“Κυνήγι” με αεροβόλο στην Αμερική τη δεκαετία του 1970

Αγαπητέ κ. Κυπρίδημε,

Διαβάζοντας τα ωραία άρθρα, σχόλια και αναφορές σας για το ΑΕΡΟΒΌΛΟ και την περιπέτειά του στη χώρα μας, αποφάσισα να σας γνωστοποιήσω την εμπειρία μου με το συγκεκριμένο όπλο, που συνέβηκε να έχω (προσωρινά) ως φοιτητής στην Αμερική, στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Πιθανώς ήταν παρόμοιο με το SAW της Benjamin ή προηγούμενη έκδοσή του. Μου το είχε προμηθεύσει ένας Αμερικανός συμφοιτητής, που το είχε μαζί του στον κοιτώνα του Πανεπιστημίου που μέναμε, στην Πολιτεία της Μασσαχουσσέτης. Το είχε για σκοποβολή, αλλά η διοίκηση του Πανεπιστημίου του είχε αναθέσει διακριτικά και την εποπτεία ελέγχου στα επιβλαβή κορακοειδή, καθώς και στα περιστέρια και κάπου κάπου στα αγριοκούνελα (και ήταν μιλιούνια) και λαγούς, που έκαναν μικροζημιές στα νεοφυτευμένα άνθη κλπ. Ήταν αεροβόλο με τρόμπα, είχε όμως πρόβλημα στη σκόπευση και για να πετύχει το στόχο έπρεπε να σημαδέψουμε 1-2 cm δεξιά ή αριστερά. Καθώς θυμάμαι όμως, ο εν λόγω φοιτητής χτυπούσε εκτός από τα παραπάνω και φασιανούς με αυτό. Και φυσικά τα κουνέλια και τους λαγούς τους ψήναμε στο μαγειρείο.

Το όπλο δούλευε με κάμποσες συμπιέσεις της αντλίας, 8-12, αν δεν κάνω λάθος. Ήταν μιας βολής χωρούσε όμως στην αποθήκη 20-30 στρογγυλά bbs. Μετά από κάθε πυροδότηση έπρεπε να συμπιεστεί η αντλία μέχρι 4 φορές για την επόμενη βολή. Και ήταν πολύ ισχυρό αεροβόλο. Όταν μου τόδωσε, μετά από τις ασκήσεις σε χαρτόνια, επειδή ήμουν καλύτερος στη σκόπευση, πρωτόριξα σε καθιστό λαγό σε απόσταση περίπου 15 με 20 μέτρα. Το τραύμα ήταν διαμπερές με άμεση καταβολή του. Με τον καιρό πήραμε συνολικά κάπου 10 κομμάτια, και διπλάσια κουνέλια, γύρω από τα κτίρια και τους βοηθητικούς χώρους του Παν/μίου σε μεγάλες εκτάσεις με χλόη, ιτιές, βάτα κ.τ.ό. Αλλά από τον Οκτώβριο και μετά το κρύο ήταν δριμύ και συχνά η περιοχή σκεπαζόταν με πολύ χιόνι και τα θηράματα εξαφανίζονταν. Ένα βράδυ μάλιστα καθώς επέστρεφα με 1 λαγό κάρπωση, ενώ είχε νυχτώσει ένοιωσα να πατάω με τη μύτη του άρβυλου κάτι μαλακό. Γυρίζοντας την κάννη και πατώντας τη σκανδάλη, πήρα μια μπεκάτσα! Ήταν καρφωμένη στο έδαφος για σκουλήκια αλλά ίσως λόγω κοπώσεως είχε μείνει εκεί. Η τελευταία μου κάρπωση ήταν ένας λαγός τον οποίο σημάδεψα στο κεφάλι και αναπήδησε 1 μέτρο.

Και βέβαια, θα το είχα αγοράσει, αν δεν είχε το πρόβλημα στη σκόπευση (το οποίο ως φοιτητές δεν μπορούσαμε να πάμε σε οπλουργείο λόγω οικονομικών αδυναμιών) και γιαυτό συγκρατήθηκα. Ίσως και να έκανα και λάθος που δεν το αγόρασα και το έδωσα πίσω. Όταν μετά πήγα σε κάποιο άλλο Πανεπιστήμιο στη νέα Υόρκη, η διοίκησή του αγόρασε ένα όμοιο αεροβόλο, για την αντιμετώπιση των περιστεριών, (feathered bums) που, όντας εν αφθονία, συνέχεια λέρωναν τα παράθυρα και τις πόρτες στις αίθουσες του Πανεπιστημίου. Και θυμάμαι ότι χτυπούσαμε μ αυτό τα περιστέρια και είχαμε πολλές επιτυχίες.

Σας ευχαριστώ. Καλή συνέχεια στο έργο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ακούγεται σαν Benjamin ή Crosman ένα κάπως ασυνήθιστο για την Ευρώπη αεροβόλο αλλά το πιο δημοφιλές στην Αμερική. Ευχαριστούμε για το άρθρο σας, μας δίνει την ευκαιρία να δούμε πως είναι τα πράγματα εκεί έξω που επικρατεί λογική αντί για ιδεοληψία.

Leave a Reply