ΜΟΝΟΚΑΝΝΑ, CUSTOMISING

Αγαπητέ κύριε Κυπρίδημε,

Η πρόσφατη ανάρτηση για τα μονόκαννα μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ειδικά σε ένα σημείο λέτε:

«Η επιβολή ενός απλού αλλά εύκολα βελτιώσιμού όπλου θα μας αύξανε την απόλαυση της χρήσης του. Οπως γράφτηκε παλαιότερα, το καλό όπλο είναι καλό επειδή είναι στα απόλυτα μέτρα του κατόχου και διασκευασμένο για να χωρά στις ιδιοσυγκρασίες του. Αυτή η εξατομίκευση είναι ακριβή, πανάκριβη, σε ένα δίκαννο, είναι όμως πάμφθηνη σε ένα μονόκαννο. Εχοντας κάνει την δουλειά σε δύο μονόκαννα, μόνος, χωρίς τη συμβολή οπλουργών, μιλώ εκ πείρας.»

Πως γίνεται αυτή η εξατομίκευση ενός μονόκαννου ώστε να έλθει απόλυτα στα μέτρα μας και στα γούστα μας; Θα ήμουν υπόχρεος για κάποια καθοδήγηση σε αυτό το θέμα. Καθώς και για όποια άλλη πληροφορία για το μονόκαννο, ένα τύπο κυνηγετικού όπλου που δεν είχα και δεν έχω σε μεγάλη εκτίμηση μέχρι τώρα.

Φιλικά

Κ.Ζ. Θεσσαλονίκη

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Υπάρχουν πολλές αναρτήσεις στην Οπλογνωσία για τα μονόκαννα. Δύο που ξεχωρίζουν είναι οι παρακάτω:

Ασυμβίβαστη Απόλαυση

Μονόκαννο, καλή επιλογή για νέους κυνηγούς

Το μονόκαννο έχοντας μια κάννη παρέχει περιθώρια στον κατασκευαστή που δεν του παρέχουν τα δίκαννα και τα αυτογεμή. Η μια κάννη προσφέρει ελευθερία από το βάρος, και του επιτρέπει να κατασκευάσει κάννη με σχετικά χοντρά τοιχώματα διατηρώντας το συνολικό βάρος του όπλου χαμηλά. Για παράδειγμα, ένα δίκαννο για να έχει ανεκτό συνολικό βάρος θα έχει πάχος κάννης λίγο πριν τα τσοκ γύρω στο 0,7 του χιλιοστού. Ενα μονόκαννο στο ίδιο σημείο μπορεί να έχει διπλάσιο πάχος και πάλι το συνολικό βάρος του όπλου να είναι κάτω από τρία κιλά.

Χωρίς ρίγες (αυτό το ανοσιούργημα!), ή δαχτυλίδια όπως στις καραμπίνες, η μια κάννη επιτρέπει την χρήση εργαλειομηχανών στην εξωτερική λείανση. Η βάση που φιλοξενεί μια κάννη δεν υφίσταται δυνάμεις στρέψης όπως συμβαίνει σε ένα πλαγιόκαννο. Αυτά και άλλα τεχνικά σημεία καθιστούν το μονόκαννο πιο γερό και πιο εύκολο στην κατασκευή. Επίσης καθιστούν το μονόκαννο πιο εύκολο στην εξατομίκευση, customising όπως λένε οι Αγγλοσάξωνες.

Η εισαγωγική φωτογραφία του πρόσφατου άρθρου για το μονόκαννο δείχνει ένα τέτοιο απόλυτα εξατομικευμένο μονόκαννο. Αρχισε ως ένα φτηνό ΙΖ18 της Baikal. Ο φίλος που το αγόρασε του φόρεσε εναλλασσόμενα τσοκάκια που το κάνουν προσαρμόσιμο σε κάθε είδους κυνήγι.

Για να στέλνει στα σκάγια εκεί που βλέπει ο κάτοχος δούλεψε το κοντάκι και το έφερε απολύτως στα μέτρα του. Δεν άλλαξε κοντάκι, το ίδιο εργοστασιακό κοντάκι από οξυά δουλεύτηκε ώστε να δώσει τις κατάλληλες κλίσεις.

Στο προσωπικό μου ΙΖ18 είχα την πολυτέλεια ενός παλαιού κομματιού καρυδιάς από το Χελμό που ήταν πολύ στενό για δίκαννο. Χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις κοντακοποιίας κατάφερα και το ταίριαξα στη βάση επειδή η ουρά είναι παράλληλη και τα σημεία επαφής εύκολα στην επεξεργασία. Κρίνοντας από τη δουλειά θα έλεγα ότι ένας επαγγελματία κοντακάς μπορεί να κάνει την δουλειά σε μισή μέρα άρα το κόστος για ένα απόλυτα προσωπικό κοντάκι είναι χαμηλό.

Η εγκατάσταση τσοκ είναι δουλειά επαγγελματία βέβαια. Η προσαρμογή του κοντακιού μπορεί να γίνει από ερασιτέχνη που πιάνουν τα χέρια του. Αλλά και επαγγελματικά αν γίνει δεν θα είναι ακριβή υπόθεση.

Με αρχική τιμή γύρω στα 200 Ευρώ σήμερα, ένα μονόκαννο Baikal μπορεί να αποκτήσει τσοκάκια και κοντάκι στα μέτρα του κατόχου με 200 ακόμη Ευρώ. Δηλαδή με συνολικό κόστος κάτω από 500 Ευρώ ο κάτοχος μπορεί να έχει ένα απόλυτα εξατομικευμένο κυνηγετικό όπλο, ή full custom bespoke gun που λένε οι πρώτοι διδάξαντες οι Αγγλοι. Το ίδιο αποτέλεσμα με καραμπίνα θα κόστιζε γύρω στα 1000, με δίκαννο ακόμη περισσότερα και το τελικό προϊόν δεν θα είχε την ανθεκτικότητα και αξιοπιστία του μονόκαννου.