ΠΑΓΙΔΑ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ

Μειώθηκαν και αυτή την περίοδο οι άδειες και οι επαγγελματίες του χώρου αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. Τονίζεται το “επιβίωσης” που είναι κάτι διαφορετικό από την κερδοφορία. Για πολλές επιχειρήσεις τα πράγματα είναι οριακά πλέον. Υπάρχει λύση;

Ας πάμε στα βασικά. Τα όπλα είναι αγαθά διαρκείας τα ρημάδια. Η επιβολή δοκιμών, είτε σε Τράπεζες είτε ενδοεργοστασιακά, που επιβεβαιώνει την αντοχή, επιβάλλει τα όπλα να φτιάχνονται πιο ανθεκτικά από άλλα καταναλωτικά αγαθά. Για αυτό βλέπουμε όπλα ηλικίας εκατό και πλέον χρόνων να χρησιμοποιούνται σήμερα, και μάλιστα εντατικά. Εν ολίγοις ακόμα και τα μέτριας ποιότητας όπλα δεν χαλάνε για να χρειάζονται αντικατάσταση με καινούργια.

Να αναφέρουμε μερικά πραδείγματα με αριθμούς. Ο σκοπευτής Bruce Buck έχει ρίξει μετρημένες 500 000 βολές με Browning B25 που δεν λέει να κουνήσει. Η πολλάκις Ολυμπιονίκης Kim Rhode έχει ρίξει πάνω από ένα εκατομμύριο φυσίγγια με το Perazzi MX12 χωρίς πρόβλημα. Ο μέσος κυνηγός που ρίχνει λιγότερα από 500 φυσίγγια το χρόνο δεν θα φθείρει το όπλο του, εκτός…..

Να προσφέρω και ένα παράδειγμα από την προσωπική μου “συλλογή” πέντε λειόκαννων. Ενα δικαννάκι 36άρι κατασκευασμένο είκοσι χρόνια πριν γεννηθεί ο παππούς μου. Θέλω να το λιώσω ρίχνοντας, αλλά δεν μπορώ αφού  κανένα σκοπευτήριο δεν προσφέρει πιάτα εύκολα στα 25 μέτρα, κατάλληλα για τις ριξιές των 12 γραμμαρίων. Και έτσι μένει το τουφεκάκι άθικτο και τα φυσίγγια του δεν αντικαθίστανται.

Τα τουφέκια φθείρονται όταν χρησιμοποιούνται εντατικά, σε δραστηριότητες που απαιτούν πολλές βολές και ενθαρρύνουν τη χρήση πρόσθετων αξεσουάρ και ίσως οδηγήσουν στην σκέψη για αγορά ενός ειδικευμένου όπλου.

Μιλάμε για σκοπευτήρια. Εκεί γίνεται η κατανάλωση, όχι στον κυνηγότοπο. Το έχουν δηλώσει με αδιάσειστα στοιχεία όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι στους εμπόρους μας. Αλλά το μήνυμα περνά ξώφαλτσα.

Σκοπευτήρια έχουμε, αλλά όχι σκοπευτήρια για κυνηγούς και χομπίστες. Εχουμε σκοπευτήρια Ολυμπιακών αθλημάτων για τους λιγότερους από 5000 σκοπευτές αλλά κανένα για τους 200 000 κυνηγούς και αυτό δείχνει το πρόβλημα μας. Με το σημερινό σύστημα επιβάλλεται η προπόνηση στα στυλιζαρισμένα αθλήματα με λειόκαννο ή αεροβόλο. Ο κόσμος δεν πάει για να γραφτεί για πούλες 25 βολών στο Σκητ. Και δεν θα το κάνει διότι η πειθαρχία που χρειάζεται το Ολυμπιακό Σκητ είναι δύσκολη υπόθεση, και για τον μέσο κυνηγό αφόρητα ΠΛΗΚΤΙΚΗ! Οσο για το δεκάμετρο αεροβόλο, (άθλημα στο οποίο αφιέρωσα πολλά χρόνια), για τον μέσο άνθρωπο είναι σαν να βλέπει γρασίδι να μεγαλώνει, τόσο διεγερτικό!

Ο μέσος κυνηγός θέλει να λύσει τα σκοπευτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει στο κυνήγι. Δεν θέλει ο άνθρωπος να γίνει αθλητής Ολυμπιακών αθλημάτων. Θέλει να ρίξει πχ 50 απανωτές τραβέρσες, ή βολές ρουαγιάλ που τον δυσκολεύουν στο καρτέρι. Δεν ενδιαφέρεται για σκορ και άλλα.

Τρανό παράδειγμα οι γουρουνοκυνηγοί. Για αυτούς τα προσφερόμενα αθλήματα του λειόκαννου: Σκητ, Τραπ, Διπλό Τραπ, Σπόρτινγκ, δεν προσφέρουν καμία εκπαιδευτική ή προπονητική αξία. Σε μια χώρα όπου το κυνήγι του αγριόχοιρου είναι ίσως το μοναδικό με αυξανόμενη συμμετοχή, δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ σκοπευτήριο που να προσφέρει προπόνηση σε σιλουέτα αγριόχοιρου!

Ενας άλλο χώρος με αυξητική τάση είναι το αεροβόλο. Ενώ είναι προφανές ότι χιλιάδες αγοράζουν αεροβόλα τύπου Field Target δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ σκοπευτήριο που να προσφέρει αυτή την μορφή σκοποβολής. Στη γειτονική Ιταλία, στην σχετικά μικρή πόλη της Ανκώνα, υπάρχουν ΤΕΣΣΕΡΑ σκοπευτήρια αεροβόλου Field Target.

 

Γιατί δεν έχουμε λοιπόν χώρους όπου να μπορούν να εκπαιδευθούν και να ψυχαγωγηθούν, νόμιμα και με ασφάλεια οι κυνηγοί και όσοι θέλουν να ασχοληθούν με την μη Ολυμπιακή σκοποβολή; Ειδικά όταν αυτές οι δραστηριότητες θα αυξήσουν τα έσοδα των επιχειρήσεων του χώρου και θα επιτρέψουν σε αρκετούς επαγγελματίες του χώρου να επιβιώσουν σε δύσκολες εποχές;

Φτάσαμε στο κλασσικό ελληνικό μπουρδούκλωμα. Σύγκρουση αρμοδιοτήτων, ευθυνοφοβία, ατολμία ακόμα και για εντελώς ασφαλείς δραστηριότητες όπως πχ η σκοποβολή με αεροβόλο, φρενάρει τα πάντα. Βάλτε και ολίγο νεοελληνικό πουριτανισμό και δέσαμε. Ναι, πουριτανισμό, διότι η λέξη ψυχαγωγία δημιουργεί αναστολές στον Νεοέλληνα. Αν δεν υπάρχει κάποιο αφηρημένο “ιδεολογικό υπόβαθρο” δεν δικαιολογείται καμία ενέργεια για την ψυχαγωγία νέτη σκέτη των πολιτών, εκτός και αν πρόκειται για καζίνο βέβαια!

Η κυνηγετική ηγεσία δεν μπορεί να ασχοληθεί με τα κυνηγετικά σκοπευτήρια λόγω αντιρρήσεων της σκοπευτικής ομοσπονδίας. Η δε σκοπευτική ομοσπονδία δεν θέλει να ασχοληθεί με την ψυχαγωγική σκοποβολή διότι δεν είναι Ολυμπιακή άρα λείπει το “ιδεολογικό υπόβαθρο”. Η πολιτεία ξέρει ότι η ελλιπής εκπαίδευση προκαλεί ατυχήματα αλλά οι αρμόδιοι βρίσκουν πάτημα ότι τα σκοπευτήρια (αεροβόλου και λειόκαννου) θα εκπαιδεύσουν τρομοκράτες (ενώ η υποχρεωτική στρατιωτική εκπαίδευση όχι!) και να η εμπλοκή, κοινώς μπουρδούκλωμα και η απραξία.

Ετσι δεν βγαίνουμε από το τέλμα. Παρόμοια τέλματα υπάρχουν και σε άλλους χώρους, έχω προσωπική εμπειρία από την ιστιοπλοϊα και την ποδηλασία. Μόνο με δράση βγαίνει κανείς από μια πολυδιάστατη κρίση. Η δράση είναι θέμα των επαγγελματιών του χώρου και αρχίζει με απαιτήσεις προς την πολιτεία. Αν δεν ζητήσεις δεν παίρνεις.

Το βίντεο στην αρχή του άρθρου είναι από ιδιωτικό, κάπως πρόχειρο, σκοπευτήριο με σιλουέτα αγριόχοιρου στην Αγγλία, όπου ο αγριόχοιρος είναι σχετικά πρόσφατη “εισαγωγή”. Οι αγριόχοιροι είχαν εκλείψει από την Αγγλία τον 18ο αιώνα και επανεμφανίστηκαν πριν από είκοσι χρόνια όταν μερικοί έφυγαν από εκτροφείο. Τα όπλα είναι ραδβωτά διότι στην Αγγλία επιβάλλονται στο κυνήγι μεγάλων θηραμάτων.

Το δεύτερο βίντεο δείχνει “αντιδραστικό” στόχο αεροβόλου που πωλείται και χρησιμοποιείται ΝΟΜΙΜΑ σε όλα σχεδόν τα πολιτισμένα κράτη της γης για προπόνηση και ψυχαγωγία. Συγκρίνετε αυτή την προπόνηση με σιλουέτα με το 10μέτρο Ολυμπιακό αεροβόλο και αναλογιστείτει ποιο είναι το πιο ελκυστικό για τον μέσο κυνηγό! Με ελάχιστα έξοδα η σιλουέτα ελαφιού μπορεί να γίνει σιλουέτα αγριόχοιρου.