ELOS- όμορφη κυρτή βάση, αλλά την πάπια σνάμπελ τι την θέλει, και τις ογκώδεις ρίγες.
Elos είναι ένα σουπερποζέ της Fabarm.
Στην μορφή που μας έρχεται το Elos δεν λέει πολλά και δεν ξεχωρίζει από τον γενικό τύπο μεσαίας κατηγορίας σουπερποζέ από την Ιταλία. Δεν ξεχωρίζει διότι οι κατασκευαστές του δεν είχαν την φαντασία να το κάνουν να ξεχωρίζει. Ούτε οι εισαγωγείς φαίνεται να θέλουν να θέσουν κάποιες προδιαγραφές που θα έκαναν το συγκεκριμένο μοντέλο ένα ξεχωριστό όπλο για τον Ελληνα κυνηγό.
Elos Traquer, φτιαγμένο ειδικά για κυνήγι αγριόχοιρου στην Ελλάδα δεν έρχεται λόγω… μήκους. Η παροχή δυνατότητας εφαρμογής σκοπευτικών στο κανονικό μοντέλο θα το έκανε ικανό για αγριόχοιρο.
Γιατί το Elos;
Διότι έχει πολύ καλό μηχανισμό, και κυρτή βάση από την “μάνα” του χωρίς την ανάλογα υψηλή τιμή που έχουν άλλα κυρτά ποζέ. Ομως η αισθητική μονομανία του γράφοντος δεν είναι αρκετά ισχυρό κριτήριο. Υπάρχουν και άλλα δυνητικά πλεονεκτήματα στο συγκεκριμένο ποζέ, όπως οι κάννες Tribore, το κοντάκι με τζαβέτα, τα γερά κλειδιά, οι ανταλλάξιμοι πίροι καννών και η γενική απλότητα και ποιότητα του μηχανισμού.
Οι ρίγες μαζεύουν πράμα εκεί που δεν βλέπουμε και δεν μπορούμε να επέμβουμε προληπτικά. Αν η σκουριά δαγκώσει το μέταλλο αχρηστεύει τις κάννες.
Τι θα άλλαζε για να γίνει το Elos ιδιαίτερα βολικό για τον Ελληνα κυνηγό;
Ουσιαστικά να γίνει, ή μάλλον να μην γίνει στο εργοστάσιο η διαδικασία που το μειώνει, κατά την δική μου άποψη αισθητικά και τεχνικά. Πρώτο βήμα είναι να μην υπάρχουν ρίγες, είναι άχρηστες σε ένα κυνηγετικό όπλο. Δεύτερο είναι να φύγει το περιττό πρασινωπό φινίρισμα της βάσης και το δήθεν σκάλισμα. Μια απλή, σατινάτη, κυρτή βάση είναι αρκετή διακόσμηση. Τρίτο, να καταργηθεί επιτέλους η ανοησία της πάπιας τύπου Σνάμπελ. Δεν έχει καμία χρησιμότητα σε ένα κυνηγετικό λειόκαννο, είναι φτιαγμένη για ραβδωτά όπλα. Μια πάπια τύπου Fabbri είναι και όμορφη και κυνηγετικά χρήσιμη διότι βολεύει το αριστερό χέρι όπου και αν την πιάσει.
Σουπερποζέ Browning χωρίς πάνω ρίγα, δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα για το Elos.
Ενα κοντάκι ρωσσικού τύπου Μόντε Κάρλο συμπληρώνει το “ελληνικό” Elos. Αν δείτε τις προδιαγραφές ουσιαστικά είναι ότι κάνουν οι οπλουργοί μας στο ρωσσικό ΙΖ27 για να το κάνουν πιο κυνηγετικό. Οταν όμως οι δουλειές γίνουν σε εργοστασιακό επίπεδο πρέπει να μειώνουν και το κόστος, διότι είναι κοστοβόρα η συγκόλληση ριγας, ειδικά στο ποζέ που έχει τρεις. Επίσης κοστοβόρα πρέπει να είναι και η επιμετάλλωση με αυτό το πρασινωπό χρώμα.
Βολή ελέγχου σύμπτωσης των καννών του Elos Traqueur στο εργοστάσιο, κάτι που λίγοι κατασκευαστές κάνουν.
Τι θα είναι το τελικό προϊόν αν φτιαχτεί ένα ελληνικό Elos; Ενα ποζέ με κυρτή σατινάτη βάση, χωρίς ρίγες, με κομψό και συνάμα χρηστικό κοντάκι. Θα είναι ανθεκτικό στην ταλαιπωρία αφού δεν θα έχει τίποτε να ξεκολλήσει, ούτε κρυφά σημεία μεταξύ των καννών για να μαζέψουν σκουριά. Θα είναι εύκολο στη συντήρηση και στα σέρβις του και έτσι θα κρατήσει πολλά χρόνια.
ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΑΣΑΚΙ
Αριγο ποζέ, με κοντάκι χωρίς σνάμπελ. Είναι το σουηδικο Caprinus που έχει πολλά να διδάξει για κομψότητα. Αυτό το προφίλ εμπνέει!
Αν η εταιρεία θέλει να κάνει χατήρια, τότε θα λέγαμε ότι μοντέλα με δύο σκανδάλες και απλούς εξολκείς, με το ανάλογο ίσιο κοντάκι ή λαβή Πρίγκηπα Ουαλίας, θα ήταν ιδιαίτερα ελκυστικά. Και για να είναι όπλο για όλα θα έπρεπε να έχει και μια βάση για την εγκατάσταση κλισιοσκοπίου για κυνήγι αγριόχοιρου. Δηλαδή θα ενσωμάτωνε τα γνωρίσματα του Elos Traquer στο κανονικό μοντέλο, άλλωστε θα έχει μόνο ένα μοντέλο και ένα μήκος καννών, 65 ή 67 εκατοστά, οι πολλές επιλογές δυσκολεύουν την ζωή. Με βάρος 2,9 κιλά, με ατσάλινη βάση πάντα, και αιθέριο ζύγισμα θα ήταν ένα καλό όπλο.
Μην το περιμένετε σύντομα όμως. Θα πάρει καιρό, πολύ καιρό για κάτι τόσο απλό να περάσει στην παραγωγή.