Κάποτε, όταν στην Ευρωπαϊκή Ενωση (τότε λεγόταν ΕΟΚ) συζητιόταν η προστασία του λύκου, Ελληνας λειτουργός του υπουργείου Γεωργίας πρότεινε να εξάγονται οι λύκοι από την Ελλάδα στις χώρες από τις οποίες είχε εξοντωθεί. Οι βόρειοι εταίροι μας τότε δεν κατάλαβαν το χιούμορ. Αντέδρασαν με φρίκη στην ιδέα της παρουσίας λύκων στις δικές τους αγροτοκτηνοτροφικές περιοχές.
Και έτσι είδαμε δηλώσεις από παράγοντες των βορείων χωρών της ΕΕ να δηλώνουν: «ο λύκος πρέπει να προστατεύεται στα οικοσυστήματα στα οποία ανήκει», αυτό αν θυμάμαι καλά ήταν δήλωση Ολλανδού επισήμου. Μπήκαμε λοιπόν σε φάση απόλυτης προστασίας του λύκου σε χώρες όπου τότε ήταν ενδημκό είδος, χωρίς όμως προοπτική για επαναφορά του σε χώρες όπου είχε εξοντωθεί. Και όπως λέει το παλιό αγγλικό ρητό, πράξεις που γίνονται χωρίς την ανάλογη σκέψη γυρνάνε και σε δαγκώνουν στα οπίσθια. Οι λύκοι αυξήθηκαν στις χώρες που αποτελούσαν «φυσικά οικοσυστήματα» επέκτειναν την εξάπλωση τους φτάνοντας από τα Βαλκάνια στην Ελβετία και από εκεί στη Γαλλία, από την Πολωνία στη Γερμανία και από εκεί σε Βέλγιο και Ολλανδία.
Στην αρχή όλα ήταν μέλι γάλα. Αλλά οι λύκοι αυξήθηκαν και άρχισαν να κάνουν ότι κάνουν οι λύκοι φυσιολογικά: έφαγαν οικόσιτα ζώα και ζώα συντροφιάς των βορείων γειτόνων.
Ξαφνικά οι βόρειοι που τόσο πίεσαν για την απόλυτη προστασία του λύκου ζητούν αλλαγή αυτής της, δικής τους, πολιτικής και ζητούν έλεγχο σε τοπικό επίπεδο. Το θέμα πήρε διαστάσεις και έφτασε στο Ευρωοκοινοβούλιο. Σε δύο πρόσφατα ψηφίσματα το Ευρωκοινοβούλιο καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αλλάξει τους κανόνες που διέπουν την προστασία του λύκου, δηλαδή να εφαρμόσει το άρθρο 19 της Οδηγίας περί Οκοτόπων και να άρει την απόλυτη προστασια του λύκου.
Βέβαια για να περάσει αυτή η πρόταση θα πρέπει να δηλωθούν οι πραγματικοί αριθμοί πληθυσμών λύκου ανά χώρα και όχι τα τεχνητά πενιχρά νούμερα που προωθούν οργανώσεις με ιδεολογική ατζέντα. Είναι πια κοινή γνώση ότι στις βόρειες χώρες της ΕΕ ο λύκος έχει φτάσει το ύψιστο κοινωνικά αποδεκτό επίπεδο πληθυσμού. Δηλαδή εκεί στην Εσπερία δεν είναι διατεθειμένοι να υποστούν περιστατικά όπως είχαμε πριν χρόνια στο Πάπιγκο όπου οι λύκοι σκότωσαν 114 αρνιά, το σύνολο σχεδόν των ζώων του χωριού, σε μια επιδρομή. Εκεί ξέρουν να προστατεύουν τους κτηνοτρόφους τους. Αν τα πράγματα ακολουθήσουν το πνεύμα των καιρών να μην εκπλαγούμε αν δούμε τους βόρειους, που τόσο ήθελαν την προστασία του λύκου, να προτείνουν έλεγχο και τους νότιους που υφίστανται το μεγαλύτερο μέρος των ζημιών να μπλοκάρουν την κατάσταση επικαλούμενοι ιδεολογίες.