ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 386

BREDA APOLLO

Καλημερα σας, σας στελνω ορισμενες φωτογραφιες απο μια Breda, πιθανως ελατηριου, που εχει ερθει στην κατοχη μου και θα ηθελα αν μπορειτε να μου πιετε καποιες πληροφοριες για το οπλο, μοντελο-χρονολογια κλπ. Ειναι ασφαλες να κυνηγαει δεδομενης της αριστης καταστασης του και εχει περιορισμο στα φυσιγγια που ειναι ασφαλες να ριχνει? Η καννη δεδομενου οτι φερει το σημα R υπαρχει πειρπτωση να ειναι απο τις θρυλικες που γινονταν με θερμη σφυρηλατηση η οχι? Οποια πληροφορια γνωριζετε θα ηταν χρησιμη, σας ευχαριστω και ζητω συγνωμη για την μακρυγορια και το προσωπικό μυνημα αλλά δεν μπορούσα να τα στείλω στο site της οπλογνωσιας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Εχετε μια εξαιρετικά καλή καραμπίνα, την Breda Apollo, την kορυφαία έκδοση της Breda ελατηρίου!

Το μοντέλο Apollo ξεχώριζε από τα υπόλοιπα καθώς έχει σκαλιστή βάση, με χειροποίητο σκάλισμα και ξύλα ανώτερης ποιότητας. Ο μηχανισμός είναι πάντα ο μηχανισμός ελατηρίου της Breda.

Για αξιολόγηση της χρονολογίας κατασκευής θα πρέπει να υπάρχει φωτογραφία με τις σφραγίδες δοκιμής στην κάννη και βάση. Επίσης από τις σφραγίδες θα φανεί και το μήκος θαλάμης και οι πιέσεις δοκιμής ώστε να βγει συμπέρασμα για τα φυσίγγια που δέχεται η καραμπίνα σας.

ΕΠΑΦΗ ΞΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΗΣ

Γεια σου Νικήτα!

Στις αρχές του χρόνου, απέκτησα ένα Marocchi Finn Classic 512 S, στο οποίο έχω παρατηρήσει το εξής: όταν το όπλο είναι κανονικά δεμένο, η ένωση του πίσω μέρους της πάπιας με το αντίστοιχο μπροστινό μέρος της μπάσκουλας, είναι μία ένωση ξύλο με ατσάλι…! Θέλω να πω, ότι (παραδόξως, σε σύγκριση με τα άλλα αλληλεπίθετα) υπάρχει άμεση επαφή και τριβή (σημείο κλείδωσης, άνοιξε – κλείσε το όπλο) στο συγκεκριμένο σημείο μεταξύ του ξύλου της πάπιας και του ατσαλιού της βάσης…!

Υπάρχει έντονο το ενδεχόμενο φθοράς με τον καιρό και τη χρήση στο ξύλο της πάπιας στο σημείο αυτό…; Ενδείκνυται να βάζω στο συγκεκριμένο σημείο κάποιο γράσο «φιλικό» προς το ξύλο (ήδη το κάνω), ώστε να είναι πιο «γλυκιά» η τριβή μεταξύ ξύλου και μπάσκουλας κατά το σπάσιμο και κλείσιμο του όπλου…;

Ευχαριστώ πολύ Νικήτα, να είσαι πάντα καλά…!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το μέταλλο πάντα θα νικά το ξύλο, άρα δεν υπάρχει κίνδυνος για φθορά της βάσης. Για σιγουριά το καλύτερο λιπαντικό είναι λίγο κερί μέλισσας που εγγγυημένα δεν επηρεάζει ούτε το μέταλλο ούτε το ξύλο ενώ δημιουργεί μια αδιάβροχη επιφάνεια στα σώκορα του ξύλου. Για να μαλακώσει το κερί το βάζουμε σε ένα βαζάκι και ρίχνουμε μερικές σταγόνες νεφτιού πεύκου, όχι γουάιτ σπιριτ, και σε μερικές ώρες γίνεται κρέμα.

ΦΥΣΙΓΓΙΑ ΖΕΣΤΗΣ

Γεια σου Νικήτα! Καλή σεζόν σου εύχομαι, πάντα με υγεία και ασφάλεια!

Η άποψη στους κυνηγετικούς κύκλους, ότι στην έναρξη με τις υψηλές θερμοκρασίες δεν ενδείκνυνται οι βαριές γομώσεις (από 33-34γρ. και πάνω), ευσταθεί…; Είναι βάσιμη…; Ή μήπως είναι μια ακόμη υπερβολή ή ανακρίβεια που αναπαράγεται στα «κυνηγετικά καφενεία»…;

Σ’ ευχαριστώ πολύ Νικήτα!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το πως αισθανόμαστε το κλώστημα εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του καθενός μας, την σωματική διάπλαση, την θερμοκρασία (αφού με τη ζέστη έχουμε λεπτά ρούχα άρα λιγότερη προστσία από το λάκτισμα), την πυκνότητα του αέρα που επηρεάζει τον ήχο.

Σε μια ζεστή μέρα ο αέρας είναι πιο ξηρός και αραιός, άρα η τουφεκιά μας φαίνεται πιο δυνατή, το κλώτσημα πιο έντονο αφού φοράμε λεπτά ρούχα, και ο ήλιος μας καθιστά πιο επιρρεπείς στον «οπλοπονοκέφαλο». Με αυτά υπόψη είναι καλή ιδέα να διαλέγουμε φυσίγγια ήπια που δεν θα μας «τιμωρήσουν» στο κυνήγι. Αλλωστε δεν έχουμε σκληρά θηράματα τις πρώτες μέρες, τα τρυγόνια και τα ορτύκια δεν θέλουν πάνω από 32 γραμμάρια (το πολύ) σκάγια 8 ή 9.

ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΣΟΚ

Καλησπερα κ. Νικητα
Εχω αρκετο διαστημα να σας στειλω καποιο ερωτημα μου κ επι τη ευκαιρια θελω να ευχηθω καλη κυνηγετικη σεζον σε ολους.
Εχω στην κατοχη μου το baikal mp 27 m (δισκανδαλο,απλους εξολκεις κ σταθερα τσοκ) δυστυχως εκανα την επιλογη των σταθερων τσοκ κ τωρα σκεφτομαι την διευρυνση τους,τα κυνηγια που κανω ειναι κυριως τρυγονι κ λαγος κ πιο σπανια φασσα,δηλαδη κατα κυριο λογω οι τουφεκιες μου ειναι στα 18-37m το μεγιστο.Εξεταζω αυτη την επεμβαση,για να μην κουβαλω μαζι μου φυσιγγια διασπορας,μισοταπα κ με συγκεντρωτηρα.
Διαβασα καπου στο internet πως τα τσοκ στα baikal εχουν σχημα κωνικο παραλληλο κ ειναι 3cm,αν γινει η διευρυνση μονο στα τελευταια 5mm (μισο ποντο) στο νεο βαθμο συσφιξης που επιθυμω απο 0,5mm σε 0,2mm η κατω κ απο 1mm σε 0,7mm η πανω (ισα ισα να φυγει η χρωμιωση), θα υπαρξει καποιο αξιολογο αποτελεσμα στην αυξηση της διαμετρου στις τουφεκιες;
Απο 18,4mm του αυλου θα εχω για 2,5cm 17,9mm κ 17,4mm (η κατω κ πανω κανη αντιστοιχα) κ στα τελευταια 0,5cm ανοιγμα κατα 0,3mm εκαστο,θα τυπωνει σε αυτα τα τελευταια εκατοστα συμφωμα με την τελευταια συσφιξη ή θα εχω αποτελεσμα σαν τσοκ skeet σαν αναποδο χωνι;
Απο κανονικο σχημα (σχημα αυλου) θα στενευει το τσοκ κ μετα θα ξανα ανοιγει,αλλα σε μικροτερη διασταση επι του αυλου κ οχι μεγαλυτερη περιπου σαν τσοκ bell.
Θα μπορεσουν αυτα τα 0,5cm να κανουν την διαφορα κ η γομωση να παρει την τελικη συσφιξη;
Επειδη παλι καπου διαβασα πως τα εριφερειακα σκαγια με το που βγουν απο το στομιο τεινουν να διασκορπιστουν λογω ανομιομορφιας απο την τριβη με την κανη κ ισως εστω κ αυτα τα λιγα εκατοστα 0,5 μπορεσουν να ανοιξουν την τουφεκια ή οχι επειδη ειναι πολυ μικρη η αποσταση (0,5cm) ενω πρεπει να περναει ολη η γομωση απο τον ιδιο βαθμο τσοκαρισματος;
Απο την αλλη τα τσοκ με σχημα κωνικο δινουν την συσφιξη στο τελος του στομιου.
Εχω μπερδευτει κ δεν ξερω τι αποτελεσμα θα εχει αυτη η μικρη επεμβαση. (Σε τορναδορο,γι’ αυτο κ η μικρη αποσταση των 5mm κ οχι οπλουργο,υπαρχει η δυνατοτητα διαβασματος του βηματος της κανη για να μην γινει παρακεντρο το ανοιγμα).Απλα θα βγει μονο το χρωμιο σε αυτη την αποσταση κ θα γινει λειανση,περιπου 0,2-0,3mm υπολογιζω να κερδισω απο την αφαιρεση του.
Θα περιμενω να με διαφωτισεται σε αυτη μου την απορια
Ευχαριστω εκ των προτερων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ενδιαφέρουσα ερώτηση!

Η θεωρία λέει ότι το δραστικό μέρος του τσοκ είναι το χείλος της κάννης. Εχουμε αναφέρει παλαιότερα το πείραμα του Αμερικανού συνάδελφου με ένα μονόκαννο όπου έβαζε τσοκ κυρτώνοντας τα χείλη της κάννης με ένα κωνικό καλούπι και… σφυριές.

Ομως, το θέμα είναι ότι οι περισσότεροι οπλουργοί έχουν αναπτύξει δικές τους μεθόδους διεύρυνσης των τσοκ και δύσκολα θα δεχτούν να εφαρμόσουν «πειραματικές» μεθόδους.

Η διάνοιξη του τσοκ γίνεται με ειδικό κοπτικό, το λεγόμενο αλεζουάρ, που ρυθμίζεται ώστε να κόβει όσο μέταλλο θέλουμε και όχι παραπάνω. Η τέχνη στη χρήση του αλεζουάρ είναι το κεντράρισμα ώστε να κόψει σωστά και όχι παράκεντρα. Αυτή η καθοδήγηση του αλεζουάρ είναι το τρικ στη δουλειά και αυτό εξελίσσει ο κάθε οπλουργός.

Θα δείτε ότι η διεύρυνση όλου του τσοκ, και όχι μόνο των τελικών 5 χιλιοστών, είναι πιο εύκολη, πιο γρήγορη και πιο σίγουρη από μερική διεύρυνση του στομίου.

Η δουλειά σε τορναδόρο είναι λίγο περίεργη περίπτωση. Οι κάννες είναι περίεργο αντικείμενο και το θέμα είναι πως θα στηριχτούν στον τόρνο ώστε η διεύρυνση να είναι ομόκεντρη με το τσοκ. Οι οπλουργοί σύνηθως κάνουν αυτή τη δουλειά στο χέρι χρησιμοποιώντας οδηγούς στο αλεζουάρ. Στον τόρνο θα χρειαστεί τσοκ με τέσσερις σιαγώνες, ή στήριξη μεταξύ κέντρων, αλλά θα υπάρχει εσωτερικός οδηγός που θα μπει μέσα στην κάννη και θα κρατά το αλεζουάρ ομόκεντρο;

Παραδόξως η φαινομενικά απλή δουλεια της κοπής ελάχιστου μετάλλου έχει τις λεπτομέρειες της!

Αν ήταν δικό μου όπλο θα το ανέθετα σε ένα ολουργό που έχει πείρα με τσοκ και τα απαιτουμενα εργαλεία και οδηγούς. Και θα επέλεγα διεύρυνση όλου του τσοκ και όχι μόνο των τελικών χιλιοστών.