ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΑΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ;

 

Η ερώτηση του αναγνώστη Θεμιστοκλή Γιόφκου αντιπροσωπεύει τα ερωτήματα πολλών κυνηγών και σκοπευτών:

“Καταρχήν τα σέβη μου κύριε Νικήτα. Έχω διαβάσει αρκετά άρθρα σας και συμφωνώ απολύτως με τις κατατοπιστικές πάντοτε απαντήσεις σας! Αυτή την φορά ήρθε η στιγμή να απαντήσετε σε απορίες, που διακατέχουν – βασανίζουν εκατομμύρια πιθανολογώ κυνηγούς ανά την υφήλιο. Πρώτον: Ποιά καραμπίνα έχει μεγαλύτερη δύναμη και διάτρηση, όταν χρησιμοποιούμε το ίδιο φυσίγγι και ίδια κάνη σε μήκος, αυλό, τσόκ κτλ.. όταν το ένα όπλο θα είναι αδρανείας το άλλο ελατηρίου και το τρίτο αερίων; και δεύτερη ερώτηση: τα τσόκ επηρεάζουν και την άτρακτο των σκαγιών; η μόνο την διασπορά τους; καλό θα ήταν να γραφτεί και ένα άρθρο με τα παραπάνω θέματα, μιας και απασχολούν μια αρκετά μεγάλη μερίδα συναδέλφων κυνηγών. Ευχαριστώ!”

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Να πάρουμε τα ερωτήματα κατά σειρά.

Χάνεται ώθηση σε μια καραμπίνα αερίων, αφού ένα μέρος των αερίων πάει προς την λειτουργεία του μηχανισμού;

Πρώτη παρατήρηση είναι η ανομοιομορφία ταχυτήτων σε φυσίγγια από το ΙΔΙΟ ΚΟΥΤΙ, όταν ρίχνονται σε απόλυτα κλειστό και σταθερό κανόνι δοκιμών. Το κανόνι δοκιμών δεν έχει αδράνεια, ελατήρια ή οπές αερίων για να χάσει ώθηση. Στις δοκιμές φυσιγγίων που είχαμε κάνει στην Τράπεζα Δοκιμών του Μπέρμιγχαμ, όπου δέκα φυσίγγια από το ίδιο κουτί, ρίχτηκαν σε κανόνι δοκιμών, άρα κλειστή κάννη χωρίς καμία διαφυγή, οι διακυμάνσεις ταχυτήτων κυμαίνονταν από 15 μέτρα ανά δευτερόλεπτο σε μια παρτίδα δέκα φυσιγγίων, μέχρι και 100 μέτρα σε μιαν άλλη παρτίδα.

Το σύστημα αερίων χρησιμοποιεί λιγότερο από ένα κυβικό εκατοστό αερίων για να ανοίξει το κλείστρο. Μέχρι να διογκωθεί αυτό το ένα κυβικό εκατοστό στο πιστόνι η γόμωση έχει ήδη φύγει από την κάννη.

Η απάντηση λοιπόν είναι ότι η διαφορά στο είδος μηχανισμού μιας καραμπίνας δεν επηρεάζει την ταχύτητα, άρα ούτε την διατρητικότητα, των σκαγίων. Η διακύμανση ταχυτήτων ανάμεσα σε ίδια φυσίγγια υπερκαλύπτει την όποια διαφορά και την καθιστά μη μετρήσιμη.

Η άτρακτος και το μήκος της βασανίζουν πολλούς κυνηγούς και περισσότερους σκοπευτές διότι υπάρχει η υπόνοια ότι μια μακριά άτρακτος θα επιτρέψει σε ένα στόχο να περάσει αλώβητος μέσα από το “σύννεφο” των σκαγίων.

Το τσοκ επηρεάζει την άτρακτο ελάχιστα. Ναι, το σφιχτό τσοκ επιφέρει μια κατα μήκος επέκταση της γόμωσης και αυτό φαίνεται σε φωτογραφίες γομώσεων κατά την έξοδο τους από το στόμιο. Το φουλ τσοκ εμφανέστατα έχει μια πιο μακρυά άτρακτο από τον κύλινδρο. Αλλά… αυτές είναι φωτογραφίες κοντά στο στόμιο. Καθώς η γόμωση ταξιδεύει προς το στόχο, στις δεκάδες μέτρα από το στόμιο, αρχίζουν να παίζουν σημαντικό ρόλο άλλα φαινόμενα όπως η σφαιρικότητα των σκαγίων, η αντίσταση του αέρα, η επιβράδυνση και άλλα.

Ως ιδιαίτερα μακρυά άτρακτος έχει χαρακτηριστεί μια που είχε μήκος 14 πόδια, περίπου 4,5 μέτρα, από τα πρώτα έως τα τελευταία σκάγια.

Το επόμενο ερώτημα είναι αν θα “χανόταν” ένας στόχος λόγω αυτού του μήκους ατράκτου. Η απάντηση εμπλέκει τις ταχύτητες στόχου και σκαγίων.

Στα 40 μέτρα τα σκάγια που ξεκίνησαν με 1200 πόδια ανά δευτερόλεπτο έχουν πέσει γύρω στα 800 πόδια, δηλαδή 240 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Αυτό σημαίνει ότι τα πίσω σκάγια θα διανύσουν τα 4,5 μέτρα που τα χωρίζουν από τα μπροστινά σκάγια της ατράκτου σε λιγότερο από δύο εκατοστά του δευτερολέπτου.

Ενα πιάτο σκοπευτηρίου εκτοξεύεται με 120 χιλιόμετρα ανά ώρα ή 33 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Τα πουλιά πετούν με σημαντικά χαμηλότερες ταχύτητες. Στα δύο εκατοστά του δευτερολέπτου που θα πάρει η άτρακτος να περάσει, ο στόχος θα έχει διανύσει 66 εκατοστά αν είναι στην αρχή της τροχιάς του και στην μέγιστη ταχύτητα του. Είναι απίθανο για ένα στόχο και μια μακρυά έστω άτρακτο να διασταυρωθουν χωρίς ένα τουλάχιστον από τα εκατοντάδες σκάγια να κτυπήσει τον στόχο, όσο μακριά και αν είναι η άτρακτος.

Και να επανέλθουμε στις παρατηρήσεις του Δρος Jones για την κατανομή των σκαγίων. Ασχετα από το μήκος ατράκτου, και με όλα τα τσοκαρίσματα και σε όλες τις αποστάσεις, το κεντρικό 1/3 της τουφεκιάς περιέχει περίπου 60 τοις εκατό των σκαγίων. Αν αυτό το κεντρικό 1/3 με τα 60 τοις εκατό των σκαγίων πλήξει τον στόχο τότε η ευστοχία είναι ουσιαστικά εγγυημένη.

Η αποστολή του κέντρου της τουφεκιάς στο στόχο είναι θέμα σκοπευτικής επάρκειας και όχι βλητικής ανάλυσης.