ΟΤΑΝ ΣΚΑΕΙ ΜΙΑ ΚΑΝΝΗ ΣΕ ΔΙΚΑΝΝΟ

μια ανασκόπηση της διαδικασίας sleeving

Αναγνώστης ρωτά:

“Καλησπερα σας κ.Νικητα θα ήθελα μια βοηθεια.
Έχει ο πατέρας μου ενα δικανο (πλαγιοκανο) SUHL κ πριν περίπου 1 μήνα μας έσκασε η κανη, λοιπόν θα ήθελα καταρχάς να ρωτήσω αν γίνετε να μπει μια άλλη κανη πάνω στο όπλο, η αν μπορούμε να βρούμε μια ίδια. Για την ακρίβεια αν μπορείτε κάπως να με βοηθήσετε στο να βρω μια μεταχειρισμένη η έστω και ολοκαίνουρια. Οποιαδήποτε πληροφορία σας είναι χρήσιμη. Θα σας στείλω φωτογραφίες να δείτε
Ευχαριστώ εκ των προτέρων”

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το πρώτο θέμα είναι κατά πόσο είναι τεχνικά εφικτό σε ένα δίκαννο με συγκόλληση καννών άλλη από το μονομπλόκ να αλλάξει μια μόνο κάννη. Ξεχωρίζεται το μονομπλόκ διότι σε αυτό οι κάννες είναι “φυτευτές” η κάθε μια ξεχωριστά στην μασσίφ βάση, στο μονομπλόκ. Στα υπόλοιπα συστήματα η σύνδεση των καννών γίνεται με κόλληση και δεν υπάρχει το θεμέλιο του μονομπλόκ. Στα υπόλοιπα συστήματα είναι τοσο δύσκολη η αλλαγή μιας κάννης που τελικά είναι πιο συμφέρουσα και πιο εύκολη η αντικατάσταση των δύο καννών.

Η διαδικασία της αντικατάστασης των καννών, αυτό που αγγλικά λέγεται sleeving και ελληνικά χιτωνίωση, θα περιγραφεί περιληπτικά για να έχει ο αναγνώστης μια σφαιρική εικόνα της διαδικασίας.

Πρώτο βήμα είναι η αποκόλληση της πάνω και της κάτω ρίγας, καθώς και η αποκόλληση του γάντζου της πάπιας. Ελευθερώνονται δηλαδή οι κάννες από τις ρίγες και μένουν συγκολλημένες μόνο στο πίσω μέρος, στα κλειδιά.

Αγγλικές κάννες, έχουν κοπεί στο κατάλληλο σημείο για να γίνει εμφύτευση νέων καννών.

Ενα κοπτικό με οδηγό εισάγεται στην κάννη από τη θαλάμη. Ο οδηγός κρατά το κοπτικό ομόκεντρο με τον άξονα της κάννης και αυτό κόβει περιμετρικά ανοίγοντας τη θαλάμη και κάνοντας μιαν υποδοχή για τη νέα κάννη. Η υποδοχή είναι παράλληλη και όχι κωνική όπως η θαλάμη.

Αφου διευρυνθεί το πίσω μέρος, τότε κόβονται οι κάννες. Το κόψιμο γίνεται στο σημείο που θα αφήσει μια καθαρή και άρτια κυκλική επιφάνεια στο μπροστινό μέρος που βλέπει προς το στόμιο έτσι ώστε η πατούρα της νέας κάννης να έχει πλήρη επαφή κυκλικά με την επιφάνεια του κομμένου μέρους των καννών.

Η κομμένη βάση των καννών, με ακέραια τοιχώματα όπου θα καθίσει η πατούρα των νέων καννών. Δείτε επίσης ότι τα τοιχώματα των καννών δεν ήταν ισόπαχα από το εργοστάσιο!

Οι κάννες τορνίρονται ώστε να μικρύνει το πίσω μέρος, αυτό που θα εφαρμόσει μέσα στην βάση που τώρα μοιάζει με μονομπλόκ βέβαια. Η εφαρμογή πρέπει να είναι σφιχτή αλλά να αφήνει και χώρο για το καλάι που θα συγκολλήσει τις νέες κάννες με τη βάση. Η κάθε κάννη έχει τώρα ένα λεπτό μέρος στη θαλάμη με ένα σκαλάκι, μια πατούρα. Στο τορνίρισμα των καννών χρειάζεται προσοχή ώστε να έχουν το ίδιο προφίλ με τις παλιές κάννες καθώς και αρκετό πάχος στα τοιχώματα και να είναι ασφαλείς με σύγχρονα φυσίγγια.

Οι νέες κάννες τορνιρισμένες εφαρμόζουν στην κομμένη βάση του μονομπλόκ και έχουν επαφή σε όλο το μήκος της θαλάμης καθώς και στην πατούρα μπροστά. Η δουλειά είναι το Αμερικανού Ντιούι Βικναίρ. Photo D. Vicknair

Οι κάννες γανώνονται με καλάι στο σημείο που θα εισέλθει στις υποδοχές του “μονομπλόκ”. Επίσης γανώνονται και οι εσοχές του μονομπλόκ και η εφαρμογή των καννών γίνεται με το μονομπλόκ θερμό, για να διασταλεί, και τις κάννες ψυχρές.

Χρειάζεται πίεση για να περάσουν οι κάννες μέσα στο “μονομπλόκ” και να τερματίσουν πάνω στην πατούρα. Αφού εφαρμόσουν οι κάννες τότε κόβεται όσο μέρος εξέχει από το πίσω μέρος, στις θαλάμες. Στη συνέχεια περνά ένα κοπτικό θαλάμης που διαμορφώνει τις κωνικές θαλάμες και τις πατούρες των φυσιγγίων. Εφαρμόζει ο εξολκέας, ή οι εξολκείς αν έχει αυτομάτους.

Μετά συγκολλούνται οι ρίγες και ο γάντζος της πάπιας και οι κάννες λειαίνονται εξωτερικά και γενικά προετοιμάζονται για βαφή. Ακολουθεί η βαφή και τότε οι κάννες είναι έτοιμες.

Η περιγραφή είναι συνοπτική αλλά δίνει την εικόνα του όγκου της δουλειάς που χρειάζεται για να γίνει ένα σωστό sleeving.

Το κόστος είναι ανάλογο με τη δουλειά. Αξίζει να γίνει αυτή η δουλειά στο γερμανικό πλαγιόκαννο του αναγνώστη;

Οι φωτογραφίες του όπλου δείχνουν ένα καλό γερμανικό πλαγιόκαννο, (άλλωστε το πιστοποιεί αυτό και η σφραγίδα ποιότητας στο κλειδί), το οποίο θέλει μια καλή γενική συντήρηση. Αν το κόστος της συντήρησης προστεθεί στο κόστος του sleeving τότε ο λογαριασμός ενδέχεται να φτάσει στις δύο χιλιάδες Ευρώ. Η αξία του όπλου μετά την επισκευή θα είναι κάπου στα ίδια επίπεδα.

Αν υπήρχε η δυνατότητα αντικατάστασης των καννών με εργοστασιακές σε λογικό κόστος ίσως αυτή να ήταν μια καλύτερη επιλογή. Ισως ένα ζευγάρι κάννες Merkel να ήταν μια λύση. Ομως ένα ζευγάρι κάννες Merkel ενδέχεται να έχει κόστος μεγαλύτερο από το sleeving.

Οι αποφάσεις είναι δύσκολες. Και οι σκέψεις αναπόφευκτες για όσους υποστηρίζουν την ανωτερότητα του δίκαννου έναντι της καραμπίνας, ανάμεσα τους και ο γράφων. Αν η ζημιά της ρήξης ήταν σε καραμπίνα θα χρειαζόταν μια νέα κάννη, που ίσως να βρισκόταν και μεταχειρισμένη, θα την εφάρμοζε μόνος του ο κάτοχος και η καραμπίνα θα ήταν έτοιμη για κυνήγι. Οσο και να μην αρέσει σε εμάς του δικαννάκηδες η αλήθεια είναι ότι η μαζική παραγωγή έχει τα πλεονεκτήματα της.