ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ;

Σήμερα βγήκε το πόρισμα της επιτροπής για το πρόβλημα των δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα, και όπως ήταν αναμενόμενο, κατακεραυνώνει την άναρχη επέκταση του αστικού ιστού σε «δασικές εκτάσεις»

Δεν λέει τίποτε όμως για το πιο συχνό και αντίθετο φαινόμενο, την επέκταση του δάσους στον αστικό ιστό. Αυτό έγινε στο Μάτι όπως φαίνεται και από τις αεροφωτογραφίες που βρίσκονται εδώ:

Φαίνεται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες πως το Μάτι δεν ήταν δάσος και ότι το δάσος αναπτύχθηκε μετά την ανέγερση κτιρίων και την δημιουργία κήπων γύρω από αυτά στην δεκαετία του 1950.

Αυτή την επέκταση της δασικής βλάστησης προάγει η νομοθεσία και η νομολογία (άπαξ δάσος πάντα δάσος), μέσω των διοικητικών χαρακτηρισμών κάθε λογγομένης ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ πρώην καλλιεργούμενης έκτασης ως «δασικής». Το αποτέλεσμα είναι ότι το δάσος, ουσιαστικά τα πυρόφιλα δέντρα, αγκαλιάζουν τα κτίρια ενώ απαγορεύεται η αφαίρεση βιομάζας λόγω της ιδιάζουσας ερμηνείας περί προστασίας δασών. Και τότε καιγόμαστε.

Αυτή ήταν μια αστοχία του κατά τα άλλα χρήσιμου πορίσματος.