ΟΡΑΤΑ ΣΚΑΓΙΑ ΚΑΙ CROWDSOURCING

Αν το κατάλαβα καλά, crowdsourcing είναι η ανάθεση ανάπτυξης μιας ιδέας σε ένα ευρύ κοινό. Προφανώς επειδή τα πολλά μυαλά και οι πολλές δεξιότητες και γνώσεις αυξάνουν την πιθανότητα επιτυχίας. Σας προτείνω λοιπόν να βάλουμε τα μυαλά μας να δουλέψουν για την ανάπτυξη της μιας και μοναδικής πατέντας που θα λύσει το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων που αφορούν το λειόκαννο και την χρήση του στο κυνήγι και την σκοποβολή.

Η ιδέα είναι απλή: η εφεύρεση και ανάπτυξη σκαγιών που θα είναι ορατά στον σκοπευτή καθώς ταξιδεύουν προς το στόχο.

Είναι η μια πατέντα που θα καταργήσει ειδικούς, μυθολογίες καφενείου, ξόρκια, όπλα που “βγάζουν καλές τουφεκιές” και ένα κάρο άλλα δεινά του χώρου μας.

Στο βείντεο φαίνονται τα σκάγια καθώς προσβάλλουν μερικά πιάτα. Φανταστείτε αυτή την εικόνα, ακόμα πιο έντονη να την είχαμε σε προπόνηση! Επίσης προσέξτε στο βίντεο το παίξιμο της πεταλούδας καθως πυροδοτεί το όπλο. Αυτό το αναλύσαμε σε παλιό άρθρο.

Μα έχει ξαναγίνει θα πουν κάποιοι. Οχι ακριβώς. Είχαμε φυσίγγια με τροχιοδεκτικό στέλεχος και φυσίγγια με ειδικά “βεβαρυμένο” συγκεντρωτήρα. Το μεν πρώτο περιείχε φώσφορο, άρα ήταν επκίνδυνο για πυρκαγιές σε ξερά χόρτα. Το δε δεύτερο πάσχει από το ίδιο πρόβλημα με το πρώτο: οι τροχιοδεικτικοί συγκεντρωτήρες δεν ακολουθούν την ίδια πορεία με τα σκάγια και συχνά δίνουν λανθασμένη πληροφόρηση στον σκοπευτή.

Υπάρχουν δάσκαλοι σκοποβολής, κυρίως Αγγλοι, που λέγεται ότι βλέπουν τα σκάγια του μαθητή στον αέρα. Αυτοί δεν κάνουν την ίδια δουλειά;

Οχι, δεν κάνουν την ίδια δουλειά για δύο λόγους. Πρώτον, δεν βλέπουν πάντα τα σκάγια στον αέρα. Πρέπει να είναι στημένοι στην ακριβώς κατάλληλη θέση και οι συνθήκες φωτισμού να είναι τέλειες για να δουν τα σκάγια.

Δεύτερον, και κυριότερο, το να βλέπει ο δάσκαλος τα σκάγια δεν έχει την ίδια αξία ως feeback με το να τα βλέπει ο ίδιος ο σκοπευτής.

ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ

Δεν μιλάμε για σκάγια που θα μπαίνουν σε όλα τα φυσίγγια. Ο λόγος είναι για σκάγια προπόνησης και μόνο. Οταν ο σκοπευτής δει αρκετές φορές τα σκάγια και εμπεδώσει αυτό που τόνισε ο μεγάλος σκοπευτής Jim Satterwhite ως το βασικό συστατικό της επιτυχίας: “να κατανοήσεις σωματικά τι σημαίνει 1200 πόδια το δευτερόλεπτο” τότε δεν χρειάζεται να έχει το βοήθημα σε κάθε βολή.

Τα ορατά σκάγια λοιπόν μπορούν να γεμίζονται σε ειδικά φυσίγγια προπόνησης, ενδεχομένως να ειναι γομώσεις χαμηλών πιέσεων και χαμηλών ταχυτήτων. Με αυτά τα ορατά σκάγια ο σκοπευτής θα μπορεί να δει που ρίχνει, και πως η εφαρμογή του κοντακιού, καθώς και η επώμιση του επηρεάζουν την τοποθέτηση των σκαγίων σε σχέση με το πιάτο. Και πιο σημαντικό, θα μπορεί να έχει άμεσο feedback για την προσκόπευση του και να την διορθώνει στην αμέσως επόμενη βολή.

Με τέτοια άμεση πληροφόρηση, λογικό είναι ότι θα σβήσουν οι γνωματεύσεις ειδικών, οι δοξασίες, οι μυστικές συνταγές περί βλητικής και άλλα άχρηστα που περιπλέκουν την σκοποβολή με το λειόκαννο.

ΙΔΕΕΣ

Μέχρι τώρα έχω σκεφτεί διάφορα μέσα για να καταστηθούν τα σκάγια ορατά. Βάψιμο των σκαγίων με φωσφορίζοντα χρώματα. Μίξη φωσφοριζόντων υλικών με μολύβι. Ισως τον συνδυασμό αυτών των υλικών με κάποιο ειδικό φωτισμό στο χώρο προπόνησης, ή ακόμα και τη χρήση ειδικών γυαλιών.

Ενδέχεται μερικοί αναγνώστες να έχουν ειδικευμένες γνώσεις για τέτοια υλικά, για ειδικά γυαλιά, ίσως άλλα μέσα που θα καταστήσουν εφικτή την κατασκευή ορατών σκαγίων. Οι πιθανότητες είναι ότι ανάμεσα στους χιλιάδες αναγνώστες της Οπλογνωσίας υπάρχει η γνώση, ίσως κατατμημένη σε διάφορα άτομα, που αν τύχει κατάλληλης σύνθεσης θα αποδώσει το ζητούμενο.

Και αν το βρούμε και κάποιος πονηρός κατασκευαστής διαβάσει τις ιδέες μας και τις πατεντάρει για να μας τις μοσχοπουλήσει τότε θα έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό, θα αντιτείνουν κάποιοι.

Οχι ακριβώς. Κάτι που είναι ήδη στο δημόσιο χώρο δεν μπορεί εκ των υστέρων να ιδιοποιηθεί και να πατενταριστεί. Αυτή είναι η αξία της δημόσιας συζήτησης που προτείνω. Στοχεύουμε στην πρόληψη της εμπορικής αρπακτικότητας. Αυτά γράφω και με λένε αντιεμπορικό! Αυτοί λοιπόν που είναι εμπορικά σαϊνια ας αναπτύξουν δικό τους τρόπο να καταστήσουν τα σκάγια ορατά, αν βέβαια καταλαβαίνουν την εμπορική αξία του εγχειρήματος και είναι έτοιμοι να υποστούν το εμπορικό ρίσκο!

Γιατί προτείνει την κατάργηση των ειδικών ένας “ειδικός”; Επειδή ο απώτερος σκοπός του ειδικού είναι να μεταδώσει τις γνώσεις του σε τόσο ευρύ κοινό που τελικά όλοι γίνονται ειδικοί. Αυτό είναι το θεωρητικό ζητούμενο που δεν θα γίνει λόγω τεμπελιάς του ακροατηρίου. Δεν κακίζω τους “τεμπέληδες” που δεν ενεργοποιούν το ψαχτήρι της ιστοσελίδας και στέλνουν την ερώτηση τους. Καλά κάνουν στο φινάλε φινάλε αφού η σελίδα είναι βοηθητική και όχι απλά εγκυκλοπαιδική. Εφόσον υπάρχουν “τεμπέληδες” θα υπάρχουν “ειδικοί”.

Τα οράτα σκάγια απλά θα κόψουν τις μεγαλοστομίες των ειδικών. Διότι όταν ΒΛΕΠΕΙΣ (ιδίοις ομμασι) ότι έχεις μείνει πίσω από το πιάτο δύο μέτρα δεν θα χρειάζεσαι παπά να σου το πει!

Εδώ μπήκε το πρώτο έναυσμα. Αναμένονται ιδέες!