Η παραπάνω αναφορά στην υπουργό Περιβάλλοντος δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή της Κυριακής, 12 Σεπτεμβρίου 2010, στην στήλη του Στέφανου Κασιμάτη.
Η πλήρης πρόταση είναι:
“Η εκτίμηση των παραγόντων της αγοράς είναι ότι- όσο και αν ακούγεται παράδοξο- το κίνητρο που οδηγεί την κυβέρνηση στην θέσπιση του “fast track” [επίσπευση έγκρισης επενδύσεων] είναι η ανάγκη να παρακαμφθούν η ανεπάρκεια και οι ιδεοληψίες ορισμένων μελών της κυβέρνησης, όπως λόγου χάριν, η υπουργος περιβάλλοντος κυρίας Μπιρμπίλη, η οποία ευθύς μόλις ανέλαβε υπυοργικά καθήκοντα, ως συνεπής ακτβίστρια της πουριτανικής οικολογίας, φρόντισε να παγώσει τη διαδικασία αξιολόγησης όσων αιτήσεων είχαν υποβληθεί ως τότε, αναγκάζοντας ουσιαστικά τους υποψήφιους επενδυτές να πετάξουν στα σκουπίδια κοπιώδεις και υψηλού κόστους μελέτες που συνόδευαν τις αιτήσεις τους”.
Πόσο άραγε κόστισε στην εθνική οικονομία αυτή η οικολογική μαγκιά;
Και δεν είναι μόνο αυτό, στην ίδια στήλη υπάρχει και το εξής ενδιαφέρον:
“Αποδεικνύεται εν τέλει ότι ο Πρίγκιψ Νικόλαος των Παπανδρέου ήταν το πρόσωπο με τον κρισιμότερο ρόλο στη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Ετσι η κυρία Μπιρμπίλη, με τη οποία οι σχέσεις τους έχουν από καιρό διαταραχθεί, είδε τον έμπιστο της οικογένειας κύριο Σηφουνάκη να διορίζεται αναπληρωτής (επιτηρητής;) στο υπουργείο της.”
Ωραία τα σχόλια και οι παραπολιτικές μπηχτές. Το μεγαλύτερο ερώτημα παραμένει: τι θέλαμε την σπουδή για την υιοθέτηση του Κυότο, και υπουργείο κλιματικής αλλαγής, όταν η Ελλάδα έχει μόλις το 2 τοις εκατό της βιομηχανικής παραγωγής της Ευρώπης; Τι θέλαμε να αποδείξουμε και με ποιό κόστος, και προς τι ώφελος;
ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ- ΝΕΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Ραγδαία είναι η πρόοδος στην τεχνολογία των φωτοβολταϊκών σε βαθμό που πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις για τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ωφέλη από την εθνική πολιτική στο θέμα αυτό.
Προς το παρόν τα φωτοβολταϊκά είναι σχετικά βαριά πανέλα που εγκαθίστανται σε ειδικές βάσεις σε χωράφια κυριολεκτικά ξυρισμένα από κάθε μορφής ζωή.
Ομως εδώ και μερικά χρόνια εξελίσσονται ελαφρά συστήματα που παράγονται με μεθόδους παρόμοιες με την τυπογραφία. Τα κυκλώματα τυπώνονται πάνω σε ελαφριά υποστρώματα που μπορούν να επικολληθούν σε οποιαδήποτε επιφάνεια οποιασδήποτε κατασκευής. Τουλάχιστον μια εταιρεία στην Καλιφόρνια έχει βάλει τα ελαφριά φωτοβολταϊκά σε παραγωγη και τα πουλά σε κατασκευαστές κτιρίων και πελάτες λιανικής. Επίσης το πανεπιστήμιο του Λέστερ στην Αγγλία μελετά τρόπους να αυξήσει την απόδοση των ελαφριών αυτών φωτοβολταϊκών στο 20 τοις εκατό (μετατροπή ενέργειας που δέχονται και απόδοση σε κιλοβάτ).
Αν σε δύο τρία χρόνια έχουμε αυτά τα υπερελαφριά φωτοβολταϊκά τότε τι θα κάνουμε με τις βαριές και χοντρά επιδοτούμενες κατασκευές που διασπέρνουμε στην ύπαιθρο; Ποιος θα κερδίσει και ποιος θα χάσει από την πρεμούρα να γίνουμε “πράσινη οικονομία” πριν γίνουμε καν οικονομία;