ΙΔΟΥ ΤΟ ΠΕΖΕΒΕΓΚΛΙΚΙ

Μερικοί επισκέπτες παραπονέθηκαν για την βαριά έκφραση σχετικά με το θέμα των ορνιθολόγων για τα αμπελοπούλια στην Κύπρο. Δείτε το πιο πρόσφατο τους πόνημα για να κατανοήσετε τον θυμό μου.

Ανάμεσα σε άλλα λέει αναφορά της 9 Μαρτίου 2015 των ΜΚΟ RSPB και Bird Life Cyprus:

“Ο αριθμός των πουλιών που παγιδεύτηκαν παράνομα μέσα στην βρετανική βάση Δεκέλειας έφτασαν τις 900 000.”

Η μικρής κλίμακας παγίδευση ωδικών πτηνών [ΣΣ song birds] για ανθρώπινη βρώση στην Κύπρο είναι φαινόμενο αιώνων, αλλά έχει κηυρυχθεί παράνομη εδώ και 40 χρόνια. Το οργανωμένο έγκλημα τώρα φαίνεται ότι οδηγεί αυτή την παράνομη δραστηριότητα.”

“Οι RSPB και η Bird Life Cyprus παρακολουθούν την παράνομη παγίδευση στην βάση της Δεκέλειας από το 2002. Οι πρόσφατες μετρήσεις δείχνουν ότι έχει τριπλασιαστεί ο αριθμός των πουλιών που παγιδεύονται.”

“Συγκριτικά στοιχεία για την Κυπριακή Δημοκρατία δείχνουν ότι παρότι η παγίδευση παραμένει ένα πρόβλημα, ο αριθμός των πουλιών που παγιδεύονται στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει μειωθεί από το 2002.”

ΣΣ οι αγγλικές βάσεις στην Κύπρο δεν είναι έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, θεωρούνται βρετανικό έδαφος βάσει της συνθήκης ίδρυσης της Δημοκρατίας.

“Ο Δρ Tim Stowe του RSPB είπε ότι αυτή η εκτεταμένη παράνομη δραστηριότητα επιβάλλει την συνεργασία των Κυπριακών αρχών να δουλέψουν μαζί και να την καταπολεμήσουν.” Δεν αποσαφηνίζει ο Δόκτωρ αν με την λέξη αρχές εννοεί και το παράνομο και μη αναγνωρισμένο από την πατρίδα του ψευδοκράτος.

“Τα ωδικά πτηνά παγιδεύονται για να δώσουν το κύριο συστατικό της τοπικής και ακριβής λιχουδιάς “αμπελοπούλια””

ΤΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ

Οντως έχει αυξηθεί ο τζίρος από τα αμπελοπούλια…. ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ!!!! Και αυτό δεν τίθεται ΠΟΥΘΕΝΑ στην αναφορά της βρετανικής ΜΚΟ RSPB και ούτε της Κυπριακής Bird Life όπου προϊσταται η Κλαίρη Παπάζογλου.

Ο τζίρος από την πώληση αμπελοπουλιών ξεπέρασε τα ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ το 2014 στα κατεχόμενα, ενώ στις ελεύθερες περιοχές ήταν κάτω από τα δύο εκατομμύρια. Από προσωπική εμπειρία ξέρω ότι είναι δυνατόν να αγοράσεις “φίζες” με ξυδάτα αμπελοπούλια στα κατεχόμενα και μάλιστα τις βλέπεις παρατεταγμένες σε καταστήματα στην περιοχή Αράστα της κατεχόμενης Λευκωσίας. Φίζα είναι η γυάλα στην κυπριαδή διάλεκτο.

Η βάση της Δεκέλειας με έκταση γύρω στα 125 τετραγωνικά χιλιόμετρα περιέχει τα ελληνικά χωριά Ξυλοτύμπου, Ξυλοφάγου, Ορμήδεια καθώς και το μικτό χωριό Πύλα. Συνορεύει βόρεια με τα κατεχόμενα και επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση ατόμων από εκεί. Η Κυπριακή Δημοκρατία, όπως και η Ευρωπαϊκή Ενωση συνολικά, δεν έχουν δικαιοδοσία σε άτομα μέσα στις βάσεις ούτε στα κατεχόμενα. Πως λοιπόν ζητούν από την Δημοκρατία να συμπράξει όταν το κύριο μέρος του εγκλήματος γίνεται στα κατεχόμενα δεν λένε. Ούτε ξεκαθαρίζουν ότι το “οργανωμένο έγκλημα” εξ ορισμού πρέπει να είναι μεγαλύτερο εκεί, στα κατεχόμενα, από ότι στις ελεύθερες περιοχές.

Γιατί επιτρέπουν σε μέλη τους να αναρτούν σχόλια στην ιστοσελίδα τους με τα οποία καλούν τους πάντες να σαμποτάρουν τον τουρισμό της Κύπρου όταν το μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος παρατηρείται στα κατεχόμενα;

xylotymbougooglemap

Χάρτης της περιοχής Ξυλοτύμπου μέσα στη βάση της Δεκέλειας. Βλέπετε πουθενά οπωρώνες;

xyltotympouairstrip

Ολόκληρο αεροδρόμιο λειτουργεί δίπλα στην Ξυλοτύμπου.

Κυριότερο, γιατί δεν αναφέρουν ότι το πρόβλημα είναι η τεράστια μείωση του βιότοπου του αμπελοπουλιού που άρχισε την δεκαετία του 1960 και συνεχίζει ακάθεκτη με την οικοπεδοποίηση και δόμηση των καλλιεργειών και ειδικά των οπωρώνων; Είναι αδύνατο να μην βλέπουν και να μην κατανοούν το πρόβλημα ορνιθολόγοι και μάλιστα Δόκτωρες του κλάδου. Είναι λογικό, λοιπόν, να υποθέτω ότι εθελοτυφλούν εσκεμμένα.

ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗ ΚΑΡΓΑ

Τα ωδικά πτηνά γενικώς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ συστατικό της συνταγής αμπελοπούλια. Μόνο ΕΝΑ είδος, το αμπελοπούλι, Black cap αγγλιστί, Sylvia Atricapila λατινική ονομασία, τρώγεται και αποκαλείται αμπελοπούλι. Το πλάγιο υπονοούμενο ότι οι Κύπριοι καταβροχθίζουν γενικά και αόριστα όλα τα ωδικά πτηνά είναι τερατώδης συκοφάντηση και δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη.

Οχι, παλαιότερα δεν ήταν περιορισμένη η βρώση αμπελοπουλιών. Ηταν η κύρια βιομηχανία της περιοχής Παραλιμνίου, ίσως πιο σημαντική για την περιοχή από ότι τα εσπεριδοειδή και τα κηπευτικά. Οσοι ζήσαμε στην περιοχή το ξέρουμε από εμπειρία, και όσοι θέλουν μπορούν να το ψάξουν από αρχεία εφημερίδων της εποχής 1960-1974 και να δουν τις μεγάλες χοροσπερίδες που στήνονταν στο Παραλίμνι, την διοργάνωση των καλλιστείων Μις Αμπελοπούλι και το πραγματικό πανηγύρι που γινόταν με αφορμή το αμπελοπούλι. Η εκμετάλλευση του αμπελοπουλιού τότε ήταν πολύ μεγαλύτερη από τώρα.

Η πρόφαση ότι παλιά τρώγαμε αμπελοπούλια επειδή ήμασταν φτωχοί είναι μια ψευτιά. Τα αμπελοπούλι ήταν πάντα πανάκριβο και η κατανάλωση του περιορισμένη λόγων του δυσθεώρατου κόστους. Οταν ο μισθός του δημόσιου υπάλληλου στην Κύπρο ήταν εκατό λίρες το μήνα, τα αμπελοπούλια είχαν πέντε λίρες την δωδεκάδα. Δεν ήταν ποτέ μεζές του φτωχού. Η όποια προσπάθεια διαστρέβλωσης είναι ένδειξη ασχετοσύνης, ή κάτι άλλο;

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Αφου υπάρχει ζήτηση για το αμπελοπούλι, και αφού υπάρχει τοπική τεχνογνωσία για την δημιουργία βιοτόπων που το ευεργετούν, (όπως λένε οι RSPB/Bird Life Cyprus οι λαθροθήρες φυτεύουν ακακίες σε ειδική διάταξη για να προσελκύσουν τα πουλιά), γιατί να μην οργανωθεί μια αδειοδότηση παγίδευσης με παράλληλο διαχειριστικό καθεστώς για αυτό το πουλί;

Ξέρω, μια τέτοια πρόταση θα προξενούσε μύριες λιποθυμίες στα στελέχη των δύο οργανώσεων. Ωστόσο η Γαλλία και η Ισπανία έχουν καθεστώς αδειών για την παγίδευση με δίχτυα. Τα δίχτυα είναι απόλυτα επιλεκτικό μέσο σύλληψης, όπως απαιτεί η νομοθεσία της ΕΕ, ενώ τα ξόβεργα δεν είναι.

Μια σωστή διαχείριση του είδους με εφαρμογή των αποδειγμένα αποτελεσματικών διαχειριστικών μέτρων που εφαρμόζουν τώρα οι παγιδευτές, ενδέχεται να μειώσει την απώλεια από υπερεκμετάλλευση και να ωφελήσει πολλαπλά, αφού ότι ωφελεί το αμπελοπούλι θα ωφελήσει και άλλα ωδικά πτηνά που τόσο απασχολούν τις ΜΚΟ. Και μια εναλλακτική πηγή εισοδήματος ίσως ωθήσει μερικούς να μην ενδώσουν και να πουλήσουν τα κτήματα τους στους γνωστούς “developers” που τα μετατρέπουν σε τσιμεντένια τουριστικά καταλύμματα.

Αυτά δεν συζητιούνται από τους παντογνώστες των ΜΚΟ διότι αυτοί ξέρουν τι θέλουν, επικυριαρχία και επιβολή.

ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ

Αν σας ξενίζει λέξη πεζεβέγκης και πεζεβεγκλίκι, δεν έχεται παρά να ανατρέξετε στην δήλωση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή εκείνο το βράδυ στου Μπαϊρακτάρη που μίλησε για “νταβατζήδες” στην δημόσια ζωή. Νταβατζής και πεζεβέγκης ίδια πράγματα είναι. Στην δημόσια ζωή είναι αυτοί που προωθούν τα συμφέροντα τους χρησιμοποιώντας προσωπεία και πλάγιες μεθόδους και πονηρές φράσεις, ή αυτοί που λειτουργούν ως μεσάζοντες για κρυφά συμφέροντα.

Σε μια στιχομυθεία στο βιβλίο του Κάρλος Καστανέδα Ταξείδι στο Ιξτλάν, ρωτά ο Ινδιάνος Δον Χουάν, ο δάσκαλος και σαμάν, τον Καστανέδα:

“Πιστεύεις ότι είμαστε ίσοι;”

“Βέβαια, επιμένει ο Καστανέδα που ως σοφιστικέ φοιτητής σε διδακτορικό δεν ήθελε να προσβάλει τον άξεστο χωρικό και Ινδιάνο Δον Χουάν.

“Οχι δεν είμαστε” δηλώνει κοφτά ο Δον Χουάν. Ο Καστανέδα όμως επιμένει και τελικά ρωτά αγανακτισμένος:

“Πως μπορεί να μην είμαστε ίσοι, βέβαια είμαστε ίσοι!”

“Δεν είμαστε ίσοι επειδή εγώ είμαι κυνηγός και πολεμιστής και εσύ είσαι νταβατζής” απαντά ο Δον Χουάν και του εξηγεί πως μια ζωή ο Καστανέδα κάνει τον νταβατζή, μαστροπεύει δηλαδή, ξένες ιδέες και αρχές που ποτέ δεν ήταν δικές του.

Με εφαλτήριο λοιπόν τις πολιτικές δηλώσεις του ενός και την λυρική απεικόνιση του άλλου, χρησιμοποιώ και εγώ την έκφραση πεζεβεγκλίκι για το φαινόμενο που βλέπουμε εδώ αλλά και σε άλλα θέματα.

Leave a Reply