ΜΗΚΗ ΚΑΝΝΩΝ ΚΑΙ ΜΟΔΑ

Φίλε Νικήτα γεια και χαρά.
Στις ερωτήσεις απαντήσεις 412, κάποιος ρωτάει για το ζύγισμα του όπλου, σε συνάρτηση με το μήκος των κανών του. Του απαντάτε για την αμερικάνικη μόδα, για μήκος 76cm απ΄το 71cm που υπήρχε παλαιότερα.
Πριν μια εικοσαετία περίπου, συνήθιζα να επισκέπτομαι το σκοπευτήριο στο Δρακόντειο, μια με δυο φορές τη ΄βδομάδα, αν και το σπίτι μου απέχει καμιά εξηνταριά χιλιόμετρα. Μου άρεσε να ρίχνω skeet γιατί θεωρώ πως προσομοιάζει καλύτερα το κυνήγι απ΄το trap, για τους γνωστούς λόγους. Διέθετα και ΄γώ τότε ένα σκοπευτικό, το Ultra XS Sporter Potred της Browning σε 71cm. Το είχα πάρει στους 71 πόντους, γιατί τα σκητοντούφεκα της εποχής (κυρίως Beretta 682, στο εν λόγω σκοπευτήριο), ήταν όλα 71cm, οπότε επηρεάστηκα.
Κάποια στιγμή έγινε ένας φιλικός αγώνας μεταξύ του συγκεκριμένου σκοπευτικού συλλόγου και ενός σκοπευτικού συλλόγου απ΄την Κύπρο. Βρήκα το χρόνο, σαν ερασιτέχνης σκοπευτής, και παρακολούθησα τον αγώνα αυτόν από κοντά. Οι περισσότεροι κύπριοι σκοπευτές είχαν τοποθετήσει στην άκρη των κανών τους, αντίβαρα καλά στερεωμένα, με πολλαπλές στρώσεις μονωτικής ταινίας. Δεν άντεξα πήγα σ΄έναν απ΄τους σκοπευτές και ρώτησα το γιατί. Η απάντησή του ήταν ότι το πρόσθετο βάρος, τον βοηθά στο να μην σταματά την κίνηση του όπλου αμέσως μετά το τράβηγμα της σκανδάλης. Δεν το σκέφτηκα, τον ρώτησα γιατί δεν πήρε όπλο με μακρύτερες κάννες και μου είπε ότι είχε ήδη αποφασίσει την μετάβαση στους 76 πόντους και θα τό ΄κανε μόλις μάζευε τα λεφτά. Θα πήγαινε και σε πολύ ακριβότερο όπλο (Perazzi MX8), δοθείσης της ευκαιρίας…
Ερώτηση: στο σκοπευτήριο, που ΔΕΝ είναι κυνήγι, μήπως το 76άρι Super Pose, ενσωματώνει στις κάννες του το εν λόγω πλεονέκτημα και τελικά δεν είναι απλά μια μόδα;
Αυτός που κάνει τόση μεγάλη προσπάθεια για μια διάκριση σε αγώνες παγκοσμίου επιπέδου, θα θυσίαζε όλο αυτό το κόστος σε χρόνο και χρήμα, για μια μόδα;
Υπάρχει περίπτωση ένας παγκόσμιος να αισθάνεται καλύτερα μ΄ ένα όπλο 71cm και να επιβάλει στον εαυτό του κάτι που δεν τον βολεύει και τόσο πολύ;

Σημείωση 1: αναφέρομαι στο skeet διότι εκεί το ζύγισμα και η κατανομή του βάρους επηρεάζουν την ευκολία της επόμισης.

Σημείωση 2: λατρεύω το κυνήγι αλλά θέλω με ό,τι ασχολούμαι να βελτιώνομαι, αυτός είναι ο ένας λόγος που αγόρασα σκοπευτικό όπλο κι ας μην είχα σκοπό ν΄ αγωνιστώ ποτέ.

Ευχαριστώ γι΄ άλλη μια φορά.

Stamatis

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο Πετρόβ, ο πρώτος άνθρωπος που κατάφερε επίδοση 200Χ200 στο Ολυμπιακό Σκητ το κατάφερε πριν την μόδα των καννών 80 ή ακόμα και 82 εκατοστών.

Ως θεατής στο σκοπευτήριο της Καισαριανής παρακολούθησα τους καλύτερους σκοπευτές μας, όπως τους Αλεξάκο, Ξανθάκο, Σεφανίδη, Πατρώνη και άλλους να ρίχνουν Σκητ και να κάνουν συνεχόμενα 25άρια με το σκοπευτικό όπλο της εποχής εκείνης: Fratelli Gamba με 71 εκατοστά κάννες και μερικοί με πιο κοντές.

Δεν υποτιμώ την υποκειμενική εκτίμηση σκοπευτών που ψάχνουν για το μέγιστο πλεονέκτημα. Οι αθλητές αυτοί ψάχνουν την λεπτομέρεια που θα τους δώσει το ένα πιάτο που τους λείπει από τα 200. Ωστόσο δεν υποτιμώ ούτε τη δύναμη της μόδας. Και οι σκοπευτές είναι επιρρεπείς στη μόδα! Διαβάζω τα σχόλια Αμερικανών που αρχικά πήγαν από τα 71 στα 76 εκατοστά και με τη λογική του “αν το λίγο είναι καλό το πολύ είναι καλύτερο” τώρα συζητούν για μήκη 80 και 82 εκατοστών στο αμερικανικό Σκητ όπου ο σκοπευτής αρχίζει με το όπλο επωμισμένο. Δεν έχουν το πρόσθετο εμπόδιο της επώμισης του Ολυμπιακού Σκητ. Αναρωτιέμαι τις θα έλεγαν αν είχαν το πρόσθετο στοιχείο της επώμισης μετά την εμφάνιση του στόχου.

Αναρωτιέμαι αν αυτή η επιλογή βασίζεται στην υποκειμενική αντίληψη περί κίνησης του όπλου ή στην μείωση της άνωσης των καννών κατά το λάκτισμα. Εξ ου και τα βαρίδια στις κάννες των Κύπριων σκοπευτών; Είναι μια απορία αυτή.

Αν υποθέσουμε ότι το αυξημένο βάρος μπροστά βοηθά στη συνέχιση της κίνησης μετά το πάτημα της σκανδάλης, τότε γεννάται το ερώτημα, μήπως αυτό το βάρος δυσχεραίνει την αντίστροφη κίνηση και την αλλαγή πορείας στους ντουμπλέδες του Σκητ; Και εδώ θα προσθέσω την προτίμηση ενός κορυφαίου σκοπευτή μας που βρίσκει ότι τα άριγα σουπερποζέ επηρεάζουν την κίνηση του (Swing) λόγω μειωμένης αντίστασης στον αέρα κατά την κίνηση και κατά την αλλαγή κατεύθυνσης στους ντουμπλέδες..

Είναι και το άλλο βασικό της τεχνικής της παλιάς σχολής που έλεγε ότι η κίνηση του όπλου δίνεται από τα πόδια και όχι από τους ώμους. Αγγλιστί Footwork. Αν όντως έχει αξία αυτή η τεχνική τότε το βάρος του όπλου είναι δευτερεύων παράγοντας. Υποτίθεται ότι το όπλο κλειδώνει στο σώμα, πάντα στην ίδια γωνία καννών προς τον θώρακα του σκοπευτή και η πλάγια κίνηση δίνεται με τα πόδια και όχι από την μέση ή τους ώμους. Τα πόδια έχουν πολύ δυνατότερους μύωνες από ότι τα χέρια ή η μέση.

Το κυνήγι όντως διαφέρει από την σκοποβολή καθώς περιλαμβάνει  παράγοντες που λείπουν στην σκοποβολή. Πρώτος είναι το κουβάλημα του όπλου σε δύσκολα εδάφη. Δεύτερος είναι η αναγνώριση του στόχου όταν αυτός εμφανιστεί. Αναρωτιέμαι πως θα ήταν ένα σκοπευτικό άθλημα όπου θα υπήρχαν στόχοι Go και No Go, άρα θα υπήρχε η υποχρέωση αναγνώρισης τους πριν την βολή. Σε ένα τέτοιο άθλημα η επώμιση καθυστερεί μέχρι την αναγνώριση και εκεί η γρήγορη επώμιση, μετά την αναγνώριση, μετρά περισσότερο από την βοήθεια του Swing που ίσως να δίνει το βάρος στα στόμιο. Αυτό το πρόβλημα το έχουμε στο κυνήγι όπου ένα λάθος τιμωρείται με πρόστιμα και ίσως φυλάκιση, ή ακόμα χειρότερα με τραυματισμό ανθρώπου.

Είναι ενδιαφέρον ο προβληματισμός με τα επί μέρους της σκοποβολής. Πιστεύω ότι εδώ ισχύει με το παραπάνω η αριστοτελική ρήση “δια του πειράματος το αποτέλεσμα”!

Η φωτογραφία είναι από την δεκαετία του 1930, όταν η γιαγιά της συζύγου μου έριχνε Σκητ, με Winchester μοντέλο 21 μονοσκάνδαλο, τσοκαρισμένο Σκητ-Σκητ, και με κάννες 71 εκατοστών. Το όπλο υπάρχει και χρησιμποιείται εντατικά στο κυνήγι.