ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΜΟΝΟΚΑΝΝΑ

Δύο φίλοι πιάσανε κουβεντα για το μονόκαννο μου το Baikal. Ο ένας ήταν όλο θετικά σχόλια και ανέφερε την άποψη που είχα αναπτύξει για την ταχυβολία ενός μονόκαννου όπως αυτό, με τον αυτόματο εξολκέα και το σχεδόν αυτόματο άνοιγμα.

«Αν ο Κυπρίδημος είχε τον τρόπο, θα μας έβαζε όλους να κυνηγάμε με σφεντόνες» απάντησε ο άλλος.

Οχι ακριβώς σφεντόνες, αλλά αν ήμασταν περιορισμένοι στο μονόκαννο ίσως να είχαμε κάποια πλεονεκτήματα που δεν σκεφτήκαμε. Για να είμαστε ακριβείς, αν είχαμε ένα περιορισμό στο μονόκαννο συν πενήντα μπρούτζινους κάλυκες, και πάπαλα, όπως είχαν κάποτε λόγω οικονομικών συνθηκών στην Σοβιετική Ενωση, πως θα ήταν τα πράγματα;

Ας δούμε πρώτα το κοινωνικό. Εχοντας μόνο μονόκαννα και καθόλου πλαστικούς κάλυκες, δεν θα υπήρχε ο αντικυνηγετισμός στην έκταση που είδαμε να αναπτύσσεται από το 1985 και μετά. Δεν θα ακουγόντουσαν ντουμπλέδες και τριπλέτες στα βουνά, δεν θα υπήρχε πεταμένος κάλυκας πουθενά. Θα έλειπαν επιχειρήματα τύπου «κυνηγάτε με υπερσύγχρονες σουμπερμποζέ καραμπίνες».

Στον δικό μας εσωκυνηγετικό χώρο η επιβολή του μονόκαννου και των πενήντα καλύκων θα είχε ενδιαφέρουσες επιπτώσεις.

Εχοντας πενήντα κάλυκες διαθέσιμους θα γεμίζαμε ή θα τους πηγαίναμε για γέμισμα σε μικρές βιοτεχνίες. Δεν θα υπήρχαν κατασκευαστές φυσιγγίων, εκτός βέβαια για σκοποβολή, όχι για κυνήγι. Οι δε οπλουργοί μας, έχοντας έναν μόνο τύπο όπλου και μάλιστα απλό, θα ανέπτυσσαν εξαιρετικές τεχνικές συντήρησης, βελτίωσης και επισκευής. Ενδέχεται να είχαμε και την πιο ανεπτυγμένη παγκοσμίως βιομηχανία κατασκευής μονόκαννων (λειόκαννων και ραβδωτών) και σήμερα να κυριαρχούσαμε σε αγορές και να μην αφήναμε περιθώριο για άλλους να πουλούν μονόκαννα επιβίωσης και άλλους τύπους. Η εγχώρια επιβολή του μονόκαννου θα δρουσε δηλαδή σαν μια έμμεση ενίσχυση της βιομηχανίας και των εξαγωγών.

Στο κυνήγι η μειωμένη δύναμη πυρός και ο μπελάς της αναγόμωσης μετά από τις πενήντα βολές θα μας έκανε καλύτερους σκοπευτές και πιο αποτελεσματικούς κυνηγούς. Ακόμα και αν υπήρχαν αναγομωτές με αυτόματες μηχανές σε κοντινά χωριά, ο μπελάς και μόνο της αναγόμωσης και του πήγαινε έλα, θα μας έκανε πιο προσεκτικούς με τις βολές μας.

Η επιβολή ενός απλού αλλά εύκολα βελτιώσιμού όπλου θα μας αύξανε την απόλαυση της χρήσης του. Οπως γράφτηκε παλαιότερα, το καλό όπλο είναι καλό επειδή είναι στα απόλυτα μέτρα του κατόχου και διασκευασμένο για να χωρά στις ιδιοσυγκρασίες του. Αυτή η εξατομίκευση είναι ακριβή, πανάκριβη, σε ένα δίκαννο, είναι όμως πάμφθηνη σε ένα μονόκαννο. Εχοντας κάνει την δουλειά σε δύο μονόκαννα, μόνος, χωρίς τη συμβολή οπλουργών, μιλώ εκ πείρας.

Με μια κάννη, και απόλυτα κυνηγετικό χαρακτήρα, το μονόκαννο δεν θα ξένιζε τους αρμόδιους αν ζητουσαμε ραβδωτές κάννες σε μη στρατιωτικά διαμετρήματα. Παράδοξο, αλλά αποδεχόμενοι μείωση της δύναμης πυρός θα κερδίζαμε πόντους σε κάποιες διεκδικήσεις.

Ναι, αλλά οι σκοπευτές του κινητού και της πρακτικής τι θα κάνανε; Θα αγόραζαν τα σκοπευτικά τους όπλα κανονικά και θα τα χρησιμοποιούσαν στα σκοπευτήρια όπως ακριβώς κάνουν και τώρα. Και πιθανότΑτα θα είχαμε και έναν νέο, μοναδικό σε εμάς σκοπευτικό άθλημα με μονόκαννα.

Τα παραπάνω δεν είναι αποκλειστικά δική μου ιδέα. Εχουν κατά καιρούς γραφτεί άρθρα στον κυνηγετικό τύπο άλλων χωρών για τα υπέρ του μονόκαννου στο κυνήγι. Ισως το πιο εμπεριστατωμένο άρθρο είναι αυτό που έγραψε ο πρώην διευθυντής του ετήσιου Gun Digest, ο Ken Warner, με τίτλο «Γιατί δεν δοκιμάζετε ένα μονόκαννο». Στο θέμα του σκοπευτικού αθλήματος ο Ken γράφει πως αυτός και φίλοι του μονοκαννάδες εξέλιξαν μια μορφή του Σκητ για το μονόκαννο. Αντί για ντουμπλέδες υπάρχει μια καθυστέρηση πέντε δευτερολέπτων μεταξύ πιάτων. Τα πέντε δευτερόλεπτα είναι αρκετός χρόνος για να ανοίξει και να γεμίσει ένα μονόκαννο στα χέρια ενός προπονημένου σκοπευτή. Κάνοντας τον χειρισμό του όπλου μέρος του σκοπευτικού αθλήματος, εισάγεται ένα νέο επίπεδο τεχνικής που δεν υπάρχει σήμερα.

Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο είναι από μονόκαννα που ξεφεύγουν από τον μέσο όρο σε ότι αφορά ποιότητα κατασκευής. Μερικά είναι χειροποίητα, αλλά κανένα δεν πλησιάζει σε κόστος τα πανάκριβα χειροποίητα δίκαννα, και τα περισσότερα είναι πιο φτηνά από καραμπίνες. Είναι βέβαια λίγο πιο ακριβά από σφεντόνες!