ΕΝΔΕΙΑ ΘΗΡΑΜΑΤΩΝ

Νικήτα καλησπέρα
Γιατί πρέπει πάντα να ελπίζουμε στα καλά περάσματα, να εξαρτώμαστε πάντα από τις βροχές και το χειμώνα των βορείων & ανατολικών χωρών της ευρώπης , τους ευνοϊκούς ανέμους για τα περασματιάρικα πουλιά,τα κασετόφωνα και την κυνηγετική πίεση στη Βουλγαρία και τα Σκόπια; Γιατί το κυνήγι των τριχωτών να είναι σχεδόν αποκλειστικό προνόμιο των κυνηγών της επαρχίας και το κυνηγετικό αποτέλεσμά της πληθώρας των κυνηγετικών εκδρομών να είναι πολυέξοδο,κουραστικό στο τέλος με πενιχρό αποτέλεσμα και απογοητευτικό; Γιατί δεν μπορούμε να ενισχύσουμε Α Π Ο Τ Ε Λ Ε Σ Μ Α Τ Ι Κ Α και Α Π Ο Δ Ο Τ Ι Κ Α αφενός την ενδημική πανίδα που έχει κυνηγετικό ενδιαφέρον αλλά να γίνουν ταυτόχρονα ουσιαστικές κινήσεις εμπλουτισμού και με νέα είδη; Γιατί δεν μπορούμε να κυνηγήσουμε φασιανούς και ζαρκάδια όπως περιαστικά κυνηγιούνται σχεδον σε Ο Λ Η την υφήλιο , πλήν Ελλάδος; Γιατί βλέπουμε κυνήγι ελαφιών με ραβδωτά και μας φαίνεται τόσο εξωτικό και μακρυνό; Γιατί δεν μπορούμε να έχουμε επαρκείς πληθυσμούς και να κυνηγήσουμε αγριόγιδα; Είναι θέμα πολιτικής βούλησης (Θα μου πεις τί ρωτάς, εδώ με πρόφαση τον κορονοϊό ούτε ντουφεκιά δε ρίξαμε φέτος) Αποφυγής ζημίας και πολιτικού κόστους; Αδυναμίας του μηχανισμού να εφαρμόσει φιλοθηραματικό έργο; Λόγω της μεσογειακής βλάστησης; Γιατί διάολε είμαστε οι πένητες του κυνηγετικού κόσμου και για μια έξοδο για τσίχλες θα ξυπνήσουμε αχάραγα, θα κάνουμε ένα σκασμό χιλιόμετρα, θα πληρώσουμε βενζίνες και διόδια και θα γυρίσουμε στην άπραγοι,άκαπνοι,καταταλαιπωρημένοι με άδεια χέρια -άντε στην καλύτερη με κανα καρβέλι ζυμωτό ψωμί από επαρχιακό φούρνο; Νισάφι πια!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Κυνήγι και Σκοποβολή, Μάρτιος 1985, είχα γράψει ότι το κυνήγι όπως διεξάγεται στην Ελλάδα δεν προσφέρει έλεγχο της θηρευτικής πίεσης που ασκείται στο θήραμα σε έναν βιότοπο. Πρότεινα την υιοθέτηση της αμερικανικής πρακτικής (και εκεί το κυνήγι είναι ελεύθερο και δημοκρατικό και όχι φεουδαρχικό) όπου η πίεση ρυθμίζεται ανάλογα με τον πληθυσμό του θηράματος και τον αριθμό των κυνηγών που επιτρέπεται να το κυνηγήσουν.

Για αυτή μου την άποψη δέχτηκα την ρετσινιά του “ρεζερβάκια” και μάλιστα από άτομα που κυνήγησαν, και μερικοί συνεχίζουν να κυνηγούν, στις ΗΠΑ! Ανάμεσα σε αυτούς και ένας πρώην υπουργός!

Δεν έχουμε καταλάβει ακόμα ότι το θήραμα είναι προϊόν, με την έννοια ότι ευδοκιμεί και παράγεται όταν του προσφέρονται οι σωστές συνθήκες. Επίσης δεν μάθαμε ότι το θήραμα είναι προϊόν της καλλιεργούμενης γης και όχι του “παρθένου” δάσους, κάτι που σημαίνει ότι χρειάζεται συμμαχία με τους καλλιεργητές της γης και όχι τους δασικούς λειτουργους. Με άλλα λόγια αγνοούμε τα βασικά και δεν ξέρω αν ποτέ τα μάθουμε. Οχι επειδή δεν έχουμε γνώστες, έχουμε γνώστες και μάλιστα πολύ καλούς. Απλά στο κυνήγι, όπως και σε άλλους τομείς, κουμάντο δεν κάνουν οι γνώστες αλλά οι πιο καπάτσοι και οι πιο φωνακλάδες που πείθουν για να ψηφιστούν.