ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΡΙΣΚΟΥ

Ενα ακόμα θανατηφόρο ατύχημα με κυνηγετικό όπλο φέρνει στο προσκήνιο το πρόβλημα της εκπαίδευσης των κυνηγών σε τεχνικά θέματα.

Το πρόβλημα είναι απλό: το σύνολο της ελληνικής νομοθεσίας που διέπει το κυνήγι, την κατοχή κυνηγετικών όπλων καθώς και την σκοποβολή, ουσιαστικά απαγορεύει την εκπαίδευση στην ασφαλή χρήση νόμιμα κατεχόμενων όπλων.

Ναι, καλά διαβάσατε. Απαγορεύεται η εκμάθηση ασφαλούς χρήσης νόμιμα κατεχόμενων όπλων. Ας δούμε πως και γιατί.

Ο νόμος περί όπλων καθιστά την βολή στην ύπαιθρο σε οτιδήποτε εκτός από θήραμα άσκοπο πυροβολισμό, άρα παράβαση. Συνεπώς δεν επιτρέπεται η εκπαίδευση στην ύπαιθρο. Στα σκοπευτήρια επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε μέλη της ΣΚΟΕ με ανάλογη ταυτότητα, άρα απαγορεύεται η είσοδος κυνηγών. Οι κυνηγετικοί σύλλογοι δεν έχουν χώρους εκπαίδευσης κυνηγών. Και αν αυτά σας φαίνονται παράξενα ρωτήσTε έναν θηροφύλακα τι εντολές έχει και πως ενεργεί αν βρει μια παρέα κυνηγών να δείχνουν σε έναν νέο κυνηγό την χρήση του όπλου σε άψυχους στόχους.

Γενικότερα, δεν υπάρχει καμία προϋπόθεση γνώσης πριν την έκδοση άδειας κατοχής κυνηγετικού ή σκοπευτικού όπλου. Στην δήθεν ασύδοτη σε ότι αφορά τα όπλα Αμερική, προϋπόθεση για το κυνήγι είναι η βεβαίωση παρακολούθησης μαθημάτων ασφαλείας, και κάτι ανάλογο ισχύει και για τις άδειες οπλοφορίας. Στην Ευρώπη όλες σχεδόν οι χώρες έχουν κάποια μαθήματα κατάρτισης ενώ σε καμία χώρα της ΕΕ, εκτός της Ελλάδας, δεν απαγορεύεται η κατάρτιση κυνηγών σε θέματα ασφάλειας.

Ο υπολογισμός κινδύνου, το risk management, είναι επιστήμη. Ακόμα και το πιο “τσακάλι” υπολογιστής κινδύνου για να κάνει τη δουλειά του χρειάζεται κάποια δεδομένα. Στη δική μας περίπτωση ο διαχειριστής του ρίσκου ατυχήματος είναι ο ίδιος ο κάτοχος και από αυτόν στερούμε τα δεδομένα. Δεν ξέρει πως δουλεύει το όπλο του, δεν του επιδείχτηκε με ζωντανά παραδείγματα, όχι λεκτικά, η αγκίστρωση σφύρας και σχαστηρίας. Δεν έχει ΔΕΙ, με τα μάτια του ότι αυτή η αγκίστρωση είναι μόλις δύο δέκατα του χιλιοστού και ότι δεν την ασφαλίζει καμία ασφάλεια σε κανένα όπλο.

Το τραγικό είναι ότι ένα μάθημα πέντε λεπτών, ναι πέντε λεπτών, είναι αρκετό για να γίνου κατανοητοί οι κανόνες ασφαλείας. Ο δάσκαλος σκοποβολής Λέον Μέζιερς αρχίζει κάθε νέα φουρνιά μαθητών με ένα απλό μάθημα: τους βάζει να πυροβολήσουν ένα καρπούζι από τρία μέτρα. “Αυτό το καρπούζι είναι όπως το ανθρώπινο κεφάλι” λέει στους μαθητές και μετά τους ΔΕΙΧΝΕΙ τον μηχανισμό μια καραμπίνας και πως μπορεί να προκληθεί τυχαία εκπυρσοκρότηση από ένα τράνταγμα. Ο βασικός κανόνας ελέγχου το στομίου του όπλου γίνεται άμεσα κατανοητός μετά από ένα τέτοιο πεντάλεπτο μάθημα.

Είναι προφανές ότι δεν χρειάζεται καμία “υλικοτεχνική υποδομή” και κανένα ευρωπαϊκό ή άλλο κονδύλι για να στηθούν μαθήματα στοιχειώδους ασφάλειας. Και αν δεν στήνονται τότε την ευθύνη φέρουν αυτοί που δεν τα οργανώνουν: το υπουργείο, η ΚΣΕ και η ΣΚΟΕ και αυτούς ίσως θα έπρεπε να εγκαλούν δικαστικά οι συγγενείς όσων πέφτουν θύματα ατυχημάτων.

Το βίντεο δημοσιεύτηκε από το Καναδικό Υπουργείο Δικαιοσύνης και αποτελεί μέρος των μαθημάτων ασφαλείας για κατόχους όπλων στον Καναδά. Κρίνετε το κόστος της παραγωγής και αποφασίστε αν είναι απαγορευτικό για τα ελληνικά οικονομικά δεδομένα.