ΜΑΖΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ

bredaantaresdisassembly

Breda Antares, η πρώτη μοντέρνα καραμπίνα, όπως την κατανοούμε σήμερα την έννοια μοντέρνα στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με τον μεγάλο δάσκαλο των οπλουργών, τον Μάντον, η συνταγή για ένα καλό κυνηγετικό λειόκαννο είναι απλή:

Είναι διαμετρήματος 12, ρίχνει 1 1/8 ουγγιά σκαγίων, ζυγίζει 96 φορές την γόμωση του. Θα πρόσθετα ότι βάσει της δουλειάς του Μάντον, οπλουργός στο Λονδίνο στα τέλη του 18ου αρχές 19ου αιώνα, το όπλο θα ήταν και στα μέτρα του πελάτη.

Στα 200 χρόνια που μας χωρίζουν από την εποχή του Μάντον το κυνηγετικό λειόκαννο εξελίχθηκε και οι δρόμοι μεταξύ χειροποίητης κατά παραγγελία κατασκευής και της μαζική πάραγωγής χώρισαν κάπου γύρω στο 1900. Εκτοτε καθιερώθηκε η άποψη ότι το ακριβό κατά παραγγελία όπλο είναι το ιδανικό ενώ το μαζική παραγωγής είναι αυτό στο οποίο καταφεύγουν όσοι δεν έχουν τα λεφτά για το ακριβό.

Η ειρωνεία είναι ότι η τεχνολογία έγραψε την ιστορία αλλιώς.

Σήμερα, το 2015, το πιο προσαρμοστικό όπλο είναι η αυτογεμής καραμπίνα, και όχι το δίκαννο. Σοκάρει αυτή η διαπίστωση, αλλά είναι αληθινή.

Μια σύγχρονη καραμπίνα συνήθως ενσωματώνει δύο στοιχεία που την καθιστούν προσαρμόσιση τόσο στο είδος κυνηγίου που κάνει ο κάτοχος όσο και στο σώμα του. Αυτά είναι τα εναλλασσόμενα τσοκάκια και το κοντάκι με κολλάρα ρύθμισης.

Αν προσθέσουμε την τακτική της σχεδόν καθολικής προσφοράς καννών με θαλάμη 76 χιλιοστών και κάννη ικανή να δεχτεί ατσάλινα σκάγια, τότε είναι προφανής η προσαρμοστικότητα της καραμπίνας όχι μόνο στα σημερινά κυνήγια, αλλά και σε μελλοντικές αλλαγές που αναμένονται.

Βαριές κουβέντες από έναν ορκισμένο οπαδό του σπαστού όπλου, δίκαννου και μονόκαννου, που δεν έχει ποτέ του κυνηγήσει με καραμπίνα. Ισως, αλλά η πραγματικότητα είναι αυτή που είναι.

Τα τσοκάκια επιτρέπουν στον κάτοχο της καραμπίνας να την ρυθμίζει εσαεί ανάλογα με τα κυνήγια ή την σκοποβολή που θα κάνει. Υπερκαλύπτουν δηλαδή την δουλειά του ακριβοπληρωμένου Ρυθμιστή Καννών ο οποίος ρυθμίζει την κάννη μια φορά για πάντα. Με τα τσοκάκια μπορείς να πάς από το τσοκάκι διασποράς μέχρι το φουλ όποτε το απαιτούν οι καταστάσεις. Ρίχνεις μια πούλα Σκητ με το ανοικτό τσοκάκι, τελειώνεις και πας στο Τραπ με το φουλ.

Ενδεικτικό της προόδου που έκανε το όπλο μαζικής παραγωγής είναι το γεγονός ότι τσοκάκια σε δίκαννα έχουμε στα σουπερποζέ, και σε λιγότερη έκταση σε πλαγιόκαννα, που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν την ατομικοποίηση (customising) στο λειόκαννο. Δηλαδή όσο πιο μαζική η παραγωγή τόσο πιο προσαρμοστικό είναι το αντικείμενο.

Η ρύθμιση του κοντακιού είναι αδιαμφησβήτητα το δεύτερο πιο σημαντικό στοιχείο σκοπευτικής επιτυχίας μετά την τεχνική σκόπευσης. Βασικά είναι αδιανόητη η χρήση λειόκαννου που δεν είναι στα μέτρα του σκοπευτή. Η σύγχρονη καραμπίνα προσφέρει την ρύθμιση με τα κολλάρα ρύθμισης των κλίσεων του κοντακιού. Μάλιστα όλο και περισσότερες καραμπίνες τώρα προσφέρουν και την δυνατότητα αυξομείωσης του μήκους με προσθαφαιρούμενα πέλματα.

Σημαντικότερο και από την δυνατότητα ρύθμισης είναι ότι αυτή η δυνατότητα είναι εφαρμόσιμη από τον κάτοχο, συχνά χωρίς την ανάγκη χρήσης ειδικών εργαλείων, ΔΩΡΕΑΝ.

a300outlander

Beretta A300 Outlander, η λιτή σύγχρονη καραμπίνα, προσφέρει ευχρηστία και ευκολία συντήρησης και επισκευής σε τιμή κάτω των 1000 Ευρώ. Πως να σταθεί δίκαννο δίπλα σε τέτοια οικονομία;

Σημαντικό αυτό το δωρεάν αν δείτε τις τιμές που χρεώνονται από ειδικούς μαστόρους στις ρυθμίσεις ενός καλού δίκαννου. Κάθε δουλειά, είτε είναι άνοιγμα τσοκ ή αλλαγή κλίσης κοντακιού υπολογίζεται στις εκατοντάδες Ευρώ. Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι αλλάγές στο ευρωπαϊκό πλαίσιο που ρυθμίζει την οπλοκατοχή έχουν καταστήσει την διασυνοριακή αποστολή όπλου, ακόμη και για θέματα που εμπίπτουν στην εγγύηση, έναν γραφειοκρατικό εφιάλτη. Αν πχ έχετε ένα ακριβό ιταλικό όπλο και θέλετε να το στείλετε στο εργοστάσιο για δουλειά που δεν μπορεί να γίνει στην Ελλάδα, πχ επισκευή καννών Boehler, θα χρειαστεί άδεια εξαγωγής από εδώ και εισαγωγής στην Ιταλία. Και όταν είναι έτοιμο άδεια εξαγωγής από εκεί και εισαγωγής εδώ. Εξυπακούεται ότι η ευρωπαϊκή αντιοπλική ψυχολογία επιβάλλει και τον απαιτούμενο χρόνο και χρήμα για κάθε μια από τις παραπάνω άδειες. Στην Ελλάδα φροντίσαμε η άδεια εξαγωγής να θέλει την επέμβαση τριών υπουργείων!

Απόδειξη της ψυχολογίας, για να μην λένε ότι υπερβάλλουμε, είναι ότι αν βγάλεις ευρωδιαβατήριο του όπλου και το πας αυτοπροσώπως δεν θέλει καμία άδεια! Θα υποστείς βέβαια τα έξοδα διαμονής μέχρι να στο φτιάξουν!

Ναι, αλλά το ζύγισμα του καλού όπλου, η απόλαυση της χρήσης ενός χειροποίητου και απόλυτα εργονομικού αντικειμένου, αυτή δεν υπολογίζεται;

Σαφώς και υπολογίζεται. Και σίγουρα το καλό δίκαννο έχει μια μοναδική αίσθηση. Επιπλέον το σπαστό όπλο έχει το πλεονέκτημα της άμεσης ασφάλισης με ένα απλό άνοιγμα, κάτι σημαντικό για τους σώφρονες ανθρώπους. Συν το φιλοσοφικό του θέματος, ότι δηλαδή το πλαγιόκαννο εξελίχθηκε ως απόλυτα πολιτικό κυνηγετικό σύνεργο που δεν είχε καμία επιρροή από στρατιωτικά όπλα και για πολλούς κυνηγούς και σκοπευτές αυτό είναι κάτι σημαντικό.

Καλά αυτά, αλλά δυστυχώς οι σχεδιαστές του πλαγιόκαννου έμειναν αδρανείς από το 1900 που τελειοποίθηκαν οι δύο βασικοί μηχανισμοί και δεν πρόσφεραν καμία καινοτομία που θα έκανε τα δημιουργήματα τους πιο προσιτά και πιο προσαρμόσιμα. Οι μόνες «βελτιώσεις» ήταν για το κέρδος, δηλαδή πιο φτηνή παραγωγή όπλων που μπορούσαν να περιγραφούν και να πουληθούν ως όπλα με μισές ή ολόκληρες φωτιές. Ετσι χάθηκε το αφαιρούμενο καπάκι στο κάτω μέρος του όπλου με μισές φωτιές, ενώ μερικές ολόκληρες φωτιές έχασαν την σχαστηρία ανάσχεσης. Εξωτερικά διατηρούν την γενική όψη του αγγλικού πρότυπου, με ότι αυτό σημαίνει για το μάρκετινγκ. Διατηρήθηκαν όμως τα στοιχεία που καθιστούν το δίκαννο ένα ακριβό όπλο στην συντήρηση και στις μετατροπές, πχ το κοντάκι με εγκάρσιες βίδες και δύσκολη εφαρμογή στο μέταλλο, τις καταραμένες ρίγες, τα ελατήρια V.

Αντίθετα, οι κατασκευαστές αυτογεμών δεν έμειναν αδρανείς. Από την εμφάνιση της πρώτης καραμπίνας του Browning το 1903, βλέπουμε μια συνεχή εξέλιξη. Η Breda εξέλιξε την καραμπίνα ελατηρίου ενώ η Cosmi την ανέδειξε σε χειροποίητο όπλο ύψιστης ποιότητας.

Η καραμπίνα αερίων πρόσφερε την δυνατότητα βολής χωρίς ρυθμίσεις και μειωμένο αισθητό κλώτσημα. Και βέβαια ο Bruno Civolani μας έδωσε το σύστημα αδρανείας που καθιστά το αυτογεμές σύστημα όσο απλό όσο και ένα μονόκαννο, ελαχιστοποιώντας τα κινούμενα μέρη του όπλου.

Η έκπληξη όμως είναι η εφαρμογή των αρχών της Μαζικής Ατομικοποίησης, ένας τεχνικός όρος που έρχεται από το αγγλικό Mass Customisation. Η ιδέα της ατομικοποίησης ενός προϊόντος μαζικής παραγωγής στις απαιτήσεις του κάθε ατόμου είναι ένα από τα κύρια θέματα συζήτησης για πολλές βιομηχανίες σήμερα. Η οπλοβιομηχανία προχώρησε πέρα από την συζήτηση και εδώ και χρόνια προσφέρει αυτήν ακριβώς την Μαζική Ατομικοποίηση σε ολοένα και περισσότερα προίόντα. Σήμερα ακόμη και η πιο φτηνή καραμπίνα από σοβαρά εργοστάσια έχει κολλάρα ρύθμισης και τσοκάκια. Χρησιμοιποώντας μια βασική πλατφόρμα, ένα σύστημα λειτουργείας, στο οποίο εαρμόζουν χωρίς ειδικές διαδικασίες μια σειρά από περιφερειακά, πχ κάννες και κοντάκια, οι κατασκευαστές αυτογεμών πέτυχαν την Μαζική Ατομικοποίηση σε μεγαλύτερο βαθμό από τους κατασκευαστές δίκαννων.

Οσο για το βάρος και το ζύγισμα, την εφαρμογή δηλαδή της παραδοσιακής συνταγής του Μάντον, αυτή υλοποιείται σε πολλά μοντέλα σημερινών αυτογεμών. Η Benelli Beccacia είναι πανάλαφρη καραμπίνα που λόγω της κοντής δίσφαιρης αποθήκης έχει και καλό ζύγισμα. Η Franchi Affinity στα 2,8 κιλά και το ελατήριο μπροστά έχει ζύγισμα που μπορεί να μην φτάνει ένα Darne V22, είναι όμως πιο καλό από πολλά «αδιάφορα» δίκαννα.

Ακόμα πιο εντυπωσιακή είναι η προσφορά της Ατομικοποίησης στα πιο φτηνά μοντέλα των αυτογεμών. Οι Ιταλοί αποφάσισαν να μονομαχήσουν με τους κατασκευαστές φτηνών αυτογεμών, όνομα και μη χωριό, και βγάζουν λιτά μοντέλα, όπως η Beretta A300, Franchi Affinity, Benelli Pathos, και άλλα σε λιανική κάτω των 1000 Ευρώ. Στην Αμερική οι τιμές είναι ακόμη πιο χαμηλές, γύρω στα 600 δολλάρια για μια ιταλική λιτή καραμπίνα. Πλαγιόκαννο αντίστοιχης ποιότητας κοστίζει τουλάχιστον διπλάσια και τα σουπερποζέ 1 1/2 φορά περισσότερο.

Μια κίνηση που δείχνει ότι το δίκαννο, τουλάχιστον το σουπερποζέ, μπορεί να αντιπαραταχθεί στο πεδίο της Μαζική Ατομικοποίησης, είναι το Benelli 828. Είναι όμως μόλις στο πρώτο έτος παραγωγής και μένει να δούμε αν θα μιμηθούν την φιλοσοφία της άμεσης και άνευ κόστους προσαρμογής άλλοι κατασκευαστές. Η ύπαρξη αγορών όπου απαγορεύεται εντελώς η καραμπίνα, ή όπου θεωρείται «αντιαθλητική» η χρήση της, προσφέρουν ευκαιρίες για ένα άμεσα προσαρμόσιμο δίκαννο που θα προσφέρει στον κάτοχο τις ίδιες ευκολίες προσαρμογής, χρήσης και συντήρησης με την σύγχρονη καραμπίνα. Μένει να δούμε κατά πόσον οι κατασκευαστές έχουν την οξυδέρκεια να αλλάξουν ή αν είναι σκλάβοι της πνευματικής αδράνειας που πρώτος εντόπισε ο Γκαφ Τόμας.

Αφήστε μια απάντηση