Σκοπευτήριο Ολυμπιακών προδιαγραφών, δεν είναι κατάλληλο για την εκπαίδευση κυνηγών στην ασφαλή χρήση κυνηγετικών όπλων.
Η ιστορία αρχίζει με ένα ατύχημα. Δεν θα αναφέρω λεπτομέρειες από σεβασμό στα θύματα, αλλά όσοι παρακολουθείτε τα τεκταινόμενα στο χώρο μας ίσως να έχετε διαβάσει για το ατύχημα.
Καθώς μια παρέα λαγοκυνηγών επέστρεφαν από κυνήγι, κατευθυνόμενοι προς τα αυτοκίνητα τους, ο αορτήρας του ενός έσπασε, το τουφέκι έπεσε στο έδαφος και εκπυρσοκρότησε, σκοτώνοντας τον κυνηγό που ακολουθούσε.
Παρόμοια συμβάντα έχουμε δυστυχώς αρκετά κάθε χρόνο. Είναι μια τραγωδία κατασκευασμένη από τους νομοθέτες μας. Και ιδού γιατί:
Οι νομοθέτες μας, οι εκλεγμένοι και οι υπηρεσιακοί που εντέλλονται να συντάσσουν νόμους και υπουργικές αποφάσεις, απαγορεύουν κάθε μέσο εκπαίδευσης κυνηγών. Σε αυτό συμβάλλει και η μικρόνοη φεουδαρχική αντίληψη μερικών παραγοντίσκων του σκοπευτικού και κυνηγετικού χώρου.
Ο νόμος περί όπλων αναφέρει ξεκάθαρα ότι απαγορεύεται η εισαγωγή, κατασκευή, εμπορία κλπ, εξομοιωτών σκόπευσης κάθε είδους. Προσέξτε τώρα πως το άσφαιρο και ακίνδυνο μέσο εκπαίδευσης απαγορεύεται. Ποιόν δημόσιο κίνδυνο προλαβαίνει αυτή η διάταξη; Οποιος μπορεί να αναλύσει το σκεπτικό είναι ευπρόσδεκτος, διότι μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει δώσει λογική εξήγηση για την απαγόρευση των εξομοιωτών που είναι τα πιο ασφαλή μέσα διδασκαλίας στην σκοποβολή και σε άλλες δραστηριότητες. Είναι ευνόητο ότι όταν σου “φύγει” μια αδέσποτη βολή στον εξομοιωτή πρόκειται για μια κουκίδα φωτός και όχι για σφαίρα. Τότε θα καταλάβεις γιατί το στόμιο της κάννης πρέπει να δείχνει πάντα προς ασφαλή κατεύθυνση, τότε, πριν γίνει η ζημιά. Για παρόμοιους λόγους ασφαλείας είναι υποχρεωτική η εκπαίδευση χειριστών της πολιτικής αεροπορίας για ένα έλαχιστο χρόνο ΠΡΙΝ πιάσουν το αληθινό αεροπλάνο στα χέρια τους!
Εξομοιωτής οδήγησης αυτοκινήτου- θεωρείται μεγάλο τεχνολογικό βοήθημα στην εκμάθηση οδήγησης αυτοκινήτου. Στο κυνηγετικό όπλο οι εξομοιωτές είναι παράνομοι στην Ελλάδα, αλλά σε καμία άλλη χώρα.
Μετά έχουμε την διυπουργική απόφαση υπουργών πολιτισμού και δημοσίας τάξεως που απαγορεύει την ίδρυση και λειτουργεία σκοπευτηρίων από οποιονδήποτε εκτός συλλόγων που ανήκουν στην “δύναμη” της ΣΚΟΕ. Το αποτέλεσμα της απαγόρευσης είναι ότι οι 230 κυνηγετικοί σύλλογοι της χώρας ΔΕΝ μπορούν να φτιάξουν έναν υποτυπώδη χώρο που θα μπορούν να εκπαιδεύσουν τα μέλη τους. Η απαγόρευση πέρασε με την απάθεια, αν όχι την σύμφωνη γνώμη της ηγεσίας των κυνηγών. Παλαιότερα ο Δασικός Κώδικας και τα καταστατικά των κυνηγετικών συλλόγων επέτρεπαν την ίδρυση χώρων εκπαίδευσης των κυνηγών.
Ο λόγος της απαγόρευσης ίδρυσης σκοπευτηρίων από φορείς εκτός ΣΚΟΕ είναι προφανής: οι παράγοντες της σκοποβολής σκέφτηκαν ότι όλα τα σκοπευτήρια πρέπει να ιδρύονται με την σφραγίδα τους. Αναγκάζοντας τον κάθε κυνηγετικό σύλλογο που θέλει να ιδρύσει σκοπευτήριο να δημιουργεί και έναν παράλληλο σκοπευτικό σύλλογο, ανεβαίνει το κασέ, η “δύναμη” της ΣΚΟΕ. Η κυνηγετική ηγεσία, από την δική της πλευρά, αποφάσισε πριν χρόνια ότι κάθε ανάμειξη με το θέμα “όπλο” έχει αρνητικές δημοσιοσχετιστικές προεκτάσεις και το αποφεύγει. Ας τολμήσει κανείς να ορθώσει αντίλογο και θα δείτε τι έχει να γίνει. Υπάρχουν μάρτυρες και ντοκουμέντα!
Το αποτέλεσμα βέβαια είναι ότι κανείς δεν μπαίνει στην διαδικασία ίδρυσης του παράλληλου συλλόγου (με τρεχάματα σε πρωτοδικεία και λοιπά γραφειοκρατικά εμπόδια), και χώροι εκπαίδευσης των κυνηγών δεν στήνονται. Το αποτέλεσμα είναι οτι οι κυνηγοί δεν μαθαίνουν τα στοιχειώδη για την ασφάλεια των όπλων και για αυτό έχουμε ατυχήματα και θύματα.
Είναι αδιανόητο ότι ένας κυνηγός δεν ξέρει ότι η μεταφορά του γεμάτου όπλου κρεμάμενο στον αορτήρα είναι παγίδα θανάτου. Είναι εξίσου αδιανόητο ότι οι κυνηγοί συχνά ρίχνουν το πρώτο τους φυσίγγι, ακόμη και μονόβολο, σε πραγματικό κυνήγι, χωρίς να έχουν ριξει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ σε ελεγχόμενο χώρο. Και αυτό χωρίς να έχει προηγηθεί ΟΥΤΕ ΕΝΑ μάθημα, θεωρητικό έστω, για το δραστικό και μέγιστο βεληνεκές. Και αυτή η έλλειψη εκπαίδευσης είναι νομοθετημένη από την πολιτεία!!!!
Το τραγικό γίνεται τραγικότερο όταν αναλογιστούμε ότι οι χώροι εκπαίδευσης κυνηγών στήνονται με μηδέν χρήμα, η συντήρηση τους δεν επισύρει κανένα κόστος και η στοιχειώδης εκπαίδευση δεν κοστίζει τίποτε. Σκεφτείτε πόσο ανάλγητη μπορεί να είναι μια πολιτεία που δεν επιτρέπει την δωρεάν εκπαίδευση ασφαλείας χωρίς καν να δικαιολογεί την στάση αυτή.
ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
Τι πρέπει να ξέρει ένας κυνηγός για την ασφάλεια του όπλου;
Τα βασικά είναι λίγα και μαθαίνονται εύκολα:
- Το όπλο είναι μια απλή μηχανή και το κουμπάκι της ασφάλειας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ασφάλεια. Με ελάχιστα τεχνικά μέσα γίνεται κατανοητή η φύση της αγκίστρωσης σχαστηρίας και σφύρας και γίνεται άμεσα κατανοητό ότι ένα απλό πέσιμο μπορεί να οδηγήσει σε εκπυρσοκρότηση. Αυτό γίνεται κατανοητό μόνο όταν ο εκπαιδευόμενος ΔΕΙ και ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ την μηχανική λειτουργεία του όπλου. Η θεωρία εδώ είναι παντελώς άχρηστη.
- Τα σκάγια και τα μονόβολα έχουν διατρητικότητα σε μεγάλη απόσταση. Αυτό γίνεται κατανοητό όταν ο μαθητής δει με τα μάτια του τι σημαίνει δραστικό και μέγιστο βεληνεκές και την διατρητικότητα των φυσιγγίων του.
- Γίνεται σαφές ότι για πρακτικούς λόγους το μόνο μέσο ασφάλισης ενός όπλου είναι το άνοιγμα του μηχανισμού.
Αυτά τα απλά πράγματα μπορούν να διδαχθούν σε ένα χωράφι, αρκεί η διδασκαλία και οι βολές να μην επισύρουν ποινές. Οπως είναι σήμερα η νομοθεσία η διδασκαλία και οι δοκιμαστικές βολές σε έναν χώρο, ακόμη και σε σκοπευτήριο, είναι παράνομες. Αν δεν το πιστεύετε ρωτήστε έναν δικηγόρο. Οι μόνες νόμιμες βολές είναι στο θήραμα από κυνηγό με άδεια σε εποχή κυνηγίου, και οι βολές σε στόχους κατά την διάρκεια αγώνων ή προπόνησης σε επίσημο σκοπευτήριο. Κάθε άλλη βολή θεωρείται άσκοπος πυροβολισμός και η χρήση του όπλου θεωρείται παράνομη οπλοχρησία. Αν δεν αλλάξει αυτή η παράλογη κατάσταση θα συνεχίσουμε να έχουμε ατυχήματα και να τα ρίχνουμε στην “κακιά ώρα” και στον κακό μας τον καιρό.