Επισκέπτης που έχει ένα Beretta S55, το πρώτο σουπερποζέ της σειράς που οδήγησε στα σημερινά μοντέλα 686 και 687, αναρωτιέται πως μπορεί να το ανακαινίσει.
Οι ζημιές που έχει το συγκεκριμένο ποζέ είναι πολλές: κουνάνε τα κλειδιά σε βαθμό που κάποτε ανοίγει με τη βολή. Οι κάννες έχουν ξεβάψει και είναι σχεδόν άσπρες, το κοντάκι έχει το κακό του το χάλι.
Τα θετικά είναι ότι δεν έχει σκουριά πουθενά και οι κάννες είναι λείες εσωτερικά χωρίς ίχνος διάβρωσης. Ο κάτοχος του ξέρει ότι το κόστος θα είναι μεγάλο αλλά είναι το όπλο με το οποίο κυνηγουσε ο παππούς του, με αυτό που κυνήγησε ο πατέρας του και αυτό με το οποίο ο ίδιος ξεκίνησε την κυνηγετική του σταδιοδρομία. Ισως να είναι και το όπλο με το οποίο θα αρχίσει το κυνήγι ο γιος του επισκέπτη μας.
Το πρώτο βήμα είναι τα κλειδιά. Οπως τα σημερινά ποζέ της Beretta, το S55 έχει διακεκομμένους πίρους και τα κωνικά κλειδιά που εξέχουν από τον καθρέφτη και εφαρμόζουν σε κωνικές υποδοχές στις κάννες. Με τη φθορά του χρόνου οι υποδοχές στις κάννες γίνονται οβάλ και τελικά ανοίγου τόσο πολύ που με τη βολή μπορεί να ανοίξει το όπλο. Το άνοιγμα δεν είναι επικίνδυνο (γίνεται αμέσως μετά την βολή) αλλά σαφώς δεν είναι επιθυμιτο.
Το σφίξιμο των κλειδιών αρχίζει με την αλλαγή των διακεκομμένων πίρων με πίρους ένα νούμερο μεγαλύτερους για να “πάρουν” την φθορά των καννών στο σημείο επαφής. Μεγαλύτερους πίρους προσφέρει το εργοστάσιο σαν ανταλλακτικό.
Πιο δύσκολη είναι η επαναφορά των υποδοχών των καννών. Εδώ χρειάζεται δουλειά στη φρέζα. Οι οπές στις κάννες ανοίγονται στη φρέζα και εφαρμόζουν μέσα σε κάθε τρύπα “πουκάμισα” όπως έλεγαν οι παλιοί μηχανουργοί. Τα πουκάμισα φτιάχνονται από σκληρό ατσάλι και επαναφερουν τις υποδοχές στην αρχική τους διάμετρο και κωνικότητα. Οντας πιο σκληρά από το μέταλλο των καννών, του μονομπλόκ, τα πουκάμισα αντέχουν καλύτερα από το αρχικό μέταλλο.
Με αριθμό 25 στο σχεδιάγραμμα είναι οι πίροι των καννών. Αριθμός 21 είναι το κλειδί με τους πίρους που εξέχουν από τον καθρέφτη και κλειδώνουν τις κάννες. Το διάγραμμα είναι από τη σειρά 680 όμως τα βασικά μέρη είναι περίπου όμοια με το Σ55, αποδεικνύοντας την διαχρονικότητα του μοντέλου.
Μετά αλλάζει το κλειδί με τις κωνικές προεξοχές. Αν και οι προεξοχές είναι δύο, ουσιαστικά είναι ένα κλειδί με δύο άκρα. Εξυπακούεται ότι θα αλλάξουν και όλα τα εσωτερικά ελατήρια του μηχανισμού καθώς και οι βελόνες που έχουν δώσει χιλιάδες κρούσεις και θα έχουν παραμορφωθεί.
Ενδέχεται να χρειαστεί και κάποια επανεφαρμογή των ώμων των καννών στις υποδοχές στη βάση. Η πιο πρακτική μέθοδος είναι με την επιμετάλλωση των σημείων των ώμων ώστε να “κτιστεί” το μέταλλο σε αυτό το σημείο και να ανακτήσει την επαφή που έχει με τη βάση.
Το βάψιμο των καννών σε ένα παλιό όπλο πάντα πρέπει να γίνεται με προσοχή και μετά από έλεγχο για σκουριά ανάμεσα στις κάννες. Εφόσον δεν υπάρχει σκουριά και οι ρίγες είναι σε καλή κατάσταση η βαφή είναι σχετικά απλή διαδικασία, αλλά χρονοβόρα, διότι στα δίκαννα γίνεται αργή βαφή που δεν επηρεάζει τις ρίγες.
Το κοντάκι μπορεί να ανακαινιστεί, αν δεν έχει πολλά τραύματα και σημάδια. Αν έχει υποστεί μεγάλη φθορά τότε ίσως να χρειαστεί συνολική αλλαγή, κάτι που δεν είναι δύσκολο διότι υπάρχουν τρόποι να αντιγραφεί το κοντάκι σε παντογράφο.
Το κόστος για μια ανακαίνιση όπως αυτή που περιγράφεται παραπάνω θα κοστίσει γύρω στα 500 Ευρώ, ποσό που ξεπερνά την αξία του όπλου στην αγορά μεταχειρισμένων. Ομως όταν μιλάμε για ένα τόσο σημαντικό, συναισθηματικά πάντα, κειμήλιο τότε αξίζει την δαπάνη. Αλλωστε ένα ανακαινισμένο S55 είναι λειτουργικά όμοιο ενός καινούργιου σουπερποζέ και ίσως να δίνει και κάτι παραπάνω λόγω της πολυετούς εξοικείωσης που έχουν οι ιδιοκτήτες μαζί του.