Η ερώτηση ενός αναγνώστη δίνει ευκαιρία για μια ανάλυση των όπλων που φέρουν την ένδειξη Acciaio Breda στις κάννες τους. Η ερώτηση είναι:
“Διαθέτω ένα Σούπερ Ποζέ 71cm το οποίο στην πάνω κάνη γράφει τα εξής: Στην αριστερή μεριά -FABBRICA- NAZIONALE D’ARMI R.L.S.V.T. Και στην δεξιά μεριά ACCIAIO BREDA B4
Από τις γνώσεις που διαθέτω αντιλαμβάνομαι πως έχει αυλούς 18.4 και στις δύο κάνες και σύμφωνα με το παχύμετρο μου τσόκ full και demi. Οι σφραγίδες μου λένε πως δοκιμάστηκε στις 1200 πιέσεις αφού άλλωστε είναι μοντέλο του 1983. Σωστά μέχρι εδώ?
Επί 25 χρόνια το όπλο δεν χρησιμοποιήθηκε και το σύνολο των φυσιγγίων που έχει ρίξει είναι περίπου 500 και το πολύ ένα κουτί magnum. Είχε αγοραστεί καινούριο. Παρόλα αυτά διακρίνω ένα μικρό κούνημα (τζόγο) ο οποίος υπήρχε πάντα.
Με δοκιμή που έκανα με την ζελατίνα από το πακέτων τσιγάρων φάνηκε να είναι εντάξει αφού την έσφιξε αρκετά και τραβώντας την κόπηκε. Οι απορίες μου λοιπόν είναι οι ακόλουθες:
Μήπως το πρόβλημα είναι στα κλειδιά? Επίσης η μπροστινή σκανδάλη έχει και αυτή κάποιο τζόγο δεξιά-αριστερά. σε τι μπορεί να οφείλεται? Τι προελεύσεως είναι? Κάποιοι λένε ιταλικό άλλοι τούρκικο κτλ. Μπορώ να συνεχίσω να ρίχνω φυσίγγια magnum? Επίσης τι μηχανισμό διαθέτει?
Ελπίζω οι φωτογραφίες να σας βοηθήσουν. (στις πλαϊνές ρίγες υπάρχει και ένα χαραγμένο V τι μπορεί να σημαίνει)? Οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία γνωρίζετε θα μου ήταν ευπρόσδεκτη. Συγνώμη αν σας κούρασε το κείμενο μου αλλά βλέπεται με αυτό το όπλο κάνω όλα μου τα κυνήγια και θέλω να γνωρίζω τι κρατάω στα χέρια μου. Σας ευχαριστώ”
ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΦΤΙΑΞΕ;
Η βάση του όπλου δείχνει ότι έχει μασσίφ μάγουλα, απλή κατασκευή με έναν μονό οπλιστήρα. Προσέξτε επίσης ότι δεν υπάρχουν εσοχές για κλειδιά καννών στην βάση.
Τι συμβαίνει λοιπόν με αυτά τα όπλα που έχουν την ένδειξη Acciaio Breda στην κάννη;
Πριν μερικά χρόνια, καθώς καθόμασταν με τον Battista Rizzini, την κόρη του Moira και τον Ivano Tanfoglio στο γραφείο συνεδριάσεων της Rizzini έθεσα το ερώτημα. Τι τελικά σημαίνει η λέξη Breda στα όπλα;
“Η Breda είναι εταιρεία εμπορίας ατσαλιού και βαρέων όπλων. Δεν φτιάχνει λειόκαννα όπλα.” Είπε ο Battista Rizzini και συμφώνσηαν οι άλλοι δύο έμπειροι γνώστες του κυνηγετικού όπλου. Η απάντηση δεν κάλυψε όλα τα ερωτηματικά που είχαν για την Breda, αλλά ήταν προφανές ότι το όνομα Breda στα όπλα είναι ένα από εσωτερικά κουτσομπολιά της πόλης Γκαρντόνε της Ιταλίας.
Είναι προφανής η χρησιμότητα του τρανταχτού ονόματος σε ένα φθηνό όπλο από την άποψη μάρκετινγκ. Πόσοι άραγε αγοραστές δεν νόμιζαν ότι όταν αγόραζαν ένα όπλο Breda όταν έβλεπαν την φράση Acciaio Breda. Η λέξη Acciaio σημαίνει Ατσάλι, και από εκεί και πέρα η υπόθεση γίνεται απλή. Οι κάννες είναι από ατσάλι Breda και τίποτε άλλο. Σε πολλά από αυτά τα όπλα η χρήση του τίτλου αυτού, όταν συνοδεύεται και από το όνομα του κατασκευαστή και είναι σφραγισμένο όπως προβλέπει ο νόμος της χώρας κατασκευής, είναι απόλυτα θεμιτή. Ομως υπάρχουν και πολλά τέτοια όπλα που δεν φέρουν καμία ένδειξη για τον κατασκευαστή τους, έτσι πολλαπλασιάζουν την αρχική απάτη διότι τότε καθοδηγεί τον αγοραστή να υποθέσει ότι ο κατασκευαστής είναι η Breda, αφού αυτό είναι το μοναδικό όνομα που φέρει το όπλο.
Η ειρωνεία είναι ότι η μανία της Ελληνικής Αστυνομίας να επιμένει να σημειώνει το όνομα κατασκευαστή στις άδειες κατοχής αμέσως δίνει επιίσημη χροιά στην απάτη. Μη βλέποντας άλλο όνομα στο όπλο, και όντας αναγκασμένοι από άνωθεν εντολές να βάζουν ΚΑΠΟΙΟ ΟΝΟΜΑ, οι αστυνομικοί γράφουν στην άδεια το Breda ως όνομα κατασκευαστού. Τα είπα αυτά στην Ελ.Ας. σε συσκέψεις αλλά αυτοί επιμένουν ότι έχουν ένα πλήρες αρχείο με όλους τους κατασκευαστές κυνηγετικών όπλων όλου του κόσμου και μάλιστα από την αρχή της οπλοκατασκευής στο έτος 1350.
ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΟΠΛΟ
Ο πυροδοτικός μηχανισμός του όπλου είναι στην πλάκα της σκανδάλης με ελατήρια σπιράλ, μασσίφ πίρους, και γενικά απλή κατασκευή.
Το όπλο του αναγνώστη είναι κατασκευασμένο από την βιοτεχνία FABBRICA- NAZIONALE D’ARMI R.L.S.V.T.. Είναι ιταλικό και όχι τούρκικο. Το γεγονός ότι γράφεται όνομα κατασκευαστή είναι θετικό, αυτό το όπλο δεν είναι από εκείνα τα απατηλά όπλα που γράφουν μόνο το όνομα του ατσαλιόυ και τίποτε άλλο.
Το όπλο όντως έχει περάσει δοκιμή στις 1200 πιέσεις στην Τράπεζα Δοκιμών του Γκαρντόνε. Βλέποντας τις φωτογραφίες είναι προφανές ότι είναι ένα σουπερποζέ μέτριας ποιότητας, όχι κακής, απλά μέτριας. Ο μηχανισμός του είναι απλός και σχετικά σωστά διαμορφωμένος με πίρους μασσίφ, με τα εσωτερικά μέρη τετραγωνισμένα και από το χρώμα προφανώς σκληρυμένα σε λάδι. Η λείανση μπορεί να μην είναι σε επίπεδο Holland αλλά είναι ανεκτή. Ο τζόγος στην σκανδάλη είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής της σκανδάλης στην εγκοπή της. Δεν είναι κάτι τραγικό, και αν θέλει ο κάτοχος μπορεί να περάσει κουζινέτα για να σταματήσει ο τζόγος, αλλά δεν είναι κάτι αναγκαίο.
Αν δείτε την πρώτη φωτογραφία θα δείτε ότι η βάση δεν έχει ενισχυτική επαφή μεταξύ καννών και βάσης. Τα μόνα σημεία επαφής είναι οι πίροι και το συρταρωτό κλειδί. Στα περισσότερα όπλα υπάρχει μια επαφή μεταξύ ενός κλειδιού καννών και κάποιας αντίστοιχης εσοχής στη βάση. Οταν πυροδοτεί το όπλο αυτά τα σημεία επαφής διοχετεύουν τις δυνάμεις στο σύνολο της βάσης. Αυτή η μέριμνα λείπει από το συγκεκριμένο όπλο και από πολλά φθηνά όπλα. Αυτό από μόνο του δεν είναι πρόβλημα, πολλά όπλα δουλεύουν για πολλά χρόνια χωρίς ενισχυτικές επαφές.
Το μονομπλόκ των καννών του όπλου. Προσέξτε πως οι πίροι των καννών είναι στο μονομπλόκ και όχι στην βάση όπως είναι στα περισσότερα όπλα.
Το θέμα του κουνήματος μετά από 500 φυσίγγια είναι λίγο περίεργο. Ομως το πρόβλημα ενδεχομένως να φτιάχνεται σχετικά ευκολα. Από οτι φαίνεται στις φωτογραφίες οι πίροι όπου αγκιστρώνουν οι κάννες δεν είναι στη βάση αλλά στις κάννες. Αυτή η διάταξη είναι ανάποδη από την συνηθισμένη όπου οι πίροι είναι στη βάση. Με τους πίρους στις κάννες είναι σχετικά εύκολη η αλλαγή τους με ελάχιστα πιο μεγάλους που θα σταματήσουν το όποιο παίξιμο. Επίσης εύκολη είναι η αλλαγή του συρατωρού κλειδιού.
Το άλλο σημείο που πρέπει να τονιστεί είναι η αντοχή του όπλου σε χρήση βαριών γομώσεων. Η ένδειξη της σφραγίδας, δηλαδή ότι το όπλο άντεξε την δοκιμή με τέσσερα φυσίγγια δοκιμής που αναπτύσσουν 1200 πιέσεις, δεν λέει πολλά για την αντοχή του όπλου σε συνεχή χρήση φυσιγγίων μάγκνουμ. Η αντοχή στη δοκιμή είναι μια πρώτη ένδειξη αντοχής αλλά παραμένει ένδειξη και όχι απόδειξη ότι το όπλο θα αντέξει σε μια συνεχή δίαιτα μάγκνουμ.
Για εγγυημένη αντοχή σε βαριά φυσίγγια το όπλο πρέπει να έχει βάση και κλειδιά μελετημένα για βαριά χρήση με ενίσχυση στα σημεία καταπόνησης: τα κλειδιά, πίρους, και τα πλαϊνά μάγουλα της βάσης στο σουπερποζέ. Με κανονικά φυσίγγια ακόμη και ένα φτηνό όπλο θα αντέξει πολλά χρόνια πριν δείξει σημεία φθοράς. Η απάντηση λοιπόν είναι ότι το όπλο μπορεί να ρίχνει κανονικά φυσίγγια και μάγκνουμε φυσίγγια αραιά και πότε.
Πως μπορεί να βελτιωθεί ένα όπλο αυτής της κατηγορίας, πόσο θα κοστίσει η βελτίωση και αξίζει τον κόπο και το κόστος;
Το κριτήριο είναι κατά πόσο το θεμέλιο, η εγγενής ποιότητα του όπλου, είναι αρκετά καλή και έτσι κάνει το όλο εγχείρημα να αξίζει τον κόπο. Αν κρίνουμε από την γνωστή δουλειά βελτίωσης ενός ρωσσικού ΙΖ27 σουπερποζέ το κόστος μπορεί να φτάσει τα 700 Ευρώ με όλες τις εργασίες. Είναι βέβαια δυνατή η μερική βελτίωση στα σημεία που κρίνει ο κάτοχος του όπλου. Ομως, ότι και αν γίνει σε ένα φθηνό όπλο η εμπορική του αξία δεν αλλάζει. Αρα ο κάτοχος πρέπει να αποφασίσε ότι θα υποστεί το κόστος για λόγους προσωπικούς και χρηστικούς και αυτό συνεπάγεται κάποια οικονομική απώλεια.