ΠΑΣΕΙ ΘΥΣΙΑ; ΟΧΙ!
Υπαρκτό συμβάν: παρέα κυνηγών επιστρέφει από κυνήγι. Ο αορτήρας του όπλου του προπορευόμενου σπάει, το όπλο πέφτει, εκπυρσοκροτεί και σκοτώνει έναν από την παρέα που ακολουθούσε.
Γιατί κουβαλούσε ο πρώτος γεμάτο όπλο κρεμάμενο από αορτήρα;
Διότι του είπαν ότι η ασφάλεια ασφαλίζει το όπλο.
Γιατί δεν ήξερε ότι η ασφάλεια ΔΕΝ ασφαλίζει ένα όπλο και ότι ένα πέσιμο μπορεί να κάνει το ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟ όπλο να ρίξει;
Διότι κανείς δεν τον δίδαξε αυτό το απλό στοιχείο της μηχανικής λειτουργείας που ισχύει για ΟΛΑ τα όπλα.
Ποιος είναι επιφορτισμένος με την διδασκαλία απλών θεμάτων ασφαλείας σε κυνηγούς και σκοπευτές;
Ποιον μπορουν να σύρουν στα δικαστήρια οι συγγενείς του θύματος για άγνοια που οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο ατύχημα;
Δύο είναι οι πιθανοί εναγόμενοι: η πολιτεία που του έδωσε άδεια και ο σύλλογος που, σύμφωνα με το καταστατικό, είναι επιφορτισμένος με την συνεχή επιμόρφωση των μελών του. Η ευθύνη του συλλόγου αυξάνεται όταν δούμε τις συνεχείς ενοχλήσεις προς την πολιτεία για την άδεια κατοχής όπλων να δίνεται μόνο σε μέλη κυνηγετικών συλλόγων. Ειδικά αν δούμε την τελευταία πρόταση της ΚΣΕ που κατατέθηκε στο Opengov.gr, με την οποία ζητά την προσκόμιση συμβολαιογραφικά επικυρωμένης εξουσιοδότησης από άτομα που απλά μεταφέρουν άδειες προς αιτούντες, τότε η ευθύνη των συλλόγων προς τα μέλη τους παίρνει μιαν άλλη διάσταση. Προφανώς η πρόταση ήταν μια ακόμη κίνηση, προληπτική αυτή τη φορά, εναντίον των πρασυλλόγων, όμως δεν αλλάζει την διάθεση για μονοπώληση της κυνηγετικής ιδιότητας που επιδιώκει η ΚΣΕ και τις αυξημένες ευθύνες που αυτή η διάθεση επισύρει.
Είναι έτοιμη η συνδικαλιστική μας δομή να σηκώσει το βάρος εκπαίδευσης 300 000 ατόμων; Εχει ποτέ εκδοθεί έστω και ένα απλό βιβλιάριο οδηγιών για την ασφαλή χρήση κυνηγετικών όπλων; Υπάρχει έστω μια ενέργεια σοβαρής επιμόρφωσης κυνηγών, επιμόρφωσης και όχι ενημέρωσης, τα τελευταία 50 χρόνια; Η απάντηση είναι ΟΧΙ σε όλα.
Γιατί όχι; Διότι στην προσπάθεια να σώσει τον εαυτό της από τις ύπουλες επιθέσεις αντικυνηγών και παρασυλλόγων η συνδικαλιστική μας ηγεσία ξοδεύει όλες τις δυνάμεις της στην άμυνα. Δεν μένουν αρκετοί πόροι για ουσιαστκές πρωτοβουλίες, ακόμη και για αυτές που είναι οι θεσμοθετημένοι σκοποί της, όπως η απλή εκπαίδευση σε θέματα ασφαλείας.
Είναι γνωστό τοις πάσοι, αλλά δεν το λέμε φωναχτά, ότι η επιβίωση του κυνηγετικού συνδικαλισμού είναι άρρηκτα δεμένη με το νομοθετικό πλαίσιο του κυνηγίου στην Ελλάδα.
Ακριβώς επειδή η θεσμική υπόσταση εξαρτάται από το υπάρχον πλαίσιο, η αντίδραση μας είναι άμεση και σθεναρή σε κάθε τι που μπορεί να το ανατρέψει. Εξίσου σθεναρή είναι και η προσπάθεια να ενισχυθεί αυτή η υπόσταση ακόμη και με ακραία μέσα.
Η πρόταση της ΚΣΕ για μια άνευ προηγουμένου στα διεθνή νομικά χρονικά διασύνδεση της άδειας κυνηγίου με την άδεια κατοχής κυνηγετικού όπλου ήταν ένα τέτοιο ακραίο μέσο. Ο απώτερος σκοπός ήταν η υποχρεωτική εγγραφή στους συλλόγους άσχετων φοβικών ή αμφίβολων “οπλόφιλων” που κατέχουν όπλα χωρίς να είναι κυνηγοί. Είναι προφανής η χρησιμότητα της διόγκωσης του αριθμού των “κυνηγών” και των συλλογικών εσόδων από μια τέτοια κίνηση, καθώς και η αποδυνάμωση των παρασυλλόγων που θα εμποδίζονταν στην λειτουργεία τους από την “συμβολαιογρφικά επικυρωμένη εξουσιοδότηση”. Είναι αυτή η τακτική η καλύτερη;
ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΥΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η αμερικανική NRA δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ θεσμικό βοήθημα. Δεν επιβάλλεται κανείς να είναι μέλος της NRA, και δεν υπάρχει καμία επίσημη πράξη που να απαιτεί νομικά την επικύρωση από την NRA, είτε αυτή η πράξη είναι έκδοση άδειας κυνηγίου, κατοχής όπλου, έκθεση συλλογής όπλων σε εμπορική έκθεση ή οτιδήποτε άλλο. Παρά την έλλειψη θεσμικής υπόσταση η NRA έχει ΤΡΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ μέλη που αυξάνονται κάθε χρόνο. Κανένας παπιοκυνηγός στην Αμερική δεν υποχρεούται να ανήκει στην ένωση Απεριόριστα Παπιά, και όμως, εκατοντάδες χιλιάδες είναι γραμμένοι και πληρώνουν ετήσια συνδρομή.
Το ίδιο ισχύει για κυνηγετικές οργανώσεις στην Αγγλία. Η αγγλική BASC έχει δεκάδες χιλιάδες μέλη χωρίς καμία νομική επιβολή. Ο Βρετανικός Οργανισμός Θηραματοπονίας παράγει σημαντικότατο επιστημονικό έργο χωρίς καμία κρατική υπόσταση.
Πως τα καταφέρνουν αυτοί οι μη κρατικοί οργανισμοί και προσελκύουν μέλη, δωρεές, κληροδοτήματα, και έχουν τόσο σοβαρή παρουσία στις χώρες όπου δρουν; Μήπως κάτι κάνουν που εμείς δεν κάνουμε; Μήπως πρέπει να δούμε τι προσφέρουν στα μέλη τους που κάνει την πληρωμή της ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ετήσιας συνδρομής απαραίτητη δαπάνη για τον μέσο κυνηγό;
Και το άλλο που πρέπει να σκεφτούμε είναι ότι μια πολυπληθής οργάνωση εθελοντών έχει άπειρα μεγαλύτερη πειθώ από μιαν οργάνωση που αποκτά μεγάλο πληθυσμό μελών με κρατική υποβοήθηση. Αυτή την μεριά του θέματος μάλλον δεν την είδαμε. Καιρός είναι να την δούμε διότι δεν είναι εγγυημένη η παρούσα κατάσταση.