Συγγνώμη για τον τίτλο αλλά η υπόθεση αυτή έχει παραγίνει και χρειάζεται αυτή η βάρβαρη προσέγγιση.
Την ξέρετε την υπόθεση με τα ραβδωτά στο κυνήγι: οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι κυνηγούν με ραβδωτό, γιατί όχι εμείς, και πιέζουν οι επαγγελματίες που ξέρουν την καψούρα του Ελληνα και θέλουν να αυξήσουν τις πωλήσεις τους.
Αυτό που εντυπωσιάζει στην υπόθεση είναι ότι οι πιέσεις σταματούν μέχρι το σημείο που ο μέσος Ελλην κυνηγός θα μπορεί να αγοράσει ένα, ή ακόμη και πάνω από ένα, ραβδωτό. Μετά τι γίνεται;
Εσείς δεν εντυπωσιάζεστε με το γεγονός ότι ΚΑΝΕΝΑΣ δεν ζητά τα υπόλοιπα ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ στοιχεία κατοχής του ραβδωτού;
Επίσης εντυπωσιακή είναι η παντελής περιφρόνηση του ραβδωτού που ήδη έχουμε στην Ελλάδα, του αεροβόλου. Καμία συνδικαλιστική ή επαγγελματική ένωση δεν έχει ζητήσει την ορθολογική αντιμετώπιση του μη Ολυμπιακoύ αεροβόλου και έτσι είμαστε στην γελοία κατάσταση όπου επιτρέπεται η αγορά του αεροβόλου αλλά όχι η χρήση του! Αυτό θεωρείται ικανοποιητικό από την πολιτεία, την ένωση επαγγελματιών του χώρου, την κυνηγετική και την σκοπευτική ηγεσία!
Εσείς είστε ικανοποιημένοι από αυτή την κατάσταση;
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΟΒΟΛΟΥ
Η τεχνική του αεροβόλου είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ΙΔΙΑ με την σκοπευτική τεχνική του πυροβόλου ραβδωτού. Μεγάλοι κυνηγοί όπως ο Jack O’Connor, Peter Hathaway Capstick, Elmer Keith και πολλοί άλλοι, προπονούνταν με αεροβόλα και έχουν γράψει για αυτό.
Το αεροβόλο είναι ο δάσκαλος για το ραβδωτό. Σε άλλα κράτη που έχουν ραδβωτό εδώ και πολλά χρόνια, η εξέλιξη των σκοπευτών αρχίζει από το αεροβόλο, που του διδάσκει με ασφαλή τρόπο και με οικονομία τις τεχνικές σκόπευσης.
Ρύθμιση διόπτρας σε αεροβόλο.
Η σκόπευση με το ραβδωτό είναι εντελώς διαφορετική από την σκόπευση με το λειόκαννο. Για παράδειγμα, στο λειόκαννο η τεχνική σκανδάλης είναι να δίνουμε μια “σφαλιάρα” στην σκανδάλη. Στο ραβδωτό η τεχνική απαιτεί σταδιακή πίεση, με ταυτόχρονο έλεγχο της αναπνοής, ώστε η βολή να φύγει τόσο απαλά που μας ξαφνιάζει. Είναι προφανές ότι για να επιτύχει αυτή την τεχνική ο σκοπευτής πρέπει να προπονηθεί. Οταν μια σφαίρα ραβδωτού κοστίζει 2,50 Ευρώ είναι προφανής η υπεροχή του αεροβόλου όπου το κόστος ανά βολή είναι 0,05 Ευρώ!
Ενα σκοπευτήριο μη Ολυμπιακού αεροβόλου μπορεί να στηθεί σε οποιονδήποτε χώρο, ακόμη και μέσα σε αστικά κέντρα. Εκτός από την μικρή ενέργεια του αεροβόλου δεν υπάρχει ούτε το πρόβλημα του ήχου. Επιπλέον όλα τα βλήματα είναι άμεσα και πλήρως ανακυκλώσιμα. Αυτά για την προπόνηση. Μετά έρχεται η ρύθμιση σκοπευτικών του ραβδωτού, το λεγόμενο Zero in.
ΡΥΘΜΙΣΗ ΡΑΒΔΩΤΟΥ
Δείτε την τεχνική σκανδάλης που δείχνει ο ειδικός και πως διαφέρει από αυτή του λειόκαννου.
Για να κυνηγήσει κανείς με ραβδωτό πρέπει να ρυθμίσει τα σκοπευτικά του όπλου ώστε η βολίδα να πηγαίνει εκεί που σκοπεύει. Η συνήθης τακτική όπως ξέρουμε όσοι έχουμε ζήσει σε κράτη που επιτρέπουν το ραβδωτό, είναι να γίνεται η ρύθμιση στα 100 μέτρα. Συχνά η ρύθμιση γίνεται σε μακρύτερες αποστάσεις για όπλα που προορίζονται για ορεινά κυνήγια όπου το θήραμα μπορεί να κτυπηθεί στα 300 ή περισσότερα μέτρα.
Για όσους δεν κατανοούν τι σημαίνει ρύθμιση να τονιστεί ότι στο ραβδωτό δεν υπάρχει “περίπου” όπως στο λειόκαννο. Στο ραβδωτό πρέπει να γίνει η ρύθμιση ώστε η σφαίρα να κτυπά ΑΚΡΙΒΩΣ εκεί που κεντράρουν τα σκοπευτικά ή η διόπτρα.
Και αφού γίνει η ρύθμιση τότε θα πρέπει να κάνει δοκιμαστικές βολές ο κάτοχος σε αποστάσεις πιο μικρές και πιο μεγάλες, με βολίδες διαφορετικής μάζας ώστε να ξέρει ακριβώς πως ρίχνει το όπλο του.
Ρύθμιση της διόπτρας με ραβδωτό. Ο ειδικός οπλουργός Larry Potterfield ρυθμίζει ένα ραβδωτό σε χώρο ρύθμισης όπλων.
Τα παραπάνω αδιαμφισβήτητα στοιχεία δείχνουν ότι αν είμαστε σοβαροί για τα ραβδωτά θα πρέπει να ζητήσουμε και ένα χώρο ρύθμισης σκοπευτικών (δεν είναι το ίδιο με ένα πλήρες σκοπευτήριο), για κάθε κυνηγετικό σύλλογο της χώρας, μιλάμε δηλαδή για 240 χώρους.
Ακόμη δεν έχουμε ζητήσει τους υποτυπώδεις χώρους προπόνησης με μονόβολο, με σιλουέτες κινούμενου χοίρου. Αυτά τα πεδία δεν είναι τίποτε περισσότερο από εναν διάδρομο πλάτους δύο μέτρων και μια τάφρο. Νομίζετε λοιπόν ότι θα διεκδικήσουμε τους χώρους για το ραβδωτό;
ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ
Για να πάρουμε το ραβδωτό ίσως μας ζητηθεί να ξεχάσουμε το κυνήγι τον Φεβρουάριο και κάποια άλλα ανταλλάγματα.
Ενα αντάλλαγμα είναι η συναίνεση μας, με την μορφή της συνεχιζόμενης ανανέωσης αδειών κυνηγίου, στην μεταφορά των χρημάτων από τις άδειες σε οικολογικές, αντικυνηγετικές οργανώσεις. Ετσι εμείς θα πληρώνουμε, ενδέχεται να πληρώνουμε και περισσότερα από όσα δίνουμε μέχρι τώρα, για να παίρνουν λεφτά κάποιοι ανίδεοι ιδεολήπτες αντικυνηγοί για να βγάλουν μελέτες με προειλημμένα συμπεράσματα. Το δόλωμα για αυτή το συνεχιζόμενο χαράτσωμα είναι κάποια ξεροκόμματα που θα πετάξει η υπουργός περιβάλλοντος με καθοδήγηση από τις “οικολογικές” οργανώσεις που μας μελετούν πολύ στενά και ξέρουν την καψούρα μας.
Καταλάβετε τώρα την έννοια του τίτλου αυτού του άρθρου;
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ
Ο δρόμος προς το ραβδωτό προϋποθέτει μερικά απλά και λογικά βήματα.
Το πρώτο είναι το άνοιγμα της προπόνησης με μη Ολυμπιακά αεροβόλα ανοικτού πεδίου.
Το δεύτερο είναι η άρση της ανόητης απαγόρευσης της διόπτρας που είναι απαραίτητο εξάρτημα ενός ραβδωτού όπλου.
Τρίτο ζητούμενο είναι η ίδρυση χώρων προπόνησης με μονόβολα και ραβδωτά με αποστάσεις βολής τουλάχιστον 50 μέτρων.
Τελικά είναι απαραίτητη η δημιουργία μέσων εκπαίδευσης για τους επίδοξους κατόχους ραβδωτού ώστε να κατανοούν την διαφορά μεταξύ αυτών των όπλων και του λειόκαννου.
Αυτά είναι απλά πράγματα που πρέπει να προηγηθούν του ανοίγματος του ραβδωτού. Αν δεν γίνουν αυτά τότε απλά θα αγοράσουμε αντικείμενα χωρίς προοπτική χρήσης.
ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ
Αφού αγοράσουμε τα ραβδωτά και μάθουμε την σωστή και ασφαλή χρήση τους, τότε τι γίνεται με το κυνήγι;
Είναι αδιανόητο να πιστέυουμε ότι θα πάμε σε παγάνα αγριόχοιρου οπλισμένοι με τουφέκια 9,3Χ74 χωρίς καμία αλλαγή τακτικής. Οσοι διαδίδουν αυτή την άποψη είναι ανίδεοι και επικίνδυνοι για το κυνήγι γενικά.
Οσοι έχουν κυνηγήσει στο εξωτερικό ξέρουν ότι η παγάνα με ραβδωτό προϋποθέτει κάποιες ειδικές τεχνικές. Οι βολές είναι προς τα πίσω ποτέ μπροστά ή στα πλάγια. Σε μερικές παγάνες οι κυνηγοί στέκονται σε πλατφόρμες ύψους ενός ή ενάμισυ μέτρου ώστε οι βολές τους να είναι προς τα κάτω και να τερματίζουν στο έδαφος. Ο λόγος για αυτά τα μέτρα είναι απλός: η βολίδα του ραβδωτού έχει μέγιστο βεληνεκές πενταπλάσιο του μονόβολου. Μια βολίδα .30-06 ταξιδεύτει 4000 μέτρα πριν πέσει στο έδαφος, το μονόβολο ταξιδεύει 800 μέτρα.
Κυνήγι αγριόχοιρου στη Γαλλία από υπερυψωμένα καρτέρια.
Εσείς που ξέρετε τι εστί γουρουνάς, τι λέτε, θα είναι εύκολο να αλλάξει η τακτική της παγάνας ώστε να ενσωματώσει τη χρήση ραβδωτού όπλου με ασφάλεια;
Μετά έρχεται το μοναχικό κυνήγι, το λεγόμενο Stalking αμερικανιστί. Εδώ ο παράγοντας ασφάλεια δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο όσο στην παγάνα. Είναι όμως εφικτό να κυνηγήσει κανείς αγριόχοιρο εφαρμόζοντας την τεχνική Stalking στην Ελλάδα; Οχι χωρίς να θεσπιστεί ειδική περίοδος για αυτό το συγκεκριμένο είδος κυνηγίου. Είναι αδύνατο να μπλέκουν στον ίδιο χώρο οι μοναχικοί κυνηγοί με ραβδωτό, οι παγανιστάδες, και οι λοιποί κυνηγοί με λειόκαννο (μπεκατσάδες, περδικάδες κλπ) και με σκυλιά.
Δεν είναι τυχαίο ότι στον παράδεισο του ραβδωτού, στην Αμερική, η χρονική περίοδος για το κυνήγι των θηραμάτων ραβδωτού καθώς και ο χώρος διαχωρίζονται από το κυνήγι μικρών θηραμάτων.
Αυτά τα απλά πρέπει να σκεφτούμε πριν αρχίσουμε να μιλάμε για κυνήγι με ραβδωτό. Αλλιώτικα θα γεμίσουμε τα ερμάρια ασφαλείας με ακριβά και άχρηστα ραβδωτά. Βέβαια μπορεί ο σκοπός να είναι αυτός, να αγοράσουμε και να μην χρησιμοποιούμε, και τότε αλλάζει η κουβέντα και τα άρθρα που θα γραφτούν για αυτή την περίπτωση θα έχουν πραγματικά σοκαριστικό τίτλο διότι η υπομονή έχει όρια!