“ΤΟ ΙΔΕΑΤΟ ΠΕΟΣ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ”

Πρόκειται για τίτλο ¨ερευνας” που δημοσίευσε διεθνής επιστημονική επιθεώρηση, αφού είχε περάσει την βάσανο της επιστημονικής προεκδοτικής κρίσης, το γνωστό Peer Review.

Λίγο μετά την έκδοση οι συντάκτες της μελέτης, οι Peter Boyle και Jamie Lindsay αποκάλυψαν ότι η μελέτη ήταν ανοησίες και ότι τα πραγματικά τους ονόματα είναι Peter Boghossian και James Lindsay, φιλόσοφοι και οι δύο.

Γιατί όμως έστησαν αυτή τη φάρσα; Η απάντηση μας αφορά ως κυνηγούς και ως πολίτες.

“Θέλαμε να δοκιμάσουμε την υπόθεση ότι η κολακεία του αριστερού ακαδημαϊκού οικοδομήματος γενικά, και της ηθικής ορθοδοξίας στις μελέτες για τα δύο φύλα ειδικά, είναι το υπερισχύον κριτήριο για την δημοσίευση σε επιστημονικά έντυπα. Δηλαδή θελήσαμε να δείξουμε ότι η επιθυμία να επιβεβαιωθεί μια ηθικολογική άποψη υπερνικά την κριτική θεώρηση που χρειάζεται η πραγματική επιστημοσύνη. (Ειδικότερα υποψιαζόμασταν ότι οι μελέτες για τα δύο φύλα κατάντησαν να είνα ανάπηρες ακαδημαϊκά λόγω της σχεδόν θρησκευτικής πεποίθησης ότι η ανδρότητα είναι η ρίζα όλων των κακών. Το τεκμήριο της δημοσίευσης μάλλον δείχνει ότι είχαμε δίκιο.” (ΣΣ- η έμφαση με γράμματα έντονα είναι δική μου Ν.Κ.)

Η μελέτη δεν ήταν παρά ένα μακρύ κείμενο διανθισμένο με ορολογία που θέσπισε και χρησιμοποιεί το κατεστημένο του συγκεκριμένου επιστημονικού χώρου. Το πνεύμα της “μελέτης” ήταν απλό: για όλα φταίει η κυριαρχία των αρσενικών, για όλα μέχρι και για την κλιματική αλλαγή, από όπου πήρα και το εξής καταπληκτικό:

“ο τοξικός ανδρισμός φταίει για την κλιματική αλλαγή”. Είναι καταπληκτικό ότι καταξιωμένοι επιστήμονες ελεγκτές μελετών διάβασαν αυτή τη φράση και την έκριναν επιστημονικά βάσιμη!

Η ΑΝΤΙΑΛΕΥΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ-ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΩΝ 80s

Προσωπικά δεν εκπλήσσομαι. Πριν χρόνια έκανα και εγώ ένα πείραμα για να αποδείξω ότι αν χρησιμοποιείς την κατάλληλη ορολογία και συμπλέεις με τις “αξίες” της περιρρέουσας κατάστασης γίνεσαι αποδεκτός.

Παράγγειλα λοιπόν μια σφραγίδα που γράφει “Αντιαλευτική Κίνηση” και έγραψα ένα κείμενο μιας σελίδας που απαιτούσε την άμεση κατάργηση του ψαρέματος. Η φρασεολογία και η επιχειρηματολογία πάρθηκαν αυτούσιες από αντικυνηγετικά κείμενα της εποχής (1986).

Το κείμενο είχε την υπογραφή του ανύπαρκτου προέδρου Μπινιάρη και του γραμματέα που τώρα δεν θυμάμαι. Η διεύθυνση ήταν Δαμάρεως 91.

Η επιστολή εστάλη στην Ελευθεροτυπία και τα Νέα. Και οι δύο της αφιέρωσαν εκτενή ρεπορτάζ. Αν έχετε διάθεση και χρόνο ψάξτε τα αρχεία των δύο εφημερίδων και θα βρείτε τα ρεπορτάζ.

Κανένας συνάδελφος στις δύο εφημερίδες δεν θέλησε να δει πέρα από την “οικολογική” ορολογία του κειμένου. Κανένας δεν έλεγξε να δει ότι η Δαμάρεως δεν έχει αριθμό 91! Η καταγγελτική πνοή του κειμένου τους κάλυψε πλήρως και έδωσε αφορμή για τον ευρηματικό τετράστηλο τίτλο “Αυτοί που θέλουν να καταργήσουν τον Καπετάν Αντρέα Ζέππο”.

Κέρδισα και ένα στοίχημα με τον νεαρό τότε Χρήστο Χατζιώτη που έλεγε ότι οι εφημερίδες δεν θα δημοσίευαν το κείμενο. Το δημοσίευσαν και το διάνθισαν με τα δικά τους σχόλια. Η μια μάλιστα έκρινε σωστό το αίτημα αλλά έβλεπε προβλήματα με την δίκαιη αποκατάσταση των επαγγελματιών ψαράδων και των ερασιτεχνών που θα έχαναν το χόμπυ τους!

Ο μεταμοντερνισμός είχε φτάσει νωρίς στην Ελλάδα. Η άποψη είχε κατατροπώσει την γνώση εδώ πολύ πριν το κάνει στο εξωτερικό. Η “μελέτη” των Boyle και Lindsay δημοσιεύθηκε πρόσφατα, μάλλον δεν θα περνούσε πριν τριάντα χρόνια.