ΠΟΙΟ ΜΟΝΟΚΑΝΝΟ;

Αριστερά το παλιό μου Topper σε διαμέτρημα 36.

Καλησπέρα Νικήτα.

Καλησπέρα Νικήτα.Ποιό δίκαννο, ανάμεσα στο Topper και στο Baikal υπερέχει;
Ευχαριστώ.

Σε συνέχεια, της προηγούμενης ερωτησής μου,για το ποιό από τα δύο μονόκαννα, το Topper ή το Baikal υπερέχει.
Θέλω να συμπληρώσω τα εξής:Το μονόκαννο, θα το χρησιμοποιήσω, στο κυήγι της πέρδικας.Με όριο πιά τα δύο πουλιά,προτιμώ να απολάυσω άλλη μια φέρμα κι ένα σήκωμα από το σκύλο μου.Το όπλο θα <<πειραχτεί>>σίγουρα,ειδικά αν καταλήξω στο Baikal.Αυτό που με προβληματίζει είναι το βάρος.Το θέλω γύρω στα 2.800-2.900 για να μη κλωτσάει πολύ.Πώς μπορώ να προσθέσω βάρος χωρίς να χαλάσει το ζύγισμα;

Δημήτρης Γεωργίου

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ως θιασώτης του μονόκαννου, ως πρώην κάτοχος του Topper και νυν κάτοχος του Baikal καταλαβαίνω τις ανησυχίες σας.

Το Topper έχει μερικά δικά του πλεονεκτήματα. Το άνοιγμα του με το κλειδί που πιέζεται προς τα κάτω είναι πιο εργονομικό. Ο εξωτερικός του κόκορας οπλίζει άνετα με ελάχιστη πίεση και ο μηχανισμός περιλαμβάνει σύστημα παθητικής ασφάλειας, δεν πυροδοτεί αν δεν πιεστεί η σκανδάλη.

Τα μείον του Topper είναι η εμφανώς φτωχή δουλειά στη βάση και η υπέρβαρη κάννη που επηρεάζει το ζύγισμα. Επίσης έχει μηχανισμό παραδόξως περίπλοκο για ένα μονόκαννο. Το σίδερο της πάπιας και ο υποφυλακτήρας είναι πλαστικά.

Διασκευασμένο Baikal IZ18 σε διαμέτρημα 20.

Το Baikal είναι το πιο “κυνηγετικό” από τα δύο από την άποψη ζυγίσματος, κατασκευής και συνολικής λειτουργείας. Με το σπηρούνι οπλίζει ο μηχανισμός, έτσι είναι κάπως πιο γρήγορο από το Topper στη χρήση. Η κατεργασία στη βάση είναι καλύτερη από ότι στο Topper. Δεν έχει πλαστικά μέρη, εκτός από το πέλμα του βέβαια.

Στη σύγκριση θα πρέπει να βάλουμε και ένα άλλο σπαστό μονόκαννο που βρίσκεται κατά καιρούς στο Gun and Knife Classics, το BSA Single XII που προσφέρει απλή κατασκευή, αντοχή και ένα ειδικά καλό ζύγισμα. Το αναφέρω γιατί αξίζει να το δει κανείς σε σύγκριση με τα άλλα δύο όταν ο σκοπός είναι η απόλαυση του μονόκαννου στο κυνήγι.

Το BSA Single XII.

Τώρα για το κλώτσημα. Πρώτο μέλημα είναι η γωνία του πέλματος, το Pitch, και μετά το βάρος. Στο προσωπικό μου ΙΖ18, βάρους 2,600, το αισθητό κλώτσημα είναι ελάχιστο, και αυτό το αναφέρουν άλλοι που το δοκίμασαν. Αυτό σε όπλο διαμετρήματος 20 με γομώσεις 28 γραμμαρίων που θεωρούνται “γερές” στο 20άρι. Η αίσθηση ελαφρού κλωτσήματος μάλλον οφείλεται στην κατάλληλη γωνία του πέλματος προς την σκοπευτική ευθεία.

Για την γωνία του πέλματος, το Pitch, υπάρχουν άρθρα και σχόλια στην Οπλογνωσία που θα βρείτε μέσα από μια έρευνα.

Το βάρος σε μονόκαννα με ζαβέτα και σχετικά χοντρή πάπια ρυθμίζεται εύκολα. Είναι απλό θέμα να γίνει μια τρύπα στην πάπια και να γεμιστεί με μολύβι, ενώ το ίδιο γίνεται στο κοντάκι βάζοντας μια νέα πιο μακρυά τζαβέτα και ροδέλες από μολύβι. Πριν προβείτε σε τρυπήματα κλπ, είναι εύ κολο να κάνετε δοκιμές κολλώντας κομμάτια μολύβι στην πάπια και στο κοντάκι με κολλητική ταινία ώστε να δείτε πόσο ακριβώς βάρος χρειάζεται να προσκολληθεί σε κοντάκι και πάπια.

Εχοντας μια και μοναδική βολή, η σκόπευση γίνεται κρίσιμος παράγοντας στο μονόκαννο και αυτό σημαίνει ότι τα μέτρα του κοντακιού είναι ακόμα πιο σημαντικά από ότι σε άλλους τύπους όπλων. Ευτυχώς στα μονόκαννα η ρύθμιση των μέτρων είναι πιο απλή υπόθεση από ότι σε άλλα όπλα λόγω της μια κάννης, της τζαβέτας, του φτηνού ξύλου που δεν δημιουργεί αναστολές για μετατροπές.

Μετά το μέτρα το τσοκάρισμα είναι ο επόμενος παράγοντας που χρειάζεται ρύθμιση. Το φουλ τσοκ που συνήθως έχουν τα μονόκαννα είναι αρνητικό στοιχείο. Το μισό τσοκ είναι μια καλύτερη επιλογή που δίνει πιο αποτελεσματικό άνοιγμα σε μια μεγαλύτερη ποικιλία αποστάσεων.