BOXALL & EDMINSTON, ΠΕΦΤΕΙ Η ΑΥΛΑΙΑ

Μετά από εννέα χρόνια λειτουργείας και παραγωγή δυακοσίων όπλων κλείνει η άλλοτε πολλά υποσχόμενη Boxall & Edminston. Η ανακοίνωση της παύσης εργασιών έγινε πριν μερικές εβδομάδες και ήδη έχει εγκατασταθεί επίτροπος λύσης της εταιρείας.

Η εταιρεία ιδρύθηκε από δύο πρώην στελέχη παραγωγής της διάσημης Holland and Holland. Οι περισσότεροι τεχνίτες που προσέλκυσε ήταν και αυτοί πρώην υπάλληλοι της διάσημης εταιρείας.

Οι στόχοι που έθεσε η Boxall & Edminston όταν ιδρύθηκε φαίνονταν ρεαλιστικοί και επιτεύξιμοι: παραγωγή δίκαννων ύψιστης ποιότητας, με κατασκευή 100% αγγλική, με την χρήση σύγχρονων μηχανημάτων και λογισμικού, με τελείωμα στο χέρι.

Δυστυχώς η έναρξη συνέπεσε με την αρχή της διεθνούς οικονομικής κρίσης του 2008, μια κρίση που ακόμα ταλανίζει την διεθνή οικονομία. Η κρίση έπληξε τα εισοδήματα των δυνητικών πελατών της εταιρείας. Οι πελάτες της ήταν οι γνώστες που ήθελαν ένα καλό αγγλικό δίκαννο αλλά δεν είχαν το χρήμα για ένα από τα τρία Τοπ ονόματα της αγγλικής οπλοκατασκευής.

Με έχοντας το πολυπόθητο Brand Name, και επιμένοντας στην κατασκευή παραδοσιακών σχημάτων, η Boxall & Edminston δεν μπόρεσε να δημιουργήσει έναν δικό της τομέα της αγορά του δίκαννου. Από τη μια ήταν οι παραδοσιακές φίρμες που πουλούσαν την παράδοση και αίγλη που ακολουθεί το όνομα, από την άλλη ήταν οι Ιταλοί που μονοπωλούσαν την τεχνολογική υπεροχή και το σκοπευτικό όπλο. Και να μην ξεχνάμε ότι στο σουπερποζέ ακόμα υπάρχει το Browning B25 που παραμένει μέτρο σύγκρισης και έχει αρχική τιμή κάτω των 15000 Ευρώ.

Δεν ήταν η πρώτη αποτυχία στην Αγγλία του συγκεκριμένου επιχειρηματικού μοντέλου. Και άλλοι δοκίμασαν να προσφέρουν δίκαννα ποιότητας, αντίγραφα ουσιαστικά των μεγάλων ονομάτων σε ένα κλάσμα της τιμής. Ολοι σχεδόν απέτυχαν.

Υπάρχει κάποια άλλη συνταγή που δεν δοκιμάστηκε ακόμα; Κάτι που θα μπορούσαν να προσφέρουν Start Ups και να δημιουργήσουν έναν δικό τους τομέα στην αγορά του δίκαννου; Υπάρχει αλλά χρειάζεται σχεδιαστική τόλμη και απόκλιση από την πεπατημένη οδό της απλής αντιγραφής των «μεγάλων». Η αγορά αυτή αποτελείται από γνώστες που εκτιμούν τα ουσιώδη των μεγάλων όπλων και όχι το όνομα. Αυτοί που θέλουν το όνομα ούτως ή άλλως θα πάνε προς το όνομα ψάχνοντας για ένα μεταχειρισμένο δίκαννο.

Τεχνικά το ζητούμενο είναι ένα δίκαννο, πλάγιο ή ποζέ, που θα δίνει στον πελάτη το αιθέριο ζύγισμα των μεγάλων όπλων, την αίσθηση ποιότητας στα χέρια, την προσαρμοστικότητα στα μέτρα και το ζύγισμα που επιθυμεί ο κάτοχος, σε λογική τιμή. Ενα τέτοιο κατασκεύασμα θα είναι εύκολα επισκευάσιμο, με ανταλλάξιμες κάννες και κοντάκια, με ρυθμιζόμενο κοντάκι που θα είναι κομψό, θα δέχεται ραβδωτές κάννες αν τις επιθυμεί ο πελάτης και θα έχει αρχική τιμή κάτω των 3000 δολλαρίων (διότι οι ΗΠΑ είναι η πρώτη αγορά παγκοσμίως). Ολα αυτά είναι κατορθωτά με τα σύγχρονα μηχανήματα. Η πολυτέλεια, με τη μορφή υπογεγραμμένου σκαλίσματος και φιγουράτης καρυδιάς θα μπορεί να προστεθεί αν και όταν την θέλει ο αγοραστής. Ο τεχνικά καταρτισμένος αγοραστής θα εκτιμήσει την εγγενή ποιότητα και το ρυθμιζόμενο (από αυτόν) ζύγισμα και μέτρα, περισσότερο από ότι θα εκτιμήσει το όνομα.

Οσες φορές προτάθηκε αυτή η φόρμουλα σε Αγγλους κατασκευαστές από τον γράφοντα, η απάντηση ήταν ένα ειρωνικό μειδίαμα, ενίοτε και σχόλια περί γνώσεως των γουστων των πελατών τους και επιμονή στην υπεροχή των παραδοσιακών αγγλικών προτύπων. Η πραγματικότητα δείχνει ότι οι πελάτες που στόχευαν δεν ήταν αρκετοί και τα αγγλικά πρότυπα δεν καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες.