ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 427

BROWNING B525 Ή BERETTA 687

Κύριε Νικήτα καλησπέρα είμαι ανάμεσα σε δυο superpose..
1 beretta 687 silver pigeon με αυλό 18.3 κάνες 71cm
2 browning b525 hunter με αυλό 18.7 κάνες 71cm
Ειναι και τα δύο στην ίδια τιμή και σε άριστη κατάσταση. Με εναλλασωμενα τσοκ κλπ.
Ποιο κατά τη γνώμη σας είναι καλύτερο σε αξιοπιστία και σε χρηστικότητα;
Ξέρω ότι το beretta έχει χαμηλό προφίλ αλλά το browning έχει ενιαίο πυρο και με βάση της δικής μου λογικής νομίζω πως έχει μεγαλύτερες επιφάνειες κλειδώματος + ότι έχει και αυλό 18.7.
Το βάρος και τον 2 είναι σχεδόν ίδιο
Είμαι έτοιμος για αγορά super pose απλώς δεν ξέρω ποιο από τα δύο.
Σε ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Να τονίσω εξ άρχής ότι από το 1985 κυνηγώ με ένα Browning Citori ενώ το μόνο Beretta σουπερποζέ που είχα ήταν ένα SO3EL που δεν πολυκυνήγησε. Το δηλώνω για να μπορεί να κρίνει ο καθένας την τυχόν “μεροληψία” μου υπέρ του Browning που είναι αποτέλεσμα μακράς και απροβλημάτιστης σχέσης.

Και τα δύο σουπερποζέ είναι σκληρά δοκιμασμένα στην διεθνή αγορά, και τα δύο έχουν χρησιμοποιηθεί από σκοπευτές που είναι οι πιο σλκηροί χρήστες. Και τα δύο προσφέρουν μηχανισμό με παθητική ασφάλεια και κοντάκι με τζαβέτα που επιτρέπει πλήρη συντήρηση του μηχανισμού από τον ίδιο τον κάτοχο.

Η επιλογή λοιπόν περιορίζεται στην υπόθεση του χαμηλού εναντίον του βαθέως προφίλ. Η διαφορά είναι μερικά χιλιοστά, για κάποιους όμως είναι σημαντική. Επίσης ο διευρυμένος αυλός του 525 ίσως να δώσει λιγότερο αισθητό κλώτσημα.

Προσωπικά βρίσκω το σύστημα Browning πιο εύκολο, (για μένα τουλάχιστον) στην συντήρηση. Ολα είναι ορατά και προσβάσιμα όταν φύγει το κοντάκι, ενώ η πλάκα της σκανδάλης είναι μασσίφ με τη βάση και όχι ξεχωριστό κομμάτι όπως στο 687. Αυτό καθιστά τον μηχανισμό ελάχιστα πιο ανθεκτικό στο 525 σε σύγκριση με το 687.

ΠΟΖΕ LIBERO DAFFINI

Καλημέρα σας κύριε Νικήτα θα ήθελα να με βοηθήσετε σε κάτι. Έχω ένα super pose από τον πατέρα μου libero daffini 71 πόντους κάννη μοντέλο 1973 σε άριστη κατάσταση θα ήθελα να μου πείτε πόσα bar είναι αυτό το όπλο γιατί θέλω να ρίξω κάποια φυσίγγια beretta που ήρθανε στην κατοχή μου,τα οποία είναι 36 γραμμάρια και σε όλα τα site ελληνικά και ξένα γράφουμε ότι είναι 680 bar,ανοίγοντας όμως τα κουτιά γράφουμε μέσα τα φυσίγγια max 1050 bar τι ακριβώς συμβαίνει; Σε αυτήν την περίπτωση; Μπορώ να τα ρίξω αυτά τα φυσίγγια; Η θα έχω πρόβλημα με το όπλο; Πάντως τα 34 γραμμάρια της beretta που ρίχνω και είναι 650 bar θεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα από το όπλο μου. Αυτα τα 30 bar διαφορά που έχουνε τα 34 με τα 36 γραμμάρια 650 34 γρ και 680 36 γρ είναι μεγάλη διαφορά;.Ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σας να είστε πάντα καλά Γεια σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Επειδή το όπλο σας κατασκευάστηκε πριν την καθιέρωση της δοκιμής μάγκνουμ στα 1370 bar, δεν πρέπει να ρίξει φυσίγγια των 1050 bar.

Δεν αναφέρετε τι δοκιμή έχει σφραγισμένη το όπλο σας, αν είναι κανονική στα 900 bar ή μάγκνουμ στα 1200 bar. Αυτή ήταν η μάγκνουμ δοκιμή το 1973, μετά αυξήθηκε στα 1370 bar.

Με τα 650 bar που ρίχνετε είστε ασφαλείς. Η χρήση αυξημένων πιέσεων, ακόμα και αν αυτή είναι μέσα στα όρια δοκιμής, θα επιταχύνει την φθορά του όπλου χωρίς λόγο και χωρίς κέρδος.

ΡΙΓΑ ΣΕ ΚΑΝΝΗ SLUG

Κύριε Κυπριδημε καλησπέρα. Έχω μια κάννη slug (από μια Remington 870) και θα ηθελα να μου πείτε αν γίνετε να αφαιρεθούν τα σκοπευτικά της και να τοποθετηθεί υπέρυψωμενη ρίγα και, αν όντως γίνεται, αν αξίζει τον κόπο οικονομικά, δεδομένου ότι θα γίνει αφαίρεση σκοπευτικών, τοποθέτηση ριγας και λογικά επαναβαφη. Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η εγκατάταση της ρίγας θα επιβάλει και βαφή εξ αρχής της κάννης, κάτι που ανεβάζει το κόστος σημαντικά.

Η ρίγα δεν προσφέρει κάτι το ουσιαστικό στην σκόπευση. Θα παρατηρήσετε ότι όταν επωμίσετε την 870 η ράχη της βάσης σε συνδυασμό με την γέφυρα πάνω στην οποία στηρίζεται το στόχαστρο δίνουν την οπτική εικόνα ρίγας.

Γενικά το κόστος και το ελάχιστο σκοπευτικό πλεονέκτημα καθιστούν την εγκατάσταση ρίγας αχρείαστη και δαπανηρή. Δεν αξίζει τον κόπο.

ΜΟΝΙΜΑ ΣΤΕΡΕΩΜΕΝΗ ΠΑΠΙΑ ΣΕ ΠΟΖΕ

Μήπως θα μπορούσατε να μοιραστείτε τις γνώσεις σας και τις απόψεις σας σχετικά με τις διαιρούμενες πάπιες που συναντάμε σε κάποια super-pose (τυπικά Merkel). Παρουσιάζουν είτε κάποια προτερήματα είτε κάποιες ευπάθειες; Επίσης ποια η γνώμη σας για τον τύπο που χρησιμοποιείται στα Β25; Αναρωτιέμαι μήπως τελικά οι εταιρείες επιμένουν σε κάποιες τεχνολογίες σε ξυστό καθαρά και μόνο για λόγους ιδιαιτερότητας/χαρακτήρα και παράδοσης;

Ευχαριστώ εκ των προτέρων,
Ανδρέας, Πάτρα

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το βασικότερο πλεονέκτημα στην μόνιμα εγκατεστημένη πάπια είναι ένα: δεν μπορεί να ξεχαστεί και να χαθεί η πάπια και έτσι να αχρηστευθεί το όπλο.

Χωρίς πάπια δεν οπλίζει ο μηχανισμός, για αυτό η πάπια θεωρείται βασικό μέρος του όπλου.

Στην περίπτωση του Merkel τα λεπτά μέρη της πάπιας μένουν βιδωμένα στις κάννες και το αποσπώμενο μέρος είναι το στιβαρό κάτω μέρος της πάπιας. Η επιλογή είναι ένας τρόπος αποφυγής ραγισμάτων στα λεπτά τοιχώματα της πάπιας.

Οι επιλογές των κατασκευαστών πάνε πίσω στις αρχές του περασμένου αιώνα. Εμειναν αναλλοίωτες από τότε, από την δεκαετία του 1920 για το Merkel, και του 1930 για το Browning B25. Κλώνοι του Β25, όπως τα μοντέλα 325 και μεταγενέστερα που κατασκευάζονται στην Ιαπωνία έχουν συμβατική πάπια που βγαίνει. Ωστόσο οι σχεδιαστικές επιλογές που ταυτίζονται με το όνομα δύσκολα αλλάζουν.