ΠΕΡΔΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ

Δεν ξερω αν επρεπε να γελασω η να κλαψω,αγαπητε Κυπριδημε.Αυξηση της περδικας στη Κυπρο…Εσενα βεβαια σου τα ειπαν,επρεπε ομως να τα δημοσιευσεις?Κι εκεινο το -ο πυκνοτερος πληθυσμος παγκοσμιως!!!Λοιπον ακου μια αλλη αποψη απο ενα 60χρονο που ασχολέιται με αγαπη και παθος με το κυνηγι.Σε περιοχη της ορεινης Λεμεσου που πιστευω πως ειναι αντιπροσωπευτικο δειγμα,αρχες της δεκαετιας του 70 υπηρχαν 100 περδικες.Το 1982,τελειωνοντας το πανεπιστημιο ξανακυνηγησα και ο αριθμος[αυθαιρετα δικος μου] ηταν30-40.Μεταξυ 1990-2000 ζωντας παντα στην Ελλαδα και επισκεπτομενος οσο συχνα μπορουσα τις αγαπημενες μου περιοχες,υπολογιζω τον αριθμο σε 10-12.Τα ολιγα τελευταια χρονια δε ο αριθμος ειναι απελπιστικα μικροτερος του 2-3. Οι εκτιμησεις μου βεβαια οφειλονται και στις πληροφοριες απο αλλους φιλους,συγγενεις και συγκυνηγους που επιβεβαιωνουν αυτα που με λυπη βλεπω καθε φορα που πηγαινω,με το ματι του “απ εξω’ πια.Οι αιτιες της δραματικης μειωσης ειναι πολλες με κυριοτερη την εγκαταλειψη της υπαιθρου και της αγροτικης ζωης.Μπορει βεβαια την πρωτη μερα του κυνηγιου να δει καποιος και αν εχει λογους να φωτογραφισει κιολας 5-6 λεβεντοπαιδα φορτωμενα περδικες.Ειναι οι γνωστοι ”γνωστοι” που γνωριζοντας που απελευθερωθηκαν τις ελαχιστες τελευταιες μερες τα ”κοτοπουλα” εκτροφης πηγαινουν και τα εκτελουν,συχνα και καθιστα.Καλοφαγωτα κοπελλια τα ”θηραματα”.Φετος,ετυχε την πρωτη μερα να κυνηγησω στην επαρχια Παφου.Περπατησα πολλα χιλιομετρα αφου ειχα συμβουλευτει ντοπιους φιλους με αποτελεσμα-χωρις σκυλο βεβαια-να χτυπησω ενα λαγο,απο τους τρεις που λενε πως θηρευτηκαν.Οι φιλοι μου λιγο πιο κατω, με πεντε σκυλια,χτυπησαν αλλον ενα.Ψαχτε λοιπον στην υπολοιπη επαρχια ποιος χτυπησε τον τριτο!!!!!! Τι σου λενε Κυπριδημε οι υπευθυνοι με τους καλους κυπριακους μισθους!!Επειδη λοιπον δεν με ενδιαφερουν οι λαγοι και ειμαι αρρωστος με την περδικα και δη τη νησιωτικη ,τηνεπομενη Τεταρτη βρεθηκα σε ονομαστο αποκρημνο περδικοτοπο της επαρχιας Λεμεσου αποφασισμενος να μην επιστρεψω στη Θεσσαλονικη απρακτος.Πεντε με εξι αυτοκινητα,υπολογισα περιπου 15-16 κυνηγους,σηκωθηκαν απο τεραστια περιοχη 5 περδικες και θηρευτηκε μια.Τυχερος ο γραφων που στην ηλικια μου και με κατι ψιλοεπιδιορθωσεις στο “καρμπυρατερ” ανεβηκα εκει που ανεβαινουν αγριοκατσικα μονο.Περασαν πολλες εξορμησεις απο τοτε-εγω εφυγα μετα τη δευτερη,και πολλοι γνωστοι μου καλοι κυνηγοι δεν χτυπησαν ακομα ουτε μια απο τις “πολλες” φετεινες περδικες που ειδαν και μετρησαν αυτοι που πληρωνονται για την αυξηση του κυνηγιου. Θα παρακαλουσα οχι μονο να δημοσιευσεις την αποψη μου αλλα αν μπορεις να την κοινοποιησεις σ αυτους που εχουν επαγγελματικη υποχρεωση να αυξησουν το θηραμα στην Κυπρο μας και απ οτι βλεπω ειναι απλα εκτροφεις κοτοπουλων.

Αντης Φιλιππιδης Θεσσαλονικη

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Δεν αμφισβητώ την εμπειρία σας.

Να πούμε όμως ότι τα στοιχεία για την πληθυσμιακή κατάσταση της πέρδικας στην Κύπρο προέρχονται από μετρήσεις επιστημόνων, Κυπρίων και ξένων όπως αυτά δημοσιεύονται σε μελέτες και στο βιβλίο Birds in Europe.

Μια προσωπική εμπειρία επίσης είναι χρήσιμη. Πριν χρόνια πήγαμε την παραμονή της έναρξης της πέρδικας, 14 Σεπτεμβρίου, περιπολία 5 άτομα, ο γράφων, ο Χρήστος Χατζιώτης, και τρία μέλη του ΔΣ του ΚΣ Αίγινας. Εντοπίσαμε αρκετά κοπάδια πέρδικας, το ένα μάλιστα σηκώθηκε από δέντρο (!) στο ημίφως και όλοι το εκτιμήσαμε στα τριάντα τουλάχιστον πουλιά.

Την επομένη, 15 Σεπτεμβρίου, τα μέρη που είχαμε περιπολήσει το προηγούμενο σούρουπο κυνηγήθηκαν από τους πρωτοκλασάτους περδικάδες του Πειραιά που είχαν φτάσει στο νησί με επίσης πρωτοκλασάτα σκυλιά.

Η κάρπωση των περδικάδων ήταν οικτρή και η γενική άποψη τους ήταν: “τα φάγανε οι π…. οι ντόπιοι πριν την έναρξη”.

Το δίδαγμα που αποκομίσαμε είναι ότι η κυνηγετική “αποτελεσματικότητα” δεν είναι πάντα ο καλύτερος δείκτης της πληθυσμιακής κατάστασης ενός είδους. Το ίδιο συμπέρασμα βγαίνει και από επιστημονικά πειράματα της Αμερικανικής Υπηρεσίας Αγριας Φύσης που δοκίμασε την δυνατότητα κυνηγών να εντοπίσουν υπαρκτό και απόλυτα μετρημένο θήραμα στο φυσικό περιβάλλον.

Leave a Reply