Οταν λαμβάνεις μέτρα τα οποία με μαθηματική προβλεψιμότητα ωφελούν ένα εν ανταγωνιστικό κράτος, ενώ ταυτόχρονα ζημιώνουν το δικό σου, τότε πως χαρακτηρίζεσαι;
Ο λόγος είναι και πάλι οι μαρίνες σκαφών αναψυχής. Θέμα που είχαμε πριν καιρό και που μόλις χθές θυμήθηκε η Καθημερινή της Κυριακής. Τελικά μου αρέσει αυτή η τάση της Καθημερινής να μας ακολουθεί (καλά, μη βαράτε, ένα αστείο έκανα!).
Λοιπόν. Η Ελλάδα, με την μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Μεσόγειο (16000 χιλιόμετρα) και τα περισσότερα νησιά, έχει μόλις 32 μαρίνες από το σύνολο των 364 που λειτουργούν στην Μεσόγειο.
Πρόσφατα η Ελλάδα επέβαλε τεράστια φορολογία στα ξένα σκάφη αναψυχής που ελλιμενίζονται στις λιγοστές ελληνικές μαρίνες. Τα τέλη φτάνουν τα 16500 Ευρώ για σκάφη των 15 μέτρων.
Είναι γνωστή η επίπτωση παρόμοιου φόρου που δοκίμασαν η Ιταλία και η Ισπανία και αναγκάστηκαν να τον αποσύρουν τάχιστα. Αρα η επίδραση στον θαλάσσιο τουρισμό ήταν απόλυτα προβλέψιμη, δεν υπάρχει περιθώριο ούτε για την επίκληση βλακείας στην συγκεκριμένη περίπτωση.
Η επίπτωση ήταν η προώθηση του τουρκικού θαλάσσιου τουρισμού. Ετσι τώρα τα σκάφη που άλλοτε ελλιμενίζονταν σε ελληνικές μαρίνες είναι στην Τουρκία, όπου πληρώνουν λογικά τέλη παραμονής και επίσης αγοράζουν προμήθειες και υπηρεσίες συντήρησης και επισκευών και δημιουργουν θέσεις εργασίας εκεί. Επειδή η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια αξιοθέατα είναι ευνόητο ότι τα ίδια σκάφη που ήταν περυσι εδώ, τώρα δένουν εκεί αλλά κάνουν βόλτες στα ελληνικά νησιά.
Πως λοπόν λέγεται ο ή οι αρμόδιοι που πέρασαν αυτό το μέτρο που με μαθηματική ακρίβεια προέβλεπε ανάπτυξη του τουρκικού θαλάσσιου τουρισμού, και παράλληλη πτώχευση του ελληνικού;
Και για να έλθουμε στα δικά μας. Πως λέγεται ο αρμόδιος που διώχνει τον Ελληνα κυνηγό προς την Βουλγαρία, τα Σκόπια, Ρουμανία, Ουκρανία, Κριμέα, Λευκορωσσία, Πολωνία, Αγγλία, Αφρική και αλλού;
Γιατί τόσο ξεχαρβάλωμα αυτής της χώρας τόσο γρήγορα;