Ενα σαφώς μεροληπτικό φιλμάκι που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο προβάλλει ισχυρισμούς για το πως η επαναφορά των λύκων στο πάρκο Γιέλοουστοουν ωφέλησε το περιβάλλον και έφτασε μέχρι να συμβάλλει στην αλλαγή ροής των ποταμών.
Πρώτο σημείο που υπογραμμίζει το φιλμάκι είναι ότι οι λύκοι κατάφεραν αυτό που δεν κατάφεραν για 70 χρόνια οι άνθρωποι θηρευτές: μείωσαν τα μεγάλα ελάφια (elk) και τα ανάγκασαν να αλλάξουν συμπεριφορά.
Επίσης το φιλμάκι αναφέρει πως οι λύκοι μείωσαν τα τσακάλια (κογιότ) και έτσι αυξήθηκαν τα μικρά θηλαστικά που έτρωγαν τα κογιότ, δηλαδή κουνέλια και μικρά τρωκτικά.
Η παρουσία των λύκων επέφερε έναν “τροφικό καταρράκτη” με αλυσιδωτές αντιδράσεις. Οι λύκοι τρώνε ελάφια, και τα έδιωξαν από τις παραποτάμιες περιοχές, άρα μεγάλωσαν τα δέντρα και η βλάστηση στις όχθες, που με τη σειρά της πρόσφερε βοσκή για βίσωνες και μούρα για τις αρκόυδες, άρα αυξήθηκαν οι αρκούδες και πάει λέγοντας.
Με περισσότερη βλάστηση στα ποτάμια οι όχθες στθεροποίθηκαν, ενώ οι κάστορες, απαλλαγμένοι από τα κογιότ, αυξήθηκαν και τα φράγματα τους άυξησαν τα αμφίβια.
Ολα αυτά τα θετικά ήταν άμεσο αποτέλεσμα της αποτελεσματικής φονικότητας των λύκων που επέφερε τη μείωση των ελαφιών και των τσακαλιών. Κάτι που θα μπορούσαν να κάνουν και οι άνθρωποι θηρευτές αν δίνονταν ανάλογος αριθμός αδειών κυνηγίου μέσα στο πάρκο. Αλλά λόγω του ότι είναι πάρκο το κυνήγι ήταν “πολιτικά ευαίσθητο” θέμα.
Να υποθέσουμε ότι οι λύκοι έχουν κάποια ανάλογη επίδραση, τύπου “τροφικού καταρράκτη” και στο δικό μας περιβάλλον; Δεν είναι πάντα εφικτή η μεταφορά συμπερασμάτων από άλλες περιοχές, αλλά αυτή δεν είναι μελέτη, είναι ένα φιλμάκι τύπου δημοσίων σχέσεων με κάπως αυθαίρετα συμπεράσματα.
Στην δική μας περίπτωση βλέπουμε ότι το ρόλο των τσακαλιών τείνουν να πάρουν τα σκυλιά, αδέσποτα και μη, που γίνονται βορά λύκων. Να υποθέσουμε ότι οι λύκοι θα λύσουν το πρόβλημα των αδέσποτων στην επαρχία, και φτάνουν ολοένα πιο κοντά στην Αττική, αν δεν είναι ήδη εδώ. Ετσι λύνονται με “φυσικό τρόπο” τα θέματα που ανέλαβε να λύσει ο νέος νόμος περί αδέσποτων.
Οσο για την αρκούδα, εδώ έχουμε μια διαφορά. Η δική μας αρκούδα είναι αρκετά πιο μικρόσωμη και λιγότερο επιθετική από την Γκρίζλι του Γιοουέλοστοουν. Ο γράφων καθώς και άλλοι παρατηρητές έχουν δει από πρώτο χέρι ότι οι λύκοι συχνά επιτίθενται και κάποτε τρώνε αρκούδες στην Ελλάδα.
Και τελικά να υποθέσουμε ότι η παρουσία λύκων οδηγεί έμμεσα στην διατήρηση των παραποτάμιων δασών όπως και εκεί; Βλέποντας τα κοπάδια αδέσποτων αλόγων στις εκβολές του Αξιού και σε άλλα δέλτα ποταμών, μάλλον αυτό δεν ισχύει εδώ, τουλάχιστον όχι ακόμη.
Εχει ενδιαφέρον η υπόθεση, έστω και αν πρόκειται για “μελέτη” από σταχυολόγηση άλλων μελετών με αυθαίρετα συμπεράσματα που δεν πατάνε κανένα πολιτικά ορθό κάλλο.