Η ΛΟΞΗ ΕΠΩΜΙΣΗ

Φωτογραφία της Krieghoff δείχνει ακριβώς τι σημαίνει λοξή επώμιση.

Πρόκειται για σύνθετο πρόβλημα στο οποίο συμβάλλουν η ανθρώπινη ανατομία, το σχήμα του κοντακιού και η τεχνική.

Η επώμιση είναι λοξή όταν το πέλμα κάθεται στον ώμο λοξά, με το όπλο να μην είναι κάθετο. Αν βλέπαμε έναν σκοπευτή με πλαγιόκαννο με λοξή επώμιση η δεξιά κάννη θα ήταν πιο ψηλά από την αριστερή. Αν ήταν σουπερποζέ η κάτω κάννη θα ήταν προς τα δεξιά της πάνω. Το αποτέλεσμα της λοξής επώμισης είναι βολές που πάνε αριστερά και πάνω. Αυτό συμβαίνει ενώ ο σκοπευτής έχει την εντύπωση ότι επώμισε σωστά. Αν οι βολές είναι σε πίνακα και δεν γίνει κατανοητό το αίτιο τότε μπορεί να αρχίσουν οι βεβιασμένες μετατροπές, με άλλαγμα των κολλάρων ρύθμισης, αν πρόκειται για καραμπίνα, ή με αλλαγές σε ρυθμιζόμενο κοντάκι, ή ακόμα και “εγχειρήσεις” αν το κοντάκι είναι σταθερό.

Το πρώτο αίτιο της λοξής επώμισης είναι η δομή του σώματος μας. Το πέλμα το όπλου κάθεται, αν η επώμιση είναι σωστή και τα μέτρα κατάλληλα, στο σημείο μεταξύ της κλείωσης του ώμου και του στηθαίου μύωνα. Αυτό είναι το πιο βολικό σημείο για την έδραση του κοντακιού και το πιο ασφαλές από την άποψη ότι εκεί το κοντάκι δεν τραυματίζει την κλείδωση του ώμου. Το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτή η “φωλιά” στο σώμα δεν είναι κάθετη, έχει μια γωνία. Στον δεξιόχειρα η γωνία είναι προς τα δεξιά, στον αριστερόχειρα προς τα αριστερά. Το αποτέλεσμα είναι ότι όταν καθίσει το πέλμα στην “φωλιά” ακολουθεί αυτή την γωνία.

Οι κοντακάδες που φτιάχνουν κοντάκια κατά παραγγελία ξέρουν αυτή την λεπτομέρεια και έτσι τα κοντάκια τους δίνουν στο πέλμα μια κλίση. Η μύτη του κοντακιού είναι πιο δεξιά από ότι η φτέρνα, αυτό για τα δεξιά κοντάκια, το αντίθετο γίνεται στα αριστερά κοντάκι. Η διάταξη αυτή ονομάζεται αγγλιστί Toe Out. Το πρόβλημα στα εργοστασιακά όπλα, ακόμη και τα ακριβά, είναι ότι σχεδόν κανένα δεν έχει κοντάκι με τέτοια εξωφορεία του πέλματος.

Πως λύνεται λοιπόν αυτό το πρόβλημα αν το κοντάκι μας έχει κάθετο πέλμα; Η λύση είναι απλή, και αφορά την τοποθέτηση του αγκώνα κατά την επώμιση.

Αν επωμίσουμε με τον αγκώνα ψηλά, τότε τονίζεται η λοξότητα της “φωλιάς” και γίνεται πιο έντονο το αποτέλεσμα της λοξής βολής. Αν κρατήσουμε τον αγκώνα χαμηλά, σε γωνία πιο κλειστή από 45 μοίρες, τότε το σημείο μεταξύ κλείδωσης του ώμου και του μύωνα του στήθους γίνεται πιο κάθετο. Οταν η θέση αυτή είναι κάθετη το πέλμα τοποθετείται πιο κάθετα και οι βολές επανέρχονται στο κέντρο, εκεί δηλαδή που προτείνουμε το στόμιο.

Τα παραπάνω τα είχα ξεχάσει σε ένα κοντάκι που διαμόρφωσα πρόσφατα. Οταν είδα ότι οι βολές πήγαιναν αριστερά και πάνω υπέθεσα κάπως αυθαίρετα ότι οφειλόταν σε ανεπαρκή πλάγια κλίση του κοντακιού΄. Αφαίρεσα λοιπόν τρία χιλιοστά υλικό από την αριστερή μεριά του κοντακιού. Ερριξα δοκιμαστικές βολές και με έκπληξη παρατήρησα ότι οι βολές δεν άλλαξαν σημείο πρόσκρουσης στο στόχο. Τα τρία χιλιοστά στο κοντάκι έπρεπε να είχαν δώσει κοντά 6 με 7 εκατοστά μετατόπιση στο στόχο. Κάτι περίεργο συνέβαινε και αποφάσιστα να ρίξω μερικές βολές με σκόπευση ραβδωτού για να δω αν ήταν πρόβλημα ευθύτητας των καννών. Οι βολές πήγαν κέντρο.

Μετά από λίγη σκέψη κατάλαβα ότι στην γρήγορη, την κυνηγετική επώμιση κρατούσα τον αγκώνα ψηλά. Αλλαξα τεχνική και οι βολές ήλθαν κέντρο. Ευτυχώς, διότι αν συνέχιζα την αφαίρεση ξύλου από την δεξιά μεριά θα κατέληγα σε ένα κοντάκι με γούβα!

Με την αλλαγή στο κράτημα είδα και κάτι άλλο, ότι το κλώτσημα έγινε πιο ελέγξιμο, με τις κάννες να έχουν λιγότερη τάση άνωσης. Οπως επίσης κατάλαβα ότι όταν ο αγκώνας χαμηλώσει η λαβή που βολεύει ειναι η πιστολέ και όχι η ίσια αγγλέ, κάτι που έχουν όλα σχεδόν τα όπλα μου. Τα περισσότερα όπλα όμως έχουν πιστολοειδείς λαβές άρα η εφαρμογή της τεχνικής αυτής είναι προσιτή για την πλειονότητα των κυνηγών και σκοπευτών. Είναι μια εύκολη και ανέξοδη μέθοδος για την λύση ενός συχνού προβλήματος.

Το βίντεο δείχνει την επίδραση της λοξής επώμισης και σκόπευσης σε αεροβόλο με διόπτρα. Η διόπτρα οδηγεί σε βολές πλάγια και χαμηλά, ωστόσο η γενική απόκλιση λόγω λοξότητας είναι εμφανής και εύκολα κατανοητή.