ΚΑΤ’ ΕΥΦΗΜΙΣΜΟΝ “ΖΩΟΦΙΛΙΑ”

Από το σχόλιο του καθηγητή Χρήστου Γιανναρά στην Καθημερινή, Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017:

“Δεν διεκδικεί [ο πολίτης] τη μετοχή στη συλλογικότητα, τη χαρά της ευθύνης και δημιουργίκής παρέμβασης στα κοινά, παραιτείται εν αγνοία του από το “φύσει κοινωνικό” του ανθρώπου και εθίζεται στη νοοτροπία του ανδράποδου. Είναι έτοιμος να αγοράσει σκυλάκι, να ταϊζει τα γατιά τηε γειτονιάς- εκλαμβάνει ως σχέση κοινωνίας της ζωής τα αντανακλαστικά του Παβλώφ.

Η ποδοσφαιρολαγνεία και η κατ’ευφημισμό “ζωοφιλία” υποστηρίζονται μεθοδικά από το σύστημα εξουσίας. Ολες οι κυβερνήσεις υπηρετούν πειθήνια την οργανωμένη σε συλλόγους ψυχοπαθολογία της ζωοφιλίας- είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης που ζει με τις εφιαλτικές αγέλες των “αδέσποτων” σκύλων μέσα στις πόλεις.”

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος σχολιαστής αναφέρει την καθ’ημάς ζωοφιλία. Την περασμένη φορά που το έκανε βγήκαν λυτοί και δεμένοι στα ΜΜΕ να καταδικάσουν την άποψη του, μερικοί χωρίς να την είχαν καν διαβάσει.

Οι ίδιοι συνάδελφοι των mainstream ΜΜΕ που ψάχνουν για κρυφά συμφέροντα σε κάθε εγχώρια επένδυση αναστέλλουν την χρόνια καχυποψία τους σε ότι αφορά την κυριαρχία δύο-τριών πολυεθνικών στην εμπορία σκυλοτροφών και γατοτροφών. Οποιος τολμήσει να θίξει την ξαφνική πίεση προς υιοθεσία αδέσποτων σκύλων και γάτων (ποτέ αρουραίων, ψαριών, γλάρων, αυτά δεν χρήζουν προστασίας ίσως διότι δεν υπάρχει ακόμα ανάλογη παραγωγή τροφών και αξεσουάρ), κατακεραυνώνεται με χυδαίες φράσεις.

Η δε επιρροή της “οργανωμένης σε συλλόγους ψυχοπαθολογίας” της ζωοφιλίας φάνηκε στην διαβούλευση για το νόμο περί ζώων συντροφιάς.
Πρώην υπουργός, διδάκτωρ βιολογίας, υπέκυψε σε πιέσεις να απαγορευτεί η εισαγωγή σκύλων με κομμένη ουρά για να “μην γεμίσει η χώρα από άνουρα σκυλιά”. Αναγκάστηκε δηλαδή ο διδάκτωρ της βιολογίας να παραδεχτεί ότι το κόψιμο της ουράς κατά κάποιο μαγικό τρόπο μετατρέπεται σε κληρονομικά μεταδιδόμενο χαρακτηριστικό.

Αυτά γίνονται όταν κανείς δεν παίρνει πρωτοβουλία να πει ένα αϊσσιχτίρ.