ΜΠΛΕΞΑΜΕ ΤΑ ΕΧΕΓΓΥΑ

Πως βγάζεις άδεια κυνηγίου αν δεν κατέχεις όπλο;

Ισως να μην το γνωρίζατε αλλά υπάρχει προβλεπόμενη διαδικασία για να βγάλεις άδεια κυνηγίου όταν δεν κατέχεις όπλο, άρα δεν έχεις άδεια κατοχής για να καταθέσεις ως δικαιολογητικό για την άδεια κυνηγίου.

Λοιπόν, για να βγάλεις άδεια κυνηγίου χωρίς να κατέχεις όπλο απΕυθύνεσαι στην αστυνομία. Καταθέτεις τα ίδια δικαιολογητικά που χρειάζονται για την αγορά όπλου: χαρτί γιατρού, ποινικό μητρώο κλπ, και παίρνεις μια βεβαίωση ότι πληροίς τις προϋποθέσεις κατοχής όπλου. Αυτό το χαρτί καταθέτεις στο σύλλογο.

Και εδώ γεννάταΙ το ερώτημα: αν για την άδεια κυνηγίου χρειάζεται χαρτί οπλοκατοχής, πως θα βγαίνει η άδεια όπλου με άδεια κυνηγίου όταν για αυτή την άδεια, κυνηγίου, προϋπόθεση είναι η κατοχή όπλου; Μπλέξιμο!

Ποιοι βγάζουν άδεια όταν δεν έχουν όπλο; Οσοι θέλουν να συμμετέχουν στο κυνήγι, πχ ως κυναγωγοί, αλλά χωρίς όπλο. Είναι απόλυτα κατανοητή η άοπλη συμμετοχή στο κυνήγι. Αλλά προς τι το βάσανο των χαρτιών και δικαιολογητικών;

Η φάση ξεκίνησε με την επιμονή ΔΥΟ, μόλις ΔΥΟ, εμπόρων κυνηγετικών όπλων κατά την διαβούλευση για τον νόμο 2168 του 1993, το νόμο περί όπλων. Οι δύο αυτοί έμποροι σκέφτηκαν πονηρά, ότι βάζοντας τον κόσμο να αιτηθεί ότι έχει τα εχέγγυα για αγορά όπλου θα αύξαναν τις πωλήσεις όπλων!

Πρόκειται για ένα ακόμα δείγμα εκβιασμού, από tα πάμπολλα που περιέχονται στις γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Οπως και τώρα, οι ΔΥΟ έμποροι δεν σκέφτηκαν το γενικότερο πρόβλημα που επιδρά άμεσα στις πωλήσεις τους: Το δημογραφικό πρόβλημα του κυνηγίου, και έψαχναν για μηχανιστικές λύσεις. Η αποτυχία του “μέτρου” είναι εμφανής. Το πάθημα όμως δεν έγινε μάθημα!

Το μόνο που κατάφερε εκείνη η βλακώδης ιδέα ήταν να κάνει την αστυνομία τον μοναδικό κριτή για το ποιος θα αποκτά την ιδιότητα του κυνηγού. Αυτό είναι ασυγχώρητο! Και χειρότερα, ούτε που κατάλαβαν το λάθος τους και την ζημιά που αυτό έκανε στον χώρο μας. Ολίγιστοι!