“ΒΛΗΜΑΤΙΚΗ”

shotintheair

Η θολούρα δεξιά, λίγο πριν τα τρία μαύρα στίγματα είναι τα σκάγια στον αέρα. Αν μπορούσαμε να δούμε τα σκάγια στον αέρα δεν θα υπήρχε λόγος ύπαρξης βλητικών αναλύσεων.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Αν μπορούσαμε να δούμε τα σκάγια μας στον αέρα δεν θα υπήρχε καμία σύγχυση περί βλητικής και τα εσωτερικά μυστήρια των κατανομών. Αν μπορούσαμε να δούμε τα σκάγια θα βλέπαμε άμεσα τα σκοπευτικά μας λάθη, θα τα διορθώναμε και δεν θα αστοχούσαμε τόσο συχνά.

Αλλά, τα σκάγια δεν είναι ορατά στον αέρα. Μερικοί δάσκαλοι σκοποβολής λένε ότι βλέπουν τα σκάγια. Οι περισσότεροι δεν μπορούμε να τα δούμε και οι αστοχίες μας μας προκαλούν σύγχυση και απορίες. Αυτή η κατάσταση δίνει αφορμή για την ανάπτυξη θεωριών “βληματικής”. Πρόκειται για φτιαχτό όρο που σηματοδοτεί τις θεωρίες “βλημάτων” όπως αυτές αναπτύσσονται σε κυνηγετικά στέκια, πραγματικά και ηλεκτρονικά.

Ευτυχώς που κάποιοι εφάρμοσαν την πραγματική επιστημονική μέθοδο και μας παρέχουν πολύτιμα στοιχεία για την βλητική του λειόκαννου.

Τρία ονόματα ξεχωρίζουν ανάμεσα στα πολλά που έχουν μελετήσει την βλητική του λειόκαννου. Αυτά των Journee, Lowry και Jones. Ο κάθε ένας από αυτούς εφάρμοσε την επιστημονική μέθοδο για να εξάγει βάσιμα συμπεράσματα, ενώ και οι τρεις κατέγραψαν την μεθοδολογία τους και τα αποτελέσματα τους. Τα αποτέλεσματα και των τριών αυτών ερευνητών δείχνουν ότι όσο περίπλοκη και αν είναι η βλητική του λειόκαννου, τα πράγματα είναι απλά σε ότι αφορά την ευστοχία και την αστοχία.

Η ευστοχία βασίζεται κυρίως, αν όχι ολοκληρωτικά, στην σκοπευτική τεχνική. Για να το θέσουμε απλά, ένας καλός σκοπευτής με όπλο πατάτα θα ρίξει καλύτερα από έναν σκοπευτή πατάτα με το καλύτερο όπλο του κόσμου. Η προσπάθεια να έχουμε περισσότερες σκοπευτικές επιτυχίες καταφεύγοντας σε κόλπα και γκατζετάκια, αντί στην σκοπευτική βελτίωση, είναι άχρηστη.

baikal01

Βολή στον πίνακα με όπλο 20άρι, μισό τσοκ και φυσίγγι Remington Νο 6 σκάγια.

Καλά, η βλητική δεν έχει κανένα ρόλο στην σκοπευτική επιτυχία; Φυσικά έχει. Για να παραφράσουμε τον Greener από το βιβλίο του “Το Οπλο και η Εξέλιξη του”, τα σκάγια πρέπει να φτάσουν στο στόχο σε σωστή κατανομή από την άποψη πυκνότητας, και με αρκετή ταχύτητα ώστε να μεταφέρουν αρκετή κινητική ενέργεια για να καταβάλουν τον στόχο. Για να γίνουν αυτά τα σκάγια πρέπει να είναι αρκετά σκληρά ώστε να διατηρήσουν την σφαιρικότητα τους και να ταξιδεύουν όσο το δυνατόν πιο ίσια.

Ο Βρετανός σχολιαστής των όπλων, o Gough Thomas, αντηχεί τον Greener, όταν γράφει ότι τα πιάτα στο σκοπευτήριο και τα θηράματα στο κυνήγι, δεν πλήττονται από όπλα, αλλά από σκάγια που φτάνουν στο στόχο με αρκετή ενέργεια και ικανή πυκνότητα κατανομής.

Η πιο πρόσφατη έρευνα είναι αυτή του Δρος Jones. Ο συγκεκριμένος ερευνητής έχει ένα πλεονέκτημα που δεν είχαν οι προγενέστεροι: είχε στη διάθεση του ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, κατάλληλο λογισμικό και υπολογιστές και έτσι μπόρεσε να αναλύσει πολλές τουφεκιές και κατανομές. Οσοι έχουμε μετρήσει σκάγια πάνω σε απανωτές τουφεκιές σε χαρτί ξέρουμε πόσο ανιαρή και χρονοβόρα δουλειά είναι το μέτρημα. Είναι δουλειά για μαζοχιστές.

fabarm01

Βολή στον ίδιο πίνακα, ίδια μέρα, ίδιο φυσίγγι, αλλά με άλλο όπλο 20άρι. Αυτό κόστισε δέκα φορές όσο το πρώτο όπλο. Μπορεί κανείς να κρίνει οπτικά και να δηλώσει ότι αυτή η τουφεκιά είναι καλύτερη από την πρώτη;

Ο Δρ Jone ανέλυσε 2500 βολές που έριξε ο ίδιος, συν βολές από παλιές φωτογραφίες. Τα συμπεράσματα του επιβεβαιώνουν αυτά που είχαν καταγράψει μερικοί παλαιότεροι ερευνητές. Το κεντρικό τρίτο του συνολικού ανοίγματος της βολής περιέχει περίπου το 60 τοις εκατό των σκαγίων της γόμωσης. Και αυτό γίνεται με όλα τα τσοκαρίσματα, σε όλες τις αποστάσεις.

Οχι! Δεν σημαίνει ότι όλα τα τσοκ δίνουν τις ίδες τουφεκιές. Σημαίνει ότι με όποιο τσοκ, σε κάθε απόσταση το κεντρικό τρίτο του φάρδους και ύψους των σκαγίων θα περιέχει 60 τοις εκατό των σκαγίων της γόμωσης. Ετσι, μια βολή με τσοκ βελτιωμένο κύλινδρο στα 35 μέτρα θα έχει συνολικό άνοιγμα 124 εκατοστά. Το κεντρικό τρίτο του ανοίγματος θα είναι 41 εκατοστά. Μέσα στον εσωτερικό αυτό κύκλο των 41 εκατοστών θα είναι το 60 τοις εκατό των σκαγίων του φυσιγγίου. Τόσο απλό!

Το ίδιο ισχύει για το φουλ τσοκ. Στα 35 μέτρα το φουλ τσοκ έχει άνοιγμα 94 εκατοστά, το κεντρικο τρίτο είναι 31 εκατοστά και σε αυτό θα είναι το 60 τοις εκατό των σκαγίων.

target1

Βολές ραβδωτού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο συνδυασμός όπλου-βλήματος που έκανε την συγκέντρωση πάνω αριστερά είναι ο καλύτερος. Τέτοια οπτική εκτίμηση δεν είναι δυνατή στο λειόκαννο.

Οποιος έχει όρεξη μπορεί να σπαταλήσει ώρες και μέρες αναλύοντας ανοίγματα και συγκεντρώσεις σκαγίων. Το ρεζουμέ που μετρά είναι ότι για την μέγιστη ευστοχία καλό είναι να μπαίνει το κέντρο της τουφεκιάς στο στόχο. Αυτό μετρά, παρότι είναι δυνατή η ευστοχία με τα περιφερειακά σκάγια, αλλά αυτή δεν είναι ποτέ εγγυημένη.

Στην τελική βλητική ανάλυση η ποιότητα των φυσιγγίων μετρά περισσότερο από την ποιότητα των όπλων. Ενα φυσίγγι με σωστή βυσμάτωση, που δεν επιτρέπει συσσωματώσεις, με σκληρά σκάγια που δεν παραμορφώνονται, που δίνει αρκετή ταχύτητα άρα και ενέργεια, είναι ποιοτικό φυσίγγι. Η δε ποιότητα μπορεί να κριθεί αρκετά εύκολα στον πίνακα με οπτικό έλεγχο για “ουρίτσες”, σειρές σκαγίων που κάθισαν στον πίνακα σαν μια ουρά, ένδειξη συγκόλλησης σκαγίων. Το ίδιο ισχύει και για συσσωματώσεις που φαίνονται στον πίνακα σαν συγκεντρωμένα τσαμπιά. Εκτός από την αρνητική επίδραση που έχουν στην κατανομή αυτά τα φαινόμενα, αφού αραιώνουν την κατανομή, είναι και επικίνδυνα.

Το γεγονός είναι οτι τα σύγχρονα φυσίγγια είναι αρκετά καλά και σπάνια παρουσιάζουν προβλήματα αυτού του είδους.

Το όπλο είναι τελευταίο στην ιεράρχηση. Ενα άρθρο στην ετήσια επιθεώρηση Gun Digest, με τίτλο “Πυράκτωσε το και Σφυρηλάτησε το” έδειξε πως το πρόχειρα σφιγμένο στόμιο μια φτηνής κάννης έδινε κατανομές όμοιες με αυτές από ακριβά όπλα.

Σίγουρα θα υπάρχουν φωνές διαφωνίας, δύσκολα γίνεται αποδεκτή η ισότητα μεταξύ ενός φτηνού όπλου ευτελούς ποιότητας με ένα χειροποίητο. Η απάντηση είναι απλή: αν πάρουμε δύο φωτογραφίες βολών, μια από ένα φτηνό και μια από ένα πανάκριβο όπλο, μπορεί κανείς, ειδικός ή μη, να διακρίνει διαφορά από την οπτική ανάλυση των βολών; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Και σε αντιδιαστολή έχουμε το ραβδωτό όπλο, όπου εκεί, βλέποντας μια συγκέντρωση μερικών βολών σε μια καθορισμένη απόσταση, συνήθως 100 μέτρα, μπορούμε άμεσα να κρίνουμε την ποιότητα του όπλου που έριξε τις βολές.

000010

Δουλειά στον πίνακα για έλεγχο του σημείου σκόπευσης και του σημείου πρότασης του όπλου. Αυτή διαδικασία προσφέρει άπειρα περισσότερα από το κυνηγητό για την ιδανική γόμωση.

Η ποιότητα του όπλου μετρά σε θέματα που πάνε πέρα από την βλητική. Το όπλο θα πρέπει να δοκιμαστεί με βολές από σταθερή θέση και σκόπευση (όπως σε ένα ραβδωτό) για να εξακριβωθεί η εγγενής ευθυβολία του και ότι δεν έχει στραβή κάννη. Αν είναι δίκαννο να εξακριβωθεί ότι βάζει τις τουφεκιές από τις δύο κάννες στο ίδιο σημείο σκόπευσης. Μετά γίνεται έλεγχος ώστε να εξακριβωθεί ότι στέλνει τα σκάγια εκεί που το προτείνει ο σκοπευτής, ότι δηλαδή είναι στα μέτρα του. Αξίζει επίσης να ριχτούν μερικές βολές σε χαρτί για να έχει ο σκοπευτής μια εικόνα για το πως ρίχνει το όπλο του, το άνοιγμα των βολών του στις αποστάσεις που συνήθως ρίχνει.

Εδώ να δηλωθεί για μια ακόμη φορά η έρευνα του στρατηγού Journee σχετικά με την πρόταση όπλου χωρίς σκοπευτικά. Δηλαδή όπλα όπως τα κοινά λειόκαννα που δεν έχουν κλισιοσκόπιο και προτείνονται προς το στόχο, αντί να σκοπεύονται τριγωνομετρικά. Οι άπειροι νεοσύλλεκτοι είχαν απόκλιση μια μοίρας από τον στόχο. Οι εκπαιδευμένοι μείωναν αυτή την απόκλιση στη μισή μοίρα. Μια μοίρα στα 35 μέτρα είναι 65 εκατοστά, δηλαδή διπλάσιου πλάτους από το κεντρικό και αποτελεσματικό κέντρο της τουφεκιάς όπως περιγράφεται πιο πάνω!

Το συμπέρασμα είναι ότι πιο σημαντικό αποτέλεσμα θα έχει όποιος επενδύει σε μαθήματα σκοποβολής, στην δοκιμή του όπλου για εγγενή ευθυβολία και στην εφαρμογή του όπλου στο σώμα του, παρά αυτός που βολοδέρνει για να βρει την “τέλεια” τουφεκιά. Διότι ακόμα και αν βρεί το τέλειο, αν δεν το βάλει στο στόχο δεν καταφέρνει τίποτε.

Επίσης είναι καλή ιδεά να αποφεύγονται θεωρίες “βληματικής” ειδικά όταν αυτές αναπτύσσονται από “βλήματα” που ποτέ τους δεν έκαναν ούτε ένα πείραμα αλλά αναπτύσσουν αυθαίρετες θεωρίες.