ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΡΕΤΡΟ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Ενα πράγμα που έδειξε η κρίση είναι ότι υπάρχουν στη χώρα πολλά ιταλικά κοκοροτούφεκα της μεταπολεμικής περιόδου, και αυτό είναι ευχάριστο για όσους διψούν για ένα πρότζεκτ υψηλών μεν αξιώσεων, χαμηλής δε δαπάνης, για να αποκτήσουν ένα «παραδοσιακό» πλαγιόκαννο.

Ο λόγος που το ιταλικό κοκοροτούφεκο είναι ιδανικό για πρότζεκτ, είναι ότι δεν έχει καμία συλλεκτική αξία. Δεκάδες μικρές ιταλικές βιοτεχνίες αγόραζαν ημιτελή τμήματα και τα τελείωναν ανάλογα με τα εκάστοτε κριτήρια τους και τα εξήγαγαν «με τη σέσουλα». Οι προδιαγραφές αποκαλύπτουν τα κοινά σημεία αυτών των κοκοροτούφεκων.

Σχεδόν όλα έχουν κάννες με την ένδειξη Krupp,, είναι δηλαδή από γερμανικό ατσάλι ή ακόμη και κατασκευασμένες από την γερμανική Krupp και πουλιόντουσαν στους Ιταλούς κολλημένες έτοιμες για συναρμολόγηση. Σχεδόν όλες οι κάννες είναι κολλημένες με σύστημα χελιδονοουράς, το Piani Fissi ιταλικά, που χρησιμοποιούσαν γνωστές εταιρείες όπως η Greener και η Bernardelli. Οι κάννες έχουν περαστό κλειδί, συνήθως τετράγωνο, αλλά αυτό είναι πιο πολύ στοιχείο μάρκετινγκ σε αγορές που είχαν το τρίτο κλειδί σε εκτίμηση. Το κύριο κλείδωμα είναι με συρτάρι τύπου Purdey που πιάνει στα κλειδιά των καννών. Το πιο συχνό μήκος των καννών είναι 71 εκατοστά με τσοκ ντεμί και φουλ, ενώ οι θαλάμες είναι σχεδόν σε όλα 70 χιλιοστών.

Οι βάσεις είναι μασσίφ με φωτιές που έχουν το ελατήριο πίσω, δηλαδή τύπου Back Action. Αυτή η επιλογή καθιστά αυτά τα πλαγιόκαννα εξαιρετικά ανθεκτικά και συνάμα εύκολα επισκευάσιμα αν κουνήσουν. Θα επανέλθουμε στις επισκευές παρακάτω. Με το ελατήριο, καθώς τον υπόλοιπο πυροδοτικό μηχανισμό, στο πίσω μέρος των φωτιών, είναι εύκολη η όποια βελτίωση, ή λείανση που θα θελήσει να κάνει ένας επίδοξος βελτιωτής.

Τα κοντάκια στα μεταπολεμικά ιταλικά κοκοροτούφεκα είναι από φτηνή καρυδιά, με λαβή ντεμί πιστολέ και φινιρισμένα με βερνίκι. Το βερνίκι ήταν φτηνή επιλογή, σε σύγκριση με το λινέλαιο. Παρά την φτήνια ήταν όμως πιο αποτελεσματικό στην διατήρηση των κοντακιών στα χέρια Ελλήνων κυνηγών που θεωρούσαν το καθάρισμα του όπλου ανεπιθύμιτη φασίνα.

Το ιδανικό μεταχειρισμένο κοκοροτούεκο αυτής της κατηγορίας για ένα ευχάριστο και οικονομικό πρότζεκτ, που θα αποδώσει ένα πλαγιόκαννο καλύτερο από αυτό που ήταν, είναι αυτό με στρογγυλό περαστό κλειδί, χωρίς διαβρώσεις στις κάννες, με αράγιστο κοντάκι, και την ιδανική περίπτωση χωρίς κουνήματα κλειδιών. Επίσης το ιδανικό όπλο-υποψήφιος για βελτίωση δεν θα έχει τα «αυτάκια» στη βάση, διότι αυτά δημιουργούν προβλήματα στο σφίξιμο των κλειδιών. Ευτυχώς ελάχιστα ιταλικά κοκοροτούφεκα είχαν «αυτάκια». Στην πράξη το πιο πιθανό εύρημα είναι ένα δίκαννο με κουνημένα κλειδιά, κάποια ξεκολλήματα στις ρίγες, τζόγους στα κοκόρια και ξεφτισμένο φινίρισμα κοντακιού. Ολα είναι αποδεκτά σε ένα πλαγιόκαννο που προορίζεται για ανακατασκευή. Εξυπακούεται ότι θα γίνει έλεγχος ασφαλείας στις σφύρες, να βεβαιωθεί δηλαδή ότι λειτουργεί η εγκοπή ασφαλείας που δεν επιτρέπει στον κόκορα να αγγίξει τις βελόνες αν δεν είναι πιεσμένη η σκανδάλη.

Τι μπορεί να γίνει σε ένα τέτοιο κοκοροτούφεκο και τι μπορεί να αποδώσει;

Αν οι ρίγες είναι ξεκολλημένες μπορεί κάλλιστα να γίνει ένα άριγο, Ribless, ελαφρύ μπεκατσοτόυφεκο. Οι δύο ρίγες μαζί προσθέτουν γύρω στα 150 γραμμάρια στο μπροστινό μέρος του όπλου. Η αφαίρεση τους και η αντικατάσταση με δύο γέφυρες είναι απλή υπόθεση, μέσα στα όρια ικανοτήτων ενός έμπειρου ερασιτέχνη ή καλοπροαίρετου επαγγελματία. Η βαφή των καννών αφόυ φύγουν οι ρίγες μπορεί να είναι θερμή, γρήγορη και φτηνή, αφού δεν υπάρχουν ρίγες να ξεκολλήσουν. Εχοντας δε τσοκ ντεμί και φουλ είναι απλή υπόθεση η ρύθμιση των τσοκ στις ανάγκες του νέου κατόχου, κάτι που στην πλειονότητα των περιπτώσεων θα σημαίνει άνοιγμα των τσοκ.

Στη βάση οι επεμβάσεις αφορούν την λείανση των εσωτερικώ τμημάτων της κάθε φωτιάς, χωρίς βέβαια να αγγιχθεί η σχέση σχαστηρίας και σφύρας. Αν τα κοκόρια είναι δύσκολα στην όπλιση, μια προσεκτική λείανση των ελατηρίων θα τα ελαφρύνει ώστε να τα καταστήσει ομαλά στη χρήση σε βαθμό που να ανταγωνίζονται σε αίσθηση τα καλά αγγλικά όπλα.

Αν υπάρχει κάποιο κούνημα αυτό μπορεί να διορθωθεί με την πρόσθεση ενός πάφυλλα στον γάντζο των καννών και επανεφαρμογή του συρταρωτού κλειδιού. Το περασό κλειδί δεν χρειάζεται επέμβαση, αλλά καλό είναι να γίνει και αυτή και εδώ είναι που δείχνει την χρησιμότητα του το στρογγυλό κλειδί, διότι αυτό αλλάζεται εύκολα και εφαρμόζεται πιο απλά από το τετράγωνο. Πάντως και να μη γίνει εφαρμογή νέου κλειδιού, το συρταρωτό κλειδί είναι το κύριο κλείδωμα και αυτό είναι το σημαντικό σημείο που θα θέλει προσοχή. Δεν αναφέρθηκε αλλαγή πίρου διότι αυτή είναι δαπανηρή επέμβαση και σε ένα δίκαννο με μασσίφ βάση όπως συναντάμε στα ιταλικά κοκοροτούφεκα δεν είναι απόλυτα αναγκαία επέμβαση.

Εξωτερικά η βάση δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο από ένα καλό καθάρισμα με λάδι και μπρούτζινο σύρμα. Ο μπρούτζος δεν νικά το ατσάλι, αφαιρεί μόνο τη σκουριά και τα ξένα σώματα και αφήνει στο ατσάλι την παλιά πατίνα. Σε ένα τέτοιο κλασσικού τυπου δίκαννο δεν αρμόζει το πολύ γυάλισμα και οι επιμεταλλώσεις.

Το κοντάκι, αν και από φτηνή καρυδιά, δεν παύει να είναι καρυδιά. Ενα φινίρισμα λαδιού (το γρήγορο όχι το ακριβό των τριών μηνών) και φρεσκάρισμα στις ψάθες θα δώσει νέα όψη στο σύνολο και θα διευκολύνει κατά πολύ τη χρήση. Κατά το φινίρισμα να γίνουν όποιες αλλαγές χρειάζονται για να έλθει το όπλο στα μέτρα του κατόχου του με πρόσθεση ή αφαίρεση μήκους, πέλμα ή διαμόρφωση της λαβής.

Τι θα είναι το αποτέλεσμα; Ενα κλασσικό κοκοροτούφεκο, με αρχικό κόστος αγοράς τύρω στα 250 Ευρώ και συνολικό κόστος λιγότερο από 500 Ευρώ. Θα είναι στα μέτρα του κατόχου του, ικανό να ρίξει σύγχρονα φυσίγγια, με ατσάλινες κάννες και διαμορφωμένα τσοκ για το κυνήγι που προορίζεται. Αν ο κάτοχος του έχει όρεξη και μεράκι μπορεί να εξειδικευτεί και να γίνει ακόμα πιο εξεζητημένο, όπως για παράδειγμα να εφοδιαστεί με σκοπευτικά και να ρυθμιστεί για μονόβολα, να γίνει δηλαδή ένα είδος δίκαννου για μεγάλο θήραμα αλλά με ελάχιστο κόστος, ή να γίνει το απόλυτο μπεκατσοτούφεκο αν ανοικτούν τα τσοκ του κατάλληλα.

Η μασσίφ βάση, οι ατσάλινες κάννες, η εσωτερική χρωμίωση των καννών, καθώς και η απουσία αυτοματισμών όπως εξολκείς και όπλιση, καθιστούν τα παραπάνω εφικτά και οικονομικά προσιτά βήματα. Σίγουρα ένα τέτοιο πρότζεκτ δεν είναι για όλους. Οσοι όμως επιθυμούν ένα παραδοσιακό κοκοροτούφεκο, που θα είναι ταυτόχρονα και ανθεκτικό και χρήσιμο κυνηγετικό σύνεργο που θα πηγαίνει στο βουνό χωρίς άγχος θα βρουν την λύση στα ιταλικά κοκοροτούφεκα των παππούδων μας.

Αφήστε μια απάντηση