ΜΥΑΛΑ ΠΑΛΙΑΣ ΚΟΠΗΣ

vides

Η βάση φρένων τύπου V στο ποδήλατο μοιάζει πολύ με καμινέτο εμπροσθογεμούς. Είναι δηλαδή απλό εξάρτημα που βγαίνει σε τόρνο με ένα δέσιμο της «δουλειάς» στο τσοκ, δεν έχει λύσε δέσε. Εν ολίγοις θα έπρεπε η κατασκευή να είναι φτηνή. Θα έπρεπε… αλλά στην Ελλάδα είμαστε και η απλή δουλειά συνήθως μετατρέπεται σε περιπέτεια και καταλήγει σε διδακτική εμπειρία.

Η φωτό δείχνει τι εστί βάση φρένου. Αρχίζει ως ένας κύλινδρος από ατσάλι και τορνίρεται σε τέσσερις διαμέτρους. Ο τόρνος ρεβόλβερ προγραμματίζεται και κάνει τη δουλειά αυτόματα. Το εξωτερικό σπείρωμα είναι μετρικό 10Χ1,5 το εσωτερικό 6άρι.

Ετοιμο το εξάρτημα κοστίζει δύο Ευρώ αλλά έχει βήμα 1,25. Αρα συζητάμε κατά παραγγελία για βήμα βόλτας 1,5 άρα κάπως πιο ακριβό. Πόσο πιο ακριβό;

Η πρώτη ερώτηση από μηχανουργό που «σφάζει» είναι η εξής: «για τι πράγμα είναι αυτό;». Λόγω πείρας περίμενα την ερώτηση και είχα έτοιμη την απάντηση: «βάση είναι για έναν οδηγό που περνά μέσα συρματόσχοινο». Ακριβής μεν αλλά δεν πρόδιδε χόμπυ, δηλαδή πάθος, δηλαδή προθυμία για οικονομική θυσία.

«Μμμμ, έχει διαφορετικές διαμέτρους», με ύφος βαριεστημένο. «Και εσωτερικό σπείρωμα, μμμμ, έχει δουλίτσα» αυτή τη φορά με προσπάθεια λες και σήκωνε βάρη.

«Κάνε τις διαμέτρους και θα κάνω εγώ τα σπειρώματα». Μου έριξε μια απότομη ματιά.

«Πως θα τα κάνεις τα σπειρώματα;»

«Με κολαούζο και βιδολόγο, μετρικά είναι, έχω τα εργαλεία».

Πήρε αρκετή ώρα για να εκμαιεύσουμε το τίμημα. Τριανταπέντε Ευρώ έκαστο, με τα σπειρώματα αλλά χωρίς τις πεπλατυμένες επιφάνειες όπου πιάνει το κλειδί για να βιδώσει. Αυτή ήταν φρεζοδουλειά και κρίθηκε δύσκολη. Το υλικό: ατσάλι κοινό κατασκευών.

Πάμε τώρα Γερμανία μέσω Διαδικτύου, όπου δόθηκε παραγγελία, για δύο, από ανοξείδωτο, έτοιμα για βίδωμα, εγγυημένης εφαρμογής. Κόστος: 17 Ευρώ το ζευγάρι μαζί με τις ειδικές ροδέλες (και αυτές από ανοξείδωτο και ειδική κατασκευή). Το γερμανικό μαγαζί έχει πολυάριθμο προσωπικό, τηρεί τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας που ισχύουν για όποια επιχείρηση χρησιμοποιεί ψυκτικά υγρά κοπής (υποχρεωτική η πλήρης ανακύκλωση), πληρώνει γερμανικό ΙΚΑ και μισθούς.

Ο Γερμανός δεν ζήτησε να μάθε για τί δουλειά είναι. Οταν κατά λάθος του έστειλα 27 Ευρώ αυθημερόν επέστρεψε την διαφορά με πίστωση της κάρτας μου.

Α, και ένα τελευταίο, στα 17 Ευρώ είναι και τα έξοδα αποστολής.

Δεν πάμε καλά! Και μετά λέμε γιατι δεν φτιάχνουμε κυνηγετικά όπλα. Με αυτή τη λογική το ελληνικό κυνηγετικό όπλο θα πιάσει κάνα δισεκατομμύριο για να γίνει λόγω του ότι «έχει δουλίτσα».