Η δουλειά ήταν απλή, ένας γενικός έλεγχος σε ένα παλιό βελγικό δίκαννο, ρύθμιση ενός εξολκέα που πετούσε πρόωρα τον κάλυκα. Τίποτε άλλο.
Ο πελάτης τόνισε αρκετές φορές ότι δεν ήθελε να γίνει καμία αλλαγή στην εξωτερική εμφάνιση του όπλου και ιδιαίτερα τόνισε ότι η πατίνα, το απαλό γκρι χρώμα που μένει όταν φύγει η ταρταρούγα, ήταν το παν για αυτόν. Η επανάλειψη έγινε τόσες φορές που τελικά ο μάστορας το έκανε θέμα. “Καλά, καλά, το έπιασα το υπονοούμενο! Δεν θέλεις να πειραχτεί η πατίνα” απάντησε σχεδόν απηυδησμένα.
Ηλθε η ώρα της παραλαβής. Το δίκαννο παρουσιάστηκε στον πελάτη και η όψη του άλλαξε. Ο άνθρωπος κιτρίνισε, το αίμα του έφυγε από το πρόσωπο και φαινόταν έτοιμος να σωριαστεί στο πάτωμα.
Κάποιος, προφανώς άγνωστος, αφού ο μάστορας αρνιόταν κάθε ενοχή, πέρασε την βάση του όπλου στον κετσέ και η απαλή γκρι πατίνα τώρα ήταν ένα αισχρό λαμπυρίζον πράγμα που θύμιζε τα ψεύτικα τάματα που πουλούν στους αυλόγυρους εκκλησιών στα πανηγύρια.
“Η πατίνα…..” ψέλλισε ο πελάτης.
“Καλά ρε παιδί μου, να ο βοηθός το ανέλαβε, δεν έβαλες και εσύ κανένα σημείωμα στη βάση….” Το μέγιστο λάθος του μάστορα αντιστράφηκε και έγινε ευθύνη του πελάτη. Και αν αυτό δεν ήταν αρκετό πρόσθεσε “δεν έγινε και τίποτε, είναι βελτίωση του όπλου, τώρα έγινε πραγματικά καινούργιο, έτσι τα κάνουμε όλα τα παλιά δίκαννα εδώ.”
Ο πελάτης σιγά σιγά ανέκτησε τις δυνάμεις του. Ακουσε ασχολίαστα τις βλακείες που του αράδιασαν. Τελικά μίλησε.
“Θα πάω τώρα στο τμήμα και θα βγάλω μιαν άδεια πώλησης και θα στην φέρω.”
“Αδεια πώλησης; Γιατί σκοπό, δεν χρειάζεται άδεια πώλησης για επισκευές.”
“Το όπλο είναι δικό σου. Κάν’το ότι θες. Δεν το θέλω.” Απάντησε ξερά και αποφασιστικά ο πελάτης, η φωνή του χαμηλή σαν ψίθυρος.
“Κοίταξε, εδώ κάνουμε επισκευές, δεν αγοράζουμε όπλα….”
“Δεν θέλω λεφτά, απλά δεν θέλω να το ξαναδώ μπροστά μου. Κράτα το, πούλα το, ότι θέλεις κάνε, αυτό που θέλω είναι να το ξεχάσω.” Γύρισε και έφυγε και σε λίγο επέστρεψε με την άδεια πώλησης, την άφησε στο γραφείο του μάστορα και εξαφανίστηκε.
Κάποτε συμφέρει μερικούς επαγγελματίες να κατανοούν τι σημαίνει επιθυμία του πελάτη, και να μην προτρέχουν. Δεν βγήκε τυχαία το ρητό “ο πελάτης έχει πάντα δίκιο”.