ΚΟΝΤΑΚΙ ΚΑΙ ΣΩΜΑ

Ρωτά ο αναγνώστης κύριος Κυρατζίδης:

“Νικήτα γειά σου

Διαβάζοντας το άρθρο της κας Γαλάτη στο τελευταίο Έθνος Κυνήγι, με τίτλο «ένα κοντάκι να σας ταιριάζει» διαπίστωσα ότι σε πολλά άρθρα που έχουν να κάνουν με το κοντάκι αναφέρονται γενικά οι διαστάσεις του κοντακιού ( μήκος, κλίσεις μεγάλη – μικρή ,γωνία pich, πάχος λαβής κλπ) και σε ποιο σημείο επηρεάζουν αυτές την σκόπευση.

Δεν είδα όμως σε κανένα άρθρο κάθε διάσταση του κοντακιού σε ποια διάσταση του ανθρώπινου σώματος αντιστοιχεί. Πχ όταν θέλουμε να βρούμε το μήκος του κοντακιού μετράμε από το μέσα μέρος του αγκώνα μέχρι την πρώτη φάλαγγα του δείκτη. Για τις άλλες διαστάσεις τι γίνεται; Πχ για το πάχος της λαβής του όπλου τι μετράμε στην παλάμη; Μία λογική απάντηση θα ήταν η απόσταση του άκρου του μέσου δάκτυλου έως την άκρη του αντίχειρα αλλά είναι έτσι; Σε κάποιον που έχει μακρύ λαιμό τι αντιστοιχία υπάρχει σε μήκος λαιμού και cast off ή σε πλάτος ώμου; τι μετραμε για την απόσταση σκανδάλης λαβής; Εν ολίγοις πως αντιστοιχίζονται σωματικές διαστάσεις και διαστάσεις κοντακιού; Ξέρω ότι η απάντηση δεν είναι μία γιατί έχει να κάνει με τον τρόπο που επωμίζει ο κάθε σκοπευτής, τι είδος θηράματος κυνηγάει κλπ αλλά ενας γενικός μπουσουλας θα υπάρχει. Στο άρθρο της κας Γαλάτη αναφέρονται κάποια όρια διαστάσεων ( από τόσο έως τόσο) αλλά τι μετράμε στο σώμα μας για να τις βγάλουμε;

Και ένα άλλο ερώτημα άσχετο με το παραπάνω. Αν πάρουμε έναν τάκο για να κάνουμε ένα κοντάκι που πιθανώς από τον ίδιο τάκο θα βγεί και η πάπια με ποιόν τρόπο κάνουμε την τρύπα της τζαβέτας με δεδομένο ότι η τρύπα αυτή δεν είναι αξονική λόγω cast off; Και τέλος για να επανέλθουμε στα παραπάνω , αν δεν θέλουμε να κάνουμε αμερικάνικο το κοντάκι μας, πως υπολογίζουμε την γωνία cast off ή on για τους αριστερόχειρες; Αυτό επειδή αν και έχω κάνει καμιά 20αριά κοντάκια μέχρι σήμερα, δεν έκανα κανένα από την αρχή, απλά παραποίησα υπάρχοντα κοντάκια και μπαίνω στον πειρασμό να κάνω ένα από την αρχή , από την πρώτη ύλη.( επιτραπέζια δράπανα , τρυπάνια κλπ υπάρχουν)

Ελπίζω να μην σε κούρασα. Να είσαι καλά να μας μεταδίδεις την εμπειρία σου

Κυρατζίδης Δημήτρης”

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η σύντομη απάντηση είναι ότι οι διαστάσεις του σώματος είναι ένα πολύ πρόχειρο στοιχείο στο οποίο μπορούν να βασιστούν οι διαστάσεις του κοντακιού. Δεν δίνουν απόλυτα μέτρα, ούτε καν κατά προσέγγιση μέτρα.

Ακόυγεται παράξενο, αλλά ας πάμε για λίγο στην ραπτική, την πιο συγγενική προς τα μέτρα κοντακιόυ τέχνη. Δύο άτομα, ίδιο ύψος, ίδιο μήκος ποδιών, θα έχουν το ίδιο νούμερο παντελόνι; Ισως, αλλά αν ο ένας είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής με ανάλογη διάπλαση μηρών και ο άλλος εντελώς απροπόνητος τότε τα μέτρα τους αλλάζουν δραστικά. Το μήκος είναι το τελευταίο που μετρά στην σωστή κατασκευή των παντελονιών τους. Το ίδιο συμβαίνει με τα κοντάκια.

Παρεπιμπτόντως, το μήκος αγκώνα- πρώτης φάλαγγας δείκτη, αυτό που έκαναν οι παλιοί στα οπλοπωλεία για να δουν το μήκος κοντακιού είναι εντελώς άχρηστη κίνηση. Το μήκος κοντακιού δεν εξαρτάται από το μήκος του βραχίονα αλλά περισσότερο από το συνολικό μήκος του άνω άκρου, από την κλείδωση του ώμου έως τον δείκτη και ταυτόχρονα από την ευλυγισία του ώμου. Ενα άτομο με άκαμπτο ώμο, που δεν επιτρέπει την ελεύθερη έκταση του χεριού θα θέλει πιο κοντό κοντάκι από ένα άτομο με ίσο μήκος χεριών αλλά με άνεση έκτασης των χεριών.

Ο γενικός μπούσουλας αρχίζει με μια έρευνα στο ευρετήριο της Οπλογνωσίας και βγάζει μερικά αποτελέσματα όπως:

http://www.oplognosia.com/ergonomia/ergonomia1.php

http://www.oplognosia.com/ergonomia/ergonomia7.php

http://www.oplognosia.com/ea/metraKontakiou.php

http://www.oplognosia.com/ergonomia/ergonomia14.php

Ο κάθε μετρολήπτης έχει την μέθοδο του, τόσο στην λήψη μέτρων όσο και στον τρόπο με τον οποίο “ξεγελά” τον πελάτη για να σπάσει το χούι της ακούσιας διόρθωσης που κάνουμε όλοι όταν επωμίσουμε ένα όπλο και το προτείνουμε προς το μάτι του μετρολήπτη.

Μερικοί εγχώριοι μετρολήπτες έχουν ως μέσο σπασίματος της ακούσιας διόρθωσης το βρίσιμο. Οταν επωμίζει ο πελάτης, αν έχουν την οικειότητα, και τον δουν να διορθώνει ασυνείδητα την επώμιση θα φωνάξουν “οχί γ….. το σ…… σου είπα να μην διορθώνεις!!!”

Αλλοι έχουν άλλες μεθόδους. Ο αείμνηστος Χάρρυ Λώρενς της Πέρντυ έβαζε τον πελάτη σε σκοτεινό θάλαμο και του έδινε μετροληπτικό όπλο που έριχνε δέσμη φωτός πάνω σε έναν φωτεινό στόχο. Επειδή ο πελάτης δεν έβλεπε το όπλο αναγκαζόταν να επωμίσει και να το προτείνει προς το στόχο βασιζόμενος στην αίσθηση του όπλου στο σώμα του. Με αυτό τον τρόπο ο Λώρενς έσπαγε το χούι της ακούσιας διόρθωσης.

Γενικά η διαδικασία στα μέτρα πάει ως εξής. Πρώτα ρυθμίζεται το μήκος, εκεί που δεν σκαλώνει το κοντάκι στο σώμα του πελάτη όταν επωμίζει ενώ έχει αρκετό μήκος ώστε να αφήνει ένα κενό μήκους 2,5 έως 3 εκατοστών μεταξύ αντίχειρα και μύτης.

Μετά έρχεται η ρύθμιση της κάθετης κλίσης. Προσωπικά ως δεύτερο βήμα τοποθετώ την γωνία πέλματος το Pitch για λόγους που εξηγούνται παρακάτω.

Τρίτο βήμα είναι η γωνία πέλματος, και τέταρτο η πλάγια κλίση.

Η προσωπική μου επιλογή στην εύρεση κάθετης και πλάγιας κλίσης, αφού βρεθούν το μήκος και η κλίση πέλματος είναι η εφαρμογή του τεστ Churchill για να βρεθούν τα υπόλοιπα μέτρα. Το τεστ γίνεται με πραγματικές βολές στον πίνακα στα 14,50 μέτρα και δίνει αναμφισβήτητα αποτελέσματα που λαμβάνουν υπόψη τις όποιες κάμψεις του κοντακιού του συγκεκριμένου όπλου. Επίσης το τεστ επιτρέπει την ρύθμιση της τουφεκιάς όπως την θέλει ο κάτοχος του όπλου, αν θέλει δηλαδή τα σκάγια να είναι 60-40 ή 50-50 κλπ. Οι αριθμοί δείχνουν το ποσοστό των σκαγίων πάνω και κάτω από το σημείο σκόπευσης, πχ 60% πάνω 40% κάτω τότε λέμε 60-40.

Η τρύπα του κοντακιου είναι πάντα ευθεία. Η γωνία της τρύπας έχει κατεύθυνση λοξή για να δώσει την ανάλογη πλάγια κλίση. Μια ματιά σε εργοστασιακό κοντάκι σουπερποζέ με τζαβέτα δείχνει πως η τρύπα καταλήγει προς το αριστερό μέρος του κοντακιού για να δώσει την ανάλογη πλάγια κλίση.

Υπάρχει βέβαια και εναλλακτική επιλογή. Αυτή είναι το κοντάκι τύπου Wenig New American, (βλέπε ευρετήριο), όπου η τρύπα είναι κέντρο. Η πλάγια κλίση δίνεται μέσα από την αφαίρεση ξύλου από την αριστερή μεριά του κοντακιού. Ετσι το κοντάκι διατηρείται ίσιο, με ανάλογη μείωση στο αισθητό κλώτσημα, το τρύπημα καθίσταται ευκολότερο και η τοποθέτηση της κεφαλής και του ματιού προς τα δεξιά (καστ οφ για δεξιόχειρες), ή προς τα αριστερά (καστ ον για αριστερόχειρες) βρίσκονται πολύ πιο εύκολα και χωρίς στραβώματα και άλλες αλχημείες.

Και πάντα βέβαια, σε ότι αφορά τα μέτρα, η σημαντικότερη προϋπόθεση είναι ότι ο πελάτης ξέρει να επωμίζει σωστά, να εστιάζει στο στόχο και όχι στο όπλο, και ότι έχουν ελεγχθεί οι κάννες για ευθύτητα. Μέτρα σε όπλο με στραβή κάννη είναι μια τρύπα στο νερό.

Leave a Reply