ΦΩΤΙΕΣ

Στην πάνω φωτογραφία είναι το Μάτι το 1945. Η κάτω φωτογραφία είναι το 2010. Το Μάτι ΔΕΝ ήταν δάσος! Τα πεύκα ήλθαν μετά την αστικοποίηση της περιοχής και αφέθηκαν να κυριεύσουν το τοπίο λόγω ευκολίας και λόγω νομικής επιβολής αφού τα πολλά πεύκα ήταν πια δάσος και υπό προστασία. Δείτε σχόλιο της καθηγήτριας τοπογράφου Διονυσίας Περπερίδου στο Facebokk για μια εμπεριστατωμένη ανάλυση για την οικιστική εξέλιξη στο Μάτι.

Πέρασαν οκτώ ημέρες από την φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Αντί για σχόλια παραθέτω άρθρο που είχε αναρτηθεί το 2015 για το ίδιο πρόβλημα, τις δασικές πυρκαγιές.

Θα προσθέσω ένα μικρό σχόλιο για τα πεύκα που έχουν αποκτήσει θεϊκή ιδιότητα με την καθιέρωση του δόγματος “άπαξ δάσος πάντα δάσος”. Ο ακυρωτικός δικαστής έριξε την ατάκα και βέβαια δεν έκανε καμία ανάλυση για το είδος δάσους που χρειάζεται η χώρα. Η γενικότητα της ρήσης θεοποιεί όλα τα δέντρα, αναπόφευκτα και το πεύκο.

Χρειάστηκε να χαθούν άνθρωποι, για μια ακόμη φορά, για να βγουν επώνυμοι του επιστημονικού κατεστημένου και να πουν ότι το πεύκο είναι γεμάτο ρετσίνι και καίγεται σαν λαμπάδα. Που ήταν αυτοί οι σοφοί όταν το ανώτατο δικαστήριο της χώρας καθιστούσε το πεύκο εθνικό σύμβολο δασοπονίας!

Βολεύει το πεύκο. Φυτρώνει μόνο του, αναπτύσετα χωρίς πότισμα, πιάνει παντού, δεν χρειάζεται κλάδεμα, δεν πιάνει αρρώστιες. Το ότι καίγεται σαν λαμπάδα, καθιστά το χώμα γύρω το όξινο και άγονο για άλλα φυτά, ότι παράγει ξυλεία κατάλληλη μόνο για κάψιμο δεν το μνημόνευσε κανείς όταν επιβαλλόταν να τονιστούν τα χαρακτηριστικά του δέντρου αυτού.

Γιατί ο θυμός με το πεύκο; Επειδή αν γινόταν κατανοητή η φύση του δέντρου αυτού, και αντί για πεύκα το Μάτι περιβαλλόταν από δάση οξυάς και πλατάνων, και αντί για πεύκα στις αυλές είχαν φυτευτεί κληματαριές για σκίαση, οι ειδήσεις σήμερα θα είχαν άλλο θέμα.

Εδώ το άρθρο του 2015:

fh&Ae5xEYx6edZOdTW