτιμήσεις των Αμερικανών το μοντέλο Super Black Eagle με το κλίκ!

Το έργο με τις αντιγραφές το έχουμε ξαναδεί. Οταν εξέπνευσαν οι πατέντες αγγλικών προτύπων που προστάτευαν συστήματα όπως το Ανσον-Ντήλυ, το σύστημα Holland, όρμηξαν οι Βέλγοι, και σε λιγότερο βαθμό οι Ισπανοί και Ιταλοί να τα αντιγράψουν. Μέσα σε λίγα χρόνια γέμισε η αγορά αντίγραφα των μεγάλων ονομάτων σε ένα κλάσμα της τιμής, ενίοτε με παραπλανητικά ονόματα που μπέρδευαν τους αδαείς, όπως πχ W.Richards που παρέπεμπε στην διάσημη Westley Richards, ή J.Purdy αντί για James Purdey and Sons.

Βραχυπρόθεσμα μερικοί αντιγραφείς “κονόμησαν”. Μακροπρόθεσμα έσβησαν. Οι οικονομολόγοι έχουν γράψει επανειλημμένα ότι η είσοδος στην αγορά με μοναδικό εφόδιο την χαμηλή τιμή είναι κακή πρακτική. Δεν εισακούγονται. Οι Βέλγοι αντιγραφείς έσβησαν στην μεγάλη ύφεση του 1930. Τους διαδέχτηκαν οι Ισπανοί μεταπολεμικά και για δύο δεκαετίες “κονόμησαν” και αυτοί μέχρι την κρίση του 1980.

Τότε, όταν τους κτύπησε η κρίση, οι Ισπανοί σκέφτηκαν να δημιουργήσουν μια συνεργατική δομή, την DIARM, για να ενώσουν τις δυνάμεις τους μπας και βγουν από την κρίση. Με μοναδικό προϊόν φτηνά αντίγραφα και χαμηλή τιμή, και έχοντας απέναντι τους Ιταλούς που είχαν προχωρήσει στην τελειοποίηση του σουπερποζέ και της καραμπίνας, οι Ισπανοί δεν τα κατάφεραν.

Αν δούμε γύρω μας σήμερα δεν βλέπουμε την πληθώρα των ισπανικών και βελγικών ονομάτων που κάποτε γέμιζαν τους οπλοβαστούς των καταστημάτων. Είχαμε μέχρι και Βελγική Αγορά, κατάστημα κυνηγετικών στην Αθήνα που επέλεξε το όνομα διότι το Βέλγιο είχε συνταυτιστεί με το όπλο στην σκέψη του Ελληνα κυνηγού. Σήμερα διαβάζουμε ότι κραταιά ισπανικά ονόματα έχουν σβήσει, ότι κινδυνεύει ακόμα και η πιο μεγάλη τους εταιρεία, η ΑΥΑ. Από το Βέλγιο δεν ακούγεται τίποτε πέρα από την Browning-FN.

Οι πιθανότητες είναι ότι η τουρκική βιομηχανία λειόκαννων θα έχει την ίδια τύχη. Σε αντιδιαστολή με την βιομηχανία αεροβόλων που, επειδή δεν ακολούθησε τον ίδιο δρόμο, θα έχει διαφορετική εξέλιξη.

Αυτή τη φορά ο ανταγωνισμός δεν θα έλθει από ευρωπαϊκή χώρα αλλά από τις ΗΠΑ. Και αυτό λόγω της εξάπλωσης της ψηφιακής τεχνολογίας στην κατασκευαστική βιομηχανία. Αυτή η εξέλιξη επαναφέρει στις ΗΠΑ παραγωγή που είχε φύγει προς τρίτες χώρες, και μαζί με την επαναφορά έρχεται και η εξέλιξη προς νέες κατευθύνσεις. Προβλέπεται ότι στο κοντινό μέλλον θα είναι δυνατή η παραγωγή καινούργιων αντιτύπων οποιουδήποτε όπλου θέλει ο αγοραστής, με σύγχρονα πιστοποιημένα αμερικανικά ατσάλια, σε εξαιρετικά λογική τιμή και με σφραγίδα Made in USA. Η αρχή έχει γίνει από την CSMC και η τεχνολογία του τομέα καλπάζει.

Καινούργιο αντίγραφο του διάσημου Winchester Model 21 από την CSMC. Αυτό είναι η αρχή, η τεχνολογία σύντομα θα επιτρέπει την ακριβέστατη αντιγραφή όποιου παλιού όπλου θέλει ο πελάτης.

Θα πει κανείς ότι τα ίδια αντίγραφα θα μπορούν να προσφέρουν και άλλοι. Ναι, αλλά το κόστος θα είναι το ίδιο διότι στη νέα αυτή φάση κρίσιμος παράγοντας είναι το ενεργειακό κόστος, και εκεί οι Αμερικάνοι έχουν το πλεονέκτημα, τέρμα τα φτηνά εργατικά και η απουσία περιβαλλοντικών όρων και άλλα. Οταν το αντικείμενο είναι ποιοτικά συγκρίσιμο, η τιμή ίδια, τότε η σφραγίδα Made in USA παίζει καθοριστικό ρόλο, ειδικά για τον Αμερικανό αγοραστή!