Βαλθήκαν να μας τρελάνουν. Αλλά αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που έχει χάσει κάθε ίχνος ορθολογισμού.
Δείτε τι λέει το δελτίο τύπου του Ιδρύματος Ευγενίδη για την έκθεση φωτογραφίας του Γιάννη Πανούση:
“Ψαράδες και ψάρια: δυο κόσμοι που ανταμώνουν πάνω στα ξεπλυμένα από την άρμη σανίδια ενός πλεούμενου, τη στιγμή που ο ένας ξεψυχά και ο άλλος πανηγυρίζει για τη θαλασσινή σοδειά του. Σιωπηλός ο κόσμος των αλιευμάτων, κραυγαλέος ο κόσμος του ψαρά που δρέπει καρπούς από το σκληρό μόχθο του. Ο θρίαμβος του ισχυρού πάνω στον αδύναμο. Η απόλαυση της υπεροχής, η ικανοποίηση του ενστίκτου της επιβίωσης.”
Καμία αντίρρηση. Και σας συνιστώ να δείτε την έκθεση.
Ομως δεν μπορεί κανείς νοήμων άνθρωπος να μην συγκρίνει την παραπάνω στάση με αυτήν που εκφράζεται προς τον στεργιανό θηρευτή, τον κυνηγό από τους ίδιους που εκθειάζουν την έκθεση. Κάτι λείπει και αυτό είναι η λογική συνέπεια.