ΣΤΡΑΒΩΜΑ ΚΟΝΤΑΚΙΟΥ ΜΕ ΤΖΑΒΕΤΑ

Το μειονέκτημα της τζαβέτας στο κοντάκι, λένε οι οπαδοί των παραδοσιακών όπλων με βίδες στη λαβή, είναι ότι δεν επιτρέπει το στράβωμα του κοντακιού για να έλθει στα μέτρα το κατόχου του.

Ανάμεσα σε άλλους, πείσθηκα και εγώ για το μειονέκτημα αυτό. Πρόσφατα τράκαρα μια ανάρτηση Αμερικανού οπλουργού για το θέμα και την μεταφράζω αυτούσια. Αλλωστε ο άνθρωπος όπως λέει έχει 25 χρόνια πείρας με την συγκεκριμένη δουλειά, δεν χρειάζεται σχόλια από κανένα. Λέει λοιπόν ο οπλουργός Ντένις Ερλ Σμίθ:

“Κάνω αυτή τη δουλειά, στράβωμα κοντακιών με τζαβέτα, εδώ και 25 χρόνια. Αν η υποδοχή της τζαβέτας στο κοντάκι είναι ίδιας ακριβώς διαμέτρου με την τζαβέτα και η εφαρμογή σφιχτή, ανοίγω την τρύπα στο κοντάκι κατά ένα μέγεθος τρυπανιού. Αυτή η πρακτική επιτρέπει στο κοντάκι να στραβώσει κατά 3/8 της ίντσας (εννά χιλιοστά) σε οποιαδήποτε κατεύθυνση. Κατά την διαδικασία του στραβώματος η τζαβέτα είναι σφιχτή, στην κανονική της θέση και στο κανονικό σφίξιμο. Μην βιάζεστε και αφήστε το κοντάκι να κρυώσει φυσιολογικά μετά το στράβωμα. Προσωπικά, αφήνω την πίεση στο κοντάκι ολοβραδίς για να σιγουρευτώ ότι το στράβωμα είναι μόνιμο. Σπάνια τυχαίνει να επανέρχεται το κοντάκι και να χρειάζεται στράβωμα ξανά.”

Και διευκρινίζει ο οπλουργός ότι η τζαβέτα δεν είναι το κύριο πρόβλημα αλλά οι μακρυοί υποφυλακτήρες σκανδάλης που κάποτε έχουν τα κοντάκι με τζαβέτα. Ο μακρύς υποφυλακτήρας θεωρείται και αυτός προσόν της παραδοσιακής κατασκευής και έτσι κάποτε εφαρμόζεται σε κοντάκι με τζαβέτα ως διακοσμητικό στοιχείο, και όχι επειδή χρειάζεται. Λέει λοιπόν ο Ερλ Σμιθ ότι βγάζει τους υποφυλακτήρες πριν το στράβωμα και τους εφαρμόζει μετά στη νέα κλίση που έχει η λαβή.

Για όσους δεν ξέρουν την διαδικασία του στραβώματος δείτε αυτό το βίντεο όπου ένας Αγγλος πρωτομάστορας δείχνει την παλιά μέθοδο, όπου το κοντάι θερμάνεται με φλόγιστρα. Στην μοντέρνα έκδοση χρησιμοποιείται λάμπα υπέρυθρων ακτίνων. Το όπλο σφίγγεται σε μέγγενη, δηλαδή η βάση του σφίγγεται σε μέγγενη, ενώ δίνεται πίεση με βιδωτά ωστήρια για να πιεστεί το κοντάκι προς την επιθυμιτή κατεύθυνση. Μερικοί οπλουργοί αντί για πίεση με βιδωτά ωστήρια χρησιμοποιούν βάρη με λεπτό σύρμα για να δώσουν μια πιο ήπια αλλά πιο σταθερή πίεση στο κοντάκι.

Σε αυτά τα βίντεο δείτε τον πρωτομάστορα Jack Rowe να στραβώνει ένα αγγλικό όπλο:

Συσκευή στραβώματος κοντακιού με ζεστό λάδι και πίεση με βιδωτά ωστήρια.