Από την συνέντευξη του ιστορικού Χάιντς Ρίχτερ στην Καθημερινή της Κυριακής:
“Δεν είναι ότι στην Κύπρο δεν υπάρχουν πελατειακές σχέσεις. Και στη Γερμανία υπάρχουν και σε όλη την Ευρώπη, αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό, δεν είναι κάτι τόσο διαδεδομένο όσο στην Ελλάδα. Η μεγάλη όμως διαφορά, ειδικά ανάμεσα σε Ελλάδα και Κύπρο είναι ότι, για παράδειγμα, έχουμε δύο υποψηφίους για την ίδια θέση εργασίας, στην Κύπρο θα προτιμηθεί μεν αυτός που έχει μεγαλύτερες διασυνδέσεις με το κόμμα, όμως και οι δύο υποψήφιοι θα είναι εξίσου ικανοί για τη θέση. Αντίθετα στην Ελλάδα τη θέση παίρνει ένας ανάξιος εις βάρος ενός άξιου.”
Αυτά τα βιώνουμε κάθε μέρα διαβάζοντας τους νόμους και τις διατάξεις για το κυνήγι. Κρίνουμε από εκεί διότι εκεί ξέρουμε την λεπτομέρεια του θέματος και έτσι μπορούμε να κρίνουμε την αξία των προσώπων και την δικαιοσύνη καταστάσεων. Αλλά γιατί γίνεται αυτό στην Ελλάδα και όχι αλλού, ούτε ακόμη στην Κύπρο που θεωρητικά θα έπρεπε να είναι μικρογραφία της “μητέρας πατρίδας”;
Εξηγεί ο Χ. Ρίχτερ:
“Οι πελατειακές σχέσεις στην Ελλάδα προήλθαν από τα πρώτα χρόνια της οθωμανικής κατοχής (η ειρωνεία είναι ότι σήμερα οι Τούρκοι έχουν χτυπήσει αυτό το κακό σε μεγάλο βαθμό). Οι Οθωμανοί κατέστρεψαν την αριστοκρατία, προκειμένου να εξαλείψουν την πιθανότητα επανάστασης και δόμησαν την εξουσία τους πάνω στους προεστούς, τους μουχτάρ, οι οποίοι διοικούσαν τις διάφορες κοινότητες.”
Ιδού μια ακόμη άποψη ενός έγκριτου αναλυτή και ιστορικού που τονίζει αυτό που χρόνια γράφω: η διοίκηση μας δεν είναι ελληνική, είναι κατ’ουσίαν απομεινάρι της τουρκιάς και εξ’ορισμού εχθρική προς το άτομο. Επίτηδες δεν αναφέρω την λέξη “πολίτης” σε σχέση με αυτό το θέμα, διότι η έννοια είναι ανύπαρκτη στην σημερινή πραγματικότητα.
Την ουσία αυτού του νεοραγιαδισμού την ζούμε κάθε μέρα εμείς οι κυνηγοί. Εχουμε τους μουχτάρ που μας κρατάνε στην ευθεία, όπως θέλει η νεοθωμανική διοίκηση. Οι μουχτάρ είναι αυτοί που συναινούν σε ξεκάθαρα αντισυνταγματικά μέτρα και ανόητες απαγορεύσεις που βασανίζουν τον ραγιά, έτσι για χάζι.
Η άποψη δεν είναι πρόχειρη. Δημιουργήθηκε μετά από πολλές επαφές με στελέχια του υπουργείου γεωργίας και δηλώσεις όπως τις παρακάτω:
“το Σύνταγμα το έχουν όλοι χεσμένο”
“Παράτα μας ρε Κυπρίδημε τώρα με την αντισυνταγματικότητα και τρίχες, αυτό θέλουμε αυτό θα περάσει.”
“Δε με χέζεις και εσύ και ο Αριστοτέλης! Η πολιτική γραμμή είναι όχι στις ιδιωτικές ρεζέρβες ακόμη και σαν πείραμα.”
Και δείτε τις προτάσεις της ΚΣΕ στο νέο νόμο περί όπλων και θαυμάστε μουχταριλίκι (ή πως αλλιώς λέγεται στα τούρκικα) η δια κάθε μέσου διατήρηση της μικροεξουσίας του συνδικαλιστικού μας οικοδομήματος όσο και αν αυτό χωλαίνει.
Το πιο πρόσφατο δείγμα όμως είναι η “ανοικτή διαβούλευση” του υπουργού Παπουτσή στην τροποποίηση του νόμου περί όπλων. Ενώ δεκάδες πολίτες σκίζονταν να γράφουν προτάσεις στο www.opengov.gr ένας ανώτερος αστυνομικός είπε στους εκπροσώπους των επαγγελματιών:
“Το νομοσχέδιο είναι άρτιο, δεν μπορεί να αλλάξει ούτε ένα κόμμα”. Τι ήταν λοιπόν η παρωδία στο opengov εκτός από μουχταριλίκι;
Ξυπνήστε ρεεεε! Ξυπνήστε επιτέλους!