ΤΟ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΧΑΜΗΛΟΤΑΤΟ ΠΡΟΦΙΛ

Σουηδικό Flodman με βάθος βάσης 56 χιλιοστών, φανταστείτε αυτή τη βάση με βάθος 33 χιλιοστά!

Ρωτά αναγνώστης από την Θεσσαλονίκη ποιο είναι το θεωρητικά πιο χαμηλό προφιλ σε λειόκαννο σπαστό όπλο.

Η ερώτηση σε βάζει σε σκέψεις. Σε μη σπαστό όπλο έχουν φτιαχτεί λειόκαννα και ραβδωτά με προφιλ ίσο με τη διάμετρο της κάννης. Ενα από αυτά είναι το Snider που ξεκίνησε ως στρατιωτικό όπλο στα τελη του 19ου αιώνα και μετά βγήκε σε κυνηγετικές εκδόσεις από την Westley Richards. Ομως δεν ήταν σπαστό, ήταν «μονοκόμματο».

Στα σπαστά δίκαννα τα πρωτεία θα έπρεπε να τα έχει κάποιο πλαγιόκαννο, ωστόσο η απόσταση από το πιο χαμηλό σουπερποζέ δεν είναι μεγάλη. Το πιο χαμηλό προφίλ σουπερποζέ που έχω μετρήσει ήταν το σουηδικό σουπερποζέ Flodman (γνωστό και με το όνομα Caprinus). Παρά την αλληλεπίθεση των καννών έχει βάθος μόλις 56 χιλιοστά, ενώ ένα πλαγιόκαννο ίδιου διαμετρήματος (12) έχει βάθος 51 χιλιιοστά. Ενα κοινό σουπερποζέ χαμηλού προφίλ έχει βάθος γύρω στα 63 χιλιοστά και ένα βαθέως προφίλ γύρω στα 67 χιλιοστά.

Cogswell and Harrison Avant Tous πλαγιόκαννο με μηχανισμό Ανσον Ντήλυ και βάθος προφίλ 51 χιλιοστά.

Πόσο μπορεί να μειωθεί το προφίλ λοιπόν, θεωρητικά μιλώντας πάντα, και να γίνει πιο χαμηλό από ένα πλαγιόκαννο δίκαννο με τα 51 χιλιοστά σε διαμέτρημα 12;

Μετά από πολλή σκέψη και πολλά πρόχειρα σχέδια το συμπέρασμα μου είναι ότι σε ένα 12άρι σπαστό το προφίλ μπορεί να χαμηλώσει στα 33 χιλιοστά.

Πριν πανηγυρίσετε, να πούμε ότι αυτό το υπερχαμηλό προφίλ θα είναι σε μονόκαννο, με διατομή βάσης U, με διακεκομμένους πίρους καννών όπως στα σύγχρονα ποζέ, και με κλείδωμα συρταρωτού καπακιού όπως στα Krieghoff ή Finn Classic της Marocchi. Αν το κοστος δεν είναι θέμα (κάνουμε και κάνα αστείο πότε πότε!) τότε μπορεί να έχει κλειδιά τύπου Boss-Perazzi.

Κλειδί σε μορφή συρταρωτού καπακιού που συγκρατεί τις κάννες στη βάση, το όπλο είναι Marocchi Finn Classic.

Οι παραπάνω σχεδιαστικές επιλογές επιβάλλονται από την αναζήτηση του χαμηλότερου προφίλ. Το σπαστό όπλο για να χαμηλώσει πέρα από τα όρια του γνωστού πλαγιόκαννου, δηλαδή τα 51 χιλιοστά πρέπει να χάσει τα κλειδιά που βρισκονται κάτω από τις κάννες. Ειναι θεωρητικά δυνατή η σχεδίαση και κατασκευή ενός πλαγιόκαννου με βάση U που θα αγκαλιάζει τις κάννες, αλλά το πλάτος τότε θα είναι τεράστιο. Στο πλάτος των δύο καννών (γύρω στα 56 χιλιοστά) θα προστεθούν δέκα χιλιοστά των πλαϊνών της βάσης. Μιλάμε για δίκαννο Φρανκενστάιν!

Το σουπερποζέ δεν μπορεί εξ ορισμού να χαμηλώσει περισσότερο από ότι έχει φτάσει στο Flodman. Εχοντας αναγκαστικά δύο κάννες, τη μια πάνω από την άλλη, το χαμηλότερο προφίλ που μπορεί να έχει το ποζέ είναι διπλάσιο της εξωτερικής διαμέτρου των δύο καννών. Η Flodman κατάφερε με έξυπνη σχεδίαση του μονομπλόκ της να κατεβάσει αυτό το προφίλ στα 56 χιλιοστά.

Ενα μονόκαννο με διακεκομμένους πίρους μπορεί να έχει προφίλ λίγο πιο βαθύ από τη διάμετρο της κάννης στη θαλάμη, δηλαδή 28 χιλιοστά συν το παχος του κάτω μέρους της βάσης, άλλα πέντε χιλιοστά που μας δίνει συνολικό βάθος βάσης 33 χιλιοστά. Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα!

Με τόσο χαμηλό προφίλ δεν χωρά ο συμβατικός πυροδοτικός μηχανισμός με περιστρεφόμενη σφύρα. Θα χρειαστεί μηχανισμός με έμβολο, όπως υπάρχει και στο γαλλικό Sagitaire και στο Flodman.

Το κοντάκι θα πρέπει να σχεδιαστεί με προσοχή διότι η επαφή με την χαμηλή βάση περιορίζει και το ύψος του κοντακιού στο λαιμό. Μια λύση είναι η επιλογή μιας βάσης μονομπλόκ όπως στο Benelli 828 που θα παρακάμπτει τις περιοπλοκές της ουράς της βάσης ενώ θα επιτρέπει και την χρήση κολλάρων ρύθμισης του κοντακιού.

Tο Benelli 828 με τη μονομπλόκ βάση που δέχεται κολλάρα ρύθμισης του κοντακιού.

Τι θα κέρδιζε ο πελάτης με ένα τέτοιο μονόκαννο υπερχαμηλου προφίλ;

Πρακτικά θα είχε ένα εξαιρετικά ανθεκτικό κλείδωμα και απλό πυροδοτικό μηχανισμό. Το κλείδωμα με το συρταρωτο καπάκι είναι από τα πιο ισχυρά στο σπαστό όπλο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το φινλανδικό Valmet, προπομπός του Finn Classic, προσφερόταν σε μεγάλη γκάμα ραβδωτών διαμετρημάτων που παράγουν πενταπλάσιες πιέσεις από το λειόκαννο.

Το χαμηλό προφίλ, έχοντας λιγότερη απόκλιση μεταξύ άξονα κάννης και άξονα κοντακιού λογικά θα έχει και λιγότερο αισθητό κλώτσημα.

Η πάπια του μονόκαννου αυτου θα ήταν εξαιρετικά λεπτή και θα έφερνε το χέρι πολύ κοντά στον άξονα της κάννης. Αυτή η διάταξη ευνοεί την εύκολη πρόταση, το λεγόμενο Pointability, προς το στόχο. Αν σε αυτό προσθέσουμε και την εύκολη ρύθμιση του κοντακιού λόγω κολλάρων, τότε έχουμε σχεδον ιδανική εργονομία και προσαρμογή στις διαστάσεις του χειριστή.

Αλλά… θα είναι μονόκαννο. Οποιες και αν είναι οι αρετές ενός υπερχαμηλού μονόκαννου, θα είναι πάντα μολυσμένο το ίματζ του από την έλλειψη δεύτερου φυσιγγίου και την ρετσινιά του φτηνού όπλου του πρωτάρη ή του απαίδευτου περιστασιακού κυνηγού.

Βλέποντας τις φωτογραφιές σουπερποζέ που συνοδεύουν το άρθρο φαντστείτε τα πιο ρηχά κατά μια κάννη. Οχι απλά χωρίς τη μια κάννη, αλλά συνολικά πιο ρηχά ωσάν να έφευγε η μια κάννη συν το ισόποσο βάθος από τη βάση, για να κατανοήσετε τι σημαίνει προφίλ 33 χιλιοστών!