Υπέκυψε η ηλικιωμένη που δέχθηκε επίθεση σκύλων
Ντοκουμέντο- Τα πρόβλημα των αδέσποτων είναι παλιό όπως δείχνει αυτή η φωτογραφία του 1985 που δείχνει ένα από τα πολλά αδέσποτα της Πάρνηθας να κυνηγά το αυτοκίνητο μας.
Οχι στα άγρια βουνά, αλλά στο πλούσιο προάστειο της Εκάλης αδέσποτα σκυλιά σκότωσαν μια 86χρονη γυναίκα.
Η επίθεση έγινε το απόγευμα της 4ης Ιουλίου στην οδό Κέδρων. Η γυναίκα εντοπίστηκε από άνδρες της Τροχαίας Κηφισιάς με τραύματα από δαγκώματα σκύλων στον ώμο και στο κεφάλι. Η τραυματίας μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ. Η άτυχη γυναίκα εξέπνευσε την επομένη, 5 Ιουλίου.
Στις 16 Ιουλίου η Δήμαρχος Εκάλης πληροφόρησε τον ραδιοσταθμό ΣΚΑΙ ότι δεν είχε τα στοιχεία για τα αίτια θανάτου της άτυχης γυναίκας και έτσι δεν μπορούσε να αποφανθεί για το περιστατικό!
Το περιστατικό δεν είναι το πρώτο. Αλλά τα περιστατικά που εμφανίζονται στα εφημερεύονται νοσοκομεία δεν καταγράφονται ως “δήγματα σκύλων” αλλά ως “τραύματα” και έτσι δεν υπάρχει στατιστική των δηγμάτων. Ποιος και γιατί έδωσε οδηγίες να μην καταγράφονται επιθέσεις σκύλων αφήνω στην δική σας κρίση. Απλά σας λέω ότι παλαιότερα αποπειραθήκαμε να καταγράψουμε τα περιστατικά για δημοσίευση στο Κυνήγι και Σκοποβολή και πήραμε την απάντηση ότι τα δήγματα δεν καταγράφονται.
Το πρόβλημα διαπιστώνεται από σχολιαστές, όπως τον καθηγητή Χρήστο Γιανναρά, που έγραψε στην στήλη του στην Καθημερινή:
“Ο ανορθολογισμός, μέχρι παράνοιας, κάνει εφιάλτη τη ζωή στις ελλαδικές τερατουπόλεις. Είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που η «ζωοφιλία» μας αφήνει να λυμαίνονται τα μεγάλα αστικά κέντρα αγέλες αδέσποτων σκυλιών. Στο κέντρο της πρωτεύουσας, στην πλατεία Συντάγματος, μπορεί να μετρήσει κανείς, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, 20-22 τέτοια ζώα. Περιφέρονται ανάμεσα στα πόδια των περαστικών αδιάφορα, ώς τη στιγμή που, ξαφνικά και ανεξήγητα, θα τιναχτούν για να ορμήσουν, μανιασμένα και γαυγίζοντας, σε κάποιο μηχανάκι (απειλώντας θανάσιμα τη ζωή του οδηγού) ή σε κάποιον, ανύποπτο μέσα στους πολλούς, διαβάτη.
Αγέλες αδέσποτων σκυλιών λυμαίνονται και τον Βασιλικό Κήπο, το αλσύλλιο της Ριζαρείου, το Πεδίον του Αρεως, τον λόφο του Αρδηττού, του Στρέφη, του Φιλοπάππου, τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κάνουν πια αδύνατο τον περίπατο στον Λυκαβηττό, στην Καισαριανή, στον Υμηττό. Το ίδιο συμβαίνει και στην παραλία της Θεσσαλονίκης, στην πλατεία Αριστοτέλους, στην παραλία του Βόλου. Φόβος και τρόμος για τις μητέρες με τα βρέφη στα καροτσάκια, για τους ηλικιωμένους με βακτηρία, για κάθε μοναχικό διαβάτη μόλις νυχτώσει. Θα άξιζε μια ιδιωτική πρωτοβουλία να συγκεντρώσει τις μαρτυρίες των ανθρώπων που έχουν υποστεί επιθέσεις, τραυματισμούς, ξέσκισμα των ρούχων από τα αδέσποτα στις πόλεις σκυλιά.
Και αυτή η καθημερινή βασανιστική απειλή διαιωνίζεται με την παρανοϊκή «λογική» της ζωοφιλίας. Αν απευθυνθεί κανείς στους δημάρχους ζητώντας να προστατευθούν οι πολίτες από τον τρόμο των αδέσποτων, θα εισπράξει την καθησυχαστική διαβεβαίωση ότι ο Δήμος έχει φροντίσει να εμβολιάσει όλα τα αγελαία σκυλιά, φόβος για λύσσα από τα δαγκώματα δεν υπάρχει! Και, φυσικά, δεν έχουν να αντιπαρατάξουν οι δήμαρχοι έστω και ένα παράδειγμα πόλης ευρωπαϊκής με τέτοιο οίστρο ζωοφιλικής τρομολαγνείας. Είμαστε μοναδικοί στον μαζοχιστικό παραλογισμό μας.”
Πότε θα ξυπνήσουμε ρε παιδιά!